Ξεχωριστό είναι το εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου στο πιο κεντρικό σημείο της πόλης μας, στην οδό Ρούσου Κουνδούρου. Καθημερινά πολλοί διερχόμενοι, ντόπιοι, αλλά και τουρίστες του καλοκαιριού, θα σταματήσουν και θα ανάψουν ένα κεράκι. Πάντα στο μανουάλι βλέπουμε πολλά κεράκια.
Ο Πρωτοπρεσβύτερος Ευάγγελος Παχυγιαννάκης μας ενημερώνει ότι «εντός του ναού, στην εικόνα τής Παναγίας υπάρχει η ένδειξη: «Δια συνδρομής των ευσεβών χριστιανών και τη επιστασία Γ. Ζούλη και Λ. Καπνιστού. Έργον Κ. Σαρολίδου 1884» και στην εικόνα του Αγίου Αθανασίου η ένδειξη: «Έργον Κ. Σαρολίδου 1880».
Ο Νουχάκης στη χωρογραφία του αναφέρει ότι «το 1869 ευρέθη άγαλμα γυναικός (επί των ερειπίων της οικήσεως της κωμοπόλεως Αγίου Νικολάου, τοποθετημένο και νυν (το 1903) στο ναό του Αγίου Αθανασίου». Το αρχαίο άγαλμα, μας ενημερώνει η ιστορικός Μαρία Σωρού, είχε βρεθεί στη διάρκεια εργασιών εκβάθυνσης του καναλιού της λίμνης και είχε τοποθετηθεί προσωρινά μέσα στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου. Έχουμε και φωτογραφία του αγάλματος, στημένου στην προκυμαία του Αγίου Νικολάου. Είναι του διάσημου Ελβετού φωτογράφου Φρεντ Μπουασονά (Frédéric Boissonnas). Το άγαλμα σήμερα κοσμεί την αρχαιολογική συλλογή της Νεάπολης.
Στην Ανατολική Κρήτη, αναφέρει ο Ψιλάκης, ο Άγιος Αθανάσιος συνδέθηκε με μία πρακτική τροφοαπαγόρευσης. Οι πιστοί δεν έτρωγαν ραπάνια την ημέρα της γιορτής του! Πίστευαν ότι η κατανάλωση της συγκεκριμένης τροφής μπορούσε να επιφέρει διάφορες μη επιθυμητές συνέπειες, να χιονίσει (Μεραμπέλλο) ή να πονέσουν τα δόντια (Σητεία)- αν ξεχάσουν πως ο Άγιος δεν τα θέλει!
ΛΕΩΝ. ΚΛΩΝ.
