Η Ενορία Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και το Πνευματικό της Κέντρο συνεχίζουν τις Βιωματικές Συναντήσεις Γονέων. Τη συνάντηση με αντικείμενο «Ανεργία και μετανάστευση των νέων» συντόνισε η Ζωή – Ηρώ Νικολάου, Msc Ψυχολόγος στην Κινητή Μονάδα Ψυχικής Υγείας Νομού Λασιθίου (Δημοκρατίας 76 στον Άγιο Νικόλαο).
Η ομιλήτρια απάντησε στα ερωτήματα: Πώς αντιμετωπίζουμε την απαισιοδοξία, την ανασφάλεια, τη μειονεξία και την απομόνωση των νέων που μαστίζονται από την ανεργία; Είναι λύση η φυγή; Πού θα μας οδηγήσει η «διαρροή εγκεφάλων»; Είναι εξασφαλισμένη η ποιότητα ζωής στο εξωτερικό; Τι να συμβουλέψω τα παιδιά μου; Η Ελλάδα διώχνει τα παιδιά της, να κάνω και εγώ το ίδιο;
«Να αφήνουμε τα παιδιά ελεύθερα»
Συζητήσαμε με την ομιλήτρια τα ερωτήματα και μας έδωσε τις παρακάτω απαντήσεις και προβληματισμούς της:
«Θα πρέπει να αφήνουμε τα παιδιά ελεύθερα να επιλέγουν τι θέλουν στη ζωή τους. Οι γονείς συνήθως προβάλλουν τις δικές τους απαιτήσεις, τα δικά τους όνειρα και τις φιλοδοξίες και έτσι εγκλωβίζουν τα παιδιά τους. Μήπως έτσι εμείς βάζουμε εμπόδια στους στόχους τους;
Σήμερα τα παιδιά μας ζουν έναν έντονο ανταγωνισμό, μια τελειομανία, μια βαθμοθηρία. Τελικά τι τους μένει; Συνδέονται όλες αυτές οι γνώσεις με την αγορά εργασίας ή έχουμε συμβάλει και εμείς σε αυτήν την ανεργία;
Δεν θα κάνουμε πολιτική αλλά σίγουρα η προηγούμενη γενιά έχει συμβάλει στη σημερινή δύσκολη κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι νέοι μας. Σήμερα τα παιδιά ζουν συνέχεια σε ένα άγχος… Δίνουν μια συνεχή μάχη για υψηλότερους βαθμούς, με αποτέλεσμα την κατάθλιψη, την ψυχοπαθολογία, τη χρήση ουσιών… Ψάχνουν να βρουν κάποιες διεξόδους και έτσι πολλά παιδιά περνούν ένα λάθος δρόμο. Μένουν μετέωρα και δεν ξέρω από πού να πιαστούν. Χάνουν την ελπίδα τους.
Τα παιδιά θα πρέπει να αποκτήσουν μία ενσυναίσθηση και να σκεφτούν τι είναι αυτό που πραγματικά θέλουν. Σε κάθε άνθρωπο διαφορετικά πράγματα μετράνε, είναι διαφορετικός ο δείκτης ευτυχίας».
«Τα παιδιά νοιώθουν ότι χαραμίζονται»
«Δεν πρέπει να λέμε ότι κάθε νέος δεν έχει μέλλον στην Ελλάδα. Θα πρέπει να σκεφτούμε ποιες είναι οι σπουδές που αρμόζουν στο κάθε παιδί. Μήπως είναι μία ουτοπία το εξωτερικό; Μήπως μεγεθύνουμε αυτά τα οποία πραγματικά προσφέρει το εξωτερικό στα παιδιά μας;
Από την άλλη ξέρουμε ότι τα παιδιά στην Ελλάδα νοιώθουν ότι χαραμίζονται, νοιώθουν ότι ασκείται μία βία απάνω τους. Θα πρέπει να δώσουμε έμφαση στην επιχειρηματικότητα των νέων. Να δώσουμε προγράμματα, να χαμηλώσουμε τη φορολογία και φυσικά να υπάρξει αξιοκρατία. Τα παιδιά μαζεύουν χαρτιά, πτυχία, μεταπτυχιακά και μετεκπαιδεύσεις και μετά έρχεται η απογοήτευση. Λύσεις υπάρχουν. Θα πρέπει να μειωθεί και η γραφειοκρατία. Το κράτος πολλές φορές αποτρέπει αυτό το οποίο μπορούν να κάνουν τα παιδιά.
Όμως το εξωτερικό είναι μία λύση; Μπορούμε να αφήσουμε τους συναισθηματικούς μας δεσμούς, μπορούμε να αφήσουμε την οικογένεια, τους φίλους και τη γλώσσα μας;»
«Δεν υπάρχει σωστός επαγγελματικός προσανατολισμός»
«Τα παιδιά θα πρέπει να τα στηρίζουμε και μετά αυτά να παίρνουν τις αποφάσεις που θεωρούν ότι είναι οι καλύτερες για τη ζωή τους. Δεν πρέπει να τα πιέζουμε. Θεωρώ ότι υπάρχουν λύσεις και στη χώρα μας. Μπορούμε να γίνουμε παραγωγικοί αν θέλουμε. Πόρους έχουμε, μυαλά έχουμε, αλλά δυστυχώς δεν τα αξιοποιούμε κατάλληλα.
Αν όλα τα παιδιά μας φύγουν εκτός Ελλάδος, είναι αυτό μία λύση;
Πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει αυτή η μετανάστευση των νέων μας. Aς σκεφτούμε και κάτι άλλο… τι μετράει περισσότερο στη ζωή μας; Μόνο το χρήμα και η καριέρα; Μήπως δεν δουλεύουμε πια για το σύνολο όπως παλαιότερα; Μήπως σκεφτόμαστε υπερβολικά μόνο τον εαυτό μας;
Ένα άλλο θέμα που πρέπει να μας απασχολήσει – και δεν συμβαίνει σε άλλες χώρες: Όλα τα παιδιά θα πρέπει να πάρουν πτυχία; Στη χώρα μας δεν υπάρχει σωστός επαγγελματικός προσανατολισμός και γι’ αυτό πολλοί νέοι μας καταλήγουν στην ανεργία. Με καλύτερο επαγγελματικό προσανατολισμό θα αξιοποιείται καλύτερα το κάθε ταλέντο που διαθέτει κάθε παιδί, η κάθε δεξιότητά του. Αντέχει η χώρα να απορροφήσει όλους αυτούς τους πτυχιούχους;
Συμπερασματικά θα έλεγα ότι οι γονείς θα πρέπει να αφουγκράζονται τα παιδιά τους και να τα αφήνουν ελεύθερα. Ο κάθε άνθρωπος θα πρέπει να ζυγίζει τι μετράει για εκείνον και να μη θεωρούμε ότι το εξωτερικό είναι η γη της επαγγελίας. Δυσκολίες υπάρχουν και εκεί, ανάλογα το άτομο. Ποτέ δεν υπάρχει μόνο μια λύση και μόνο μια αλήθεια. Ας βρει ο καθένας τη δική του», ολοκλήρωσε τις σκέψεις της η ψυχολόγος Ζωή – Ηρώ Νικολάου.
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΛΩΝΤΖΑΣ
