Την Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2025 ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου πραγματοποίησε μια εξαιρετική πεζοπορία στα ΝΑ του νομού Ηρακλείου με μια δεμένη και δυνατή ομάδα 25 πεζοπόρων. Στις 9.15 το πρωί ξεκινάμε από το όμορφο και καταπράσινο χωριό Κεφαλοβρύσι μετά από μια εξίσου πανέμορφη διαδρομή μιάμισης ώρας στον νότιο οδικό άξονα. Η ίσα κατανεμημένη απόσταση τόσο από τον Άγιο Νικόλαο όσο και από το Ηράκλειο μας έφερε σήμερα πολλούς φίλους από την «πρωτεύουσα»!
Εκκίνηση από Κεφαλοβρύσι Βιάννου
Η διαδρομή αρχικά είναι κάθετα ανηφορική μέσα από πυκνό πευκόδασος, που μοσκομυρίζει. Το παλιό μονοπάτι είναι ευδιάκριτο, αν και καλυμμένο με πευκοβελόνες, που φτιάχνουν έναν βελούδινο χαλί. Στα ξέφωτα η θέα στη θάλασσα ξεκουράζει το μάτι! Ο καιρός είναι ιδανικός χωρίς πολλή ζέστη, με ήλιο στην αρχή και συννεφιά στη συνέχεια κι όσο ανεβαίνουμε με υγρή ομίχλη! Και κάπως έτσι με σύντομες στάσεις ανασύνταξης διασχίζουμε τις τρεις ανηφορικές ώρες με παρεάκια και συζητήσεις (πολλή αλλά όχι εξοντωτική η ανηφόρα), περνώντας από όλων των λογιών τις καιρικές συνθήκες και από διαφορετικά δασικά περιβάλλοντα: πεύκα στην αρχή, πρίνα αργότερα και κρητικοί ασφένδαμοι λίγο πριν το οροπέδιο.
Οροπέδιο Μικρού Ομαλού ή Ομαλού Βιάννου
Πλησιάζουμε το μικρό οροπέδιο που βρίσκεται στα ριζά του Αφέντη, της δεύτερης πιο ψηλής κορφής της Δίκτης (σήμερα πνιγμένος σε ένα μεγάλο νέφος) από τη νότια του πλευρά. Αν και χωρίς τη λίμνη του, που γεμίζει συνήθως την άνοιξη εξακολουθεί να είναι πανέμορφο και ειδυλλιακό. Πλήθος τα προβατάκια στο πράσινο γρασίδι, μου φέρνουν στο μυαλό κάτι που θυμάμαι απ’ το σκολειό.«Ξέρετε ποιος έβοσκε τα πρόβατά του εδώ;», ρωτώ. «Ο Τσακ Νόρις;» γυρίζει πίσω η ερώτηση! Τι να τους πεις τώρα; Εντάξει μετά από πολλά παρακάλια, γιατί τα πήρα: «Ο Πατούχας στο ομώνυμο βιβλίο του Κονδυλάκη! Είχε καταγωγή από τη Βιάννο ο συγγραφέας» τους λέω! Δε μου φάνηκε να εντυπωσιάστηκαν και τόσο……
Στάση κάνουμε στο εκκλησάκι του Αγίου Πνεύματος στα δυτικά του οροπεδίου. Για να φτάσουμε ως εκεί περνάμε από χλοοτάπητα κατάσπαρτο από χιλιάδες μικρά λουλουδάκια, κολχικά ως επί το πλείστον, αλλά και κάποιους κρόκους και ορνιθόγαλα. Το έδαφος είναι νοτισμένο απ’ το νερό και καφετιά βούρλα φύονται με την υγρασία. Το σκεπαστό σαρνίτσι μπροστά από το εκκλησάκι τρέχει ασταμάτητα νερό! Τα πρώτα χόρτα, ραδίκια και καλίτσες, έχουν ήδη βγει και κάποιοι ξαμολιούνται με τα μαχαίρια. Ότι προλάβουν στη μισάωρη στάση, επειδή το κρύο εδώ τσιμπάει περισσότερο. Μετά από το φαγητό, τη σύντομη ξεκούραση και τις καθιερωμένες φωτογραφίες, η ομάδα ξεκινά ξανά για την επιστροφή!
Επιστροφή με ανάβαση στην κορυφή Παντουρά
Αρχικά ανηφορίζουμε λίγο από τον ΝΔ πόρο περπατώντας σε χωματόδρομο, που μας δίνει ωραία θέα στο οροπέδιο από ψηλά κι έπειτα σκαρφαλώνουμε στην παραπλήσια κορφή του Παντουρά, που έχει και το κολονάκι της. Και μετά θα πάρουμε την κατηφόρα ως επί το πλείστον από τον χωματόδρομο με κάποιες κοντουρίδες που και που. Χαλαρά απολαμβάνοντας την ομορφιά και τις ανάσες του δάσους γύρω μας, του γαλάζιου πελάγους ίσια μπροστά μας, της κοιλάδας του Αρκαλοχωρίου με το νέο αεροδρόμιο στο πλάι μας περπατάμε σε χαρούμενες ομάδες. Τέλος βουτούμε ξανά στο πευκόδασος και παρά τις σκόρπιες κουκουνάρες, που μας βάζουν ολισθηρές παγίδες, γυρνάμε όλοι σώοι κι αβλαβείς και πάνω απ’ όλα ευδιάθετοι στην αφετηρία μας. Οι πιο βιαστικοί από εδώ θα επιστρέψουν πίσω, ενώ οι μερακλήδες θα πάνε για αντικριστό και συμιακά φασολάκια στη γειτονική Κάτω Σύμη.
Φανταστική μέρα, η επιτομή της τέλειας πεζοπορίας, που μας πρόσφερε πέρα από τη φυσική ομορφιά και την καλή παρέα μια δυνατή άσκηση 15 χλμ με υψομετρική γύρω στα 800 μέτρα. Ευχαριστούμε την αρχηγό μας, Σοφία Σιδηροπούλου για τον ήρεμο και σταθερό ρυθμό που επέτρεψε σε όλους τους πεζοπόρους ανεξαρτήτως δυνατοτήτων να τα καταφέρουν! Και στην άλλη με καλό!
ΑΡΧΗΓΟΣ: Σοφία Σιδηροπούλου
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Γιώργος Κοκκίνης, Ρενάτα Κουράκη, Μαρία Μετζογιαννάκη
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ – ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ:
Μαρία Μετζογιαννάκη
ΒΙΝΤΕΟ: ————–
ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑΣ :
Σοφία Σιδηροπούλου
