Ο καθηγητής Παράκτιας Μηχανικής και Τεχνικών Προστασίας Ακτών Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών Α.Π.Θ., Θεοφάνης Καραμπάς, μιλώντας σε ημερίδα για την παράκτια και θαλάσσια ρύπανση, ανέφερε ότι μια από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι η αύξηση της θάλασσας και παράλληλα η αύξηση του ύψους των κυματισμών, που συνεπάγεται μεγαλύτερη διαβρωτική ικανότητα.
Έγινε αναφορά στα προβλήματα που έχουμε ήδη σε πολλά σημεία στην Κρήτη και ανάμεσα σε αυτά περιλαμβάνονται και περιοχές της Σητείας, όπου αναμένεται τα επόμενα χρόνια να επιδεινωθούν και να οδηγήσουν σε μείωση του πλάτους των παραλιών: Η θάλασσα, αναφέρθηκε, αναμένεται να φουσκώσει επιπλέον 10 εκατοστά τα επόμενα 20 χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι μεγάλο μέρος των ακτών έτσι όπως τις ξέρουμε σε 20-30 χρόνια δεν θα υπάρχει, με συνέπειες και στην τουριστική ανάπτυξη των περιοχών.
Ένας τρόπος αντιμετώπισης της διάβρωσης των ακτών, αναφέρθηκε, είναι η κατασκευή παράκτιων έργων παράλληλων στην ακτή, ώστε να μειωθεί η δράση του κυματισμού. Επιπλέον μπορεί να γίνει τεχνητή αναπλήρωση, δηλαδή μεταφορά άμμου από τα βαθύτερα νερά προς τα έξω ώστε να σχηματιστεί παραλία.
Ο διευθυντής του Εργαστηρίου Φυσικής Γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Σεραφείμ Πούλος είχε ενημερώσει («Βήμα») ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα με διαβρωμένες ακτογραμμές το αντιμετωπίζουν οι ακτές της Κρήτης και της Δυτικής Μακεδονίας. Αναφέρθηκε μάλιστα ότι, στην Πλάκα Ελούντας, από το 1945 έως το 2014, έχει καταγραφεί αρκετή οπισθοχώρηση της παραλίας.
* Ειδική αναφορά σε περιοχές του νομού Λασιθίου έχει κάνει και ο διευθυντής ερευνών στο Εργαστήριο Παράκτιας και Θαλάσσιας Έρευνας του ΙΤΕ Νίκος Καμπάνης. Στη Γρα Λυγιά Ιεράπετρας το πρόβλημα είναι τόσο έντονο με συνέπεια θερμοκήπιο που βρίσκεται στην περιοχή να είναι πλέον ένα μεγάλο κομμάτι του μέσα στη θάλασσα. Παρόμοιο πρόβλημα διάβρωσης παρουσιάζεται και σε παράκτιες περιοχές της Παχειάς Άμμου.
Για την Κρήτη η εικόνα που έχουν σήμερα οι επιστήμονες είναι ότι το ανατολικό κομμάτι του νησιού βουλιάζει με ρυθμό μερικών εκατοστών τον χρόνο ενώ στα δυτικά η επιφάνεια της γης υψώνεται με τον ίδιο ρυθμό. Έχουν εντοπιστεί «βυθίσματα» σε ανατολικές περιοχές (Ολούς) και «ανυψώσεις» στα δυτικά (Φαλάσαρνα).
ΛΕΩΝ. Κ.
