Στην ΑΝΑΤΟΛΗ διαβάσαμε για τη γέφυρα στο Κανάλι της Ελούντας και τα προβλήματα που παρουσιάζει. Δίπλα της υπάρχουν ακόμα οι βάσεις της προηγούμενης ξύλινης γέφυρας, από τις οποίες έχουν αποκολληθεί πέτρες και κινδυνεύουν να πέσουν. Το πέρασμα του χρόνου, αλλά και το ανθρώπινο χέρι συμβάλουν στη καταστροφή τους.
Οι βάσεις της παλιάς ξύλινης γέφυρας, που άνοιγε και έκλεινε για να περάσουν οι βάρκες, θα πρέπει να συντηρηθούν. Υπάρχουν δυο επιγραφές χαραγμένες στις δυο πλευρές της γέφυρας. Η μια αναφέρεται σε ανακαίνιση (από εργολάβο Σπίθα) η οποία δυστυχώς κινδυνεύει να εξαφανιστεί τελείως και η άλλη, απ’ ό,τι έχει σωθεί, διαβάζουμε: «Καλλήτερα Μιας Ώρας Ελεύθερη… Παρά Σαρ…». Χιλιάδες είναι τα όστρακα (κεραμικά) στην ανατολική πλευρά της παλιάς γέφυρας, απομεινάρια μιας λαμπρής εποχής του αρχαίου Ολούντος. Όλα αυτά αποτελούν σημαντικά στοιχεία της ιστορίας της Ελούντας.
Είχαμε διαβάσει ότι θα γίνει αποκατάσταση της παλιάς γέφυρας, όπως την γνωρίζουμε από τις φωτογραφίες που είχε λάβει ο Giuseppe Gerola, στις αρχές του 20ού αιώνα, ως απεσταλμένος του Βασιλικού Ινστιτούτου των Επιστημών, Γραμμάτων και Τεχνών της Βενετίας. Ο Gerola ήρθε την Κρήτη με εντολή να μελετήσει, φωτογραφήσει και καταγράψει τα ενετικά μνημεία σε όλο το νησί, προτού αυτά καταστραφούν από το χρόνο. Έμεινε δύο χρόνια στην Κρήτη και τη γύρισε από το ένα άκρο της μέχρι το άλλο. Χάρις τον Gerola έχουμε στοιχεία από σημαντικά βενετσιάνικα μνημεία της Κρήτης πολλά από τα οποία σήμερα δεν υπάρχουν.
Όπως γνωρίζουμε, κύριος εμπνευστής και εκτελεστής του έργου διάνοιξης του Καναλιού υπήρξε ο Γάλλος διοικητής της Σπιναλόγκας Αιμίλιος Αμεντέ Ντυπουρκέ (Emile Amedee Dupourque ), υποπλοίαρχος της ναυαρχίδας του γαλλικού στόλου «Αmiral Charner » και αργότερα, επί γαλλικής διοίκησης του νομού Λασιθίου, έπαρχος Μεραμπέλλου. Οι εργασίες διάνοιξης του Καναλιού άρχισαν στις 27 Νοεμβρίου του 1897.
ΛΕΩΝ.Κ.
