Τα όσα σχολίασε ο διεθνούς φήμης λασιθιώτης καθηγητής Βασίλειος Φθενάκης αξίζουν της ιδιαίτερης προσοχής μας γιατί αφορούν το ακαδημαϊκό μέλλον των παιδιών μας, αλλά και κάποιες συμπεριφορές τους που το τελευταίο διάστημα ακούμε και διαβάζουμε και μας τρομάζουν!
Αφορμή για όσα σχολίασε ο κ. Φθενάκης ήταν τα αποτελέσματα του προγράμματος διεθνούς αξιολόγησης PISA, που διεξάγει ο ΟΟΣΑ κάθε τρία χρόνια σε μαθητές της Α΄ Λυκείου στις χώρες του. Τα αποτελέσματα για την Ελλάδα ήταν τα αναμενόμενα… κάθε φορά και χειρότερα, σε κάθε αξιολόγηση όλο και πιο κάτω!
Η Ελλάδα είναι πάντα κάτω από το μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ. Η χώρα μας κατατάσσεται στην 44η θέση στα Μαθηματικά, στην 41η θέση στην Κατανόηση Κειμένου και στην 44η θέση στις Φυσικές Επιστήμες. Η αξιολόγηση PISA εκτιμά όχι τις γνώσεις των μαθητών, αλλά τι μπορούν να κάνουν με αυτά που έμαθαν.Πώς δηλαδή μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις γνώσεις που έχουν. Και εδώ είναι το πρόβλημά μας. Δεν έχουμε καταφέρει ακόμη να απαλλαγούμε από την παπαγαλία, που καθιστά τα παιδιά μας πνευματικά ανάπηρα.
Ο καθηγητής κ. Βασίλειος Φθενάκης σχολίασε ότι «το Ελληνικό Εκπαιδευτικό Σύστημα βρίσκεται στην 43η θέση, όπως μας ενημερώνει η PISA 2023. Μετά τη Σερβία, την Τουρκία, το Βιετνάμ, την Κροατία, την Ουκρανία και άλλες χώρες. Λυπηρό, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Στην Ελλάδα για όλα έχουμε γνώμη και για όλα είμαστε έτοιμοι να βγούμε στους δρόμους. Το κυριότερο, μια εκπαίδευση των παιδιών μας με υψηλή ποιότητα και απόδοση, δεν μας απασχολεί!».
«Οι ικανότητες των παιδιών μας υποτιμούνται, οι δυνατότητες που το Σύστημα τους προσφέρει είναι κατώτερες των προσδοκιών και των απαιτήσεων μιας σύγχρονης παιδείας και έτσι, συστηματικά, αδικούνται τα παιδιά μας, ό,τι πολυτιμότερο έχουμε. Και οι γονείς, η κοινωνία και οι πολιτικοί της χώρας το αποδέχονται! Καιρός να αντιληφθούμε και να προχωρήσουμε στην μεταρρύθμιση που δεν επιδέχεται άλλης αναβολής. Ας αναστοχαστούμε!
Ένα Εκπαιδευτικό Σύστημα, που επιμένει στη μετάδοση γνώσης, με μόνο προσανατολισμό μια επιτυχία στις πανελλήνιες εξετάσεις, φέρνει αυτά τα αποτελέσματα. Είναι ό,τι πιο αναχρονιστικό υπάρχει», επεσήμανε ο κ. Φθενάκης.
Όπως πολύ σωστά αναφέρθηκε (Βασίλης Ραΐσης), ο Έλληνας δάσκαλος, ακόμα και αν έχει διάθεση να συνδέσει τις γνώσεις με την καθημερινότητα και τις εφαρμογές τους, θα συναντήσει δύο τεράστια εμπόδια: 1ον οι πιεσμένοι μαθητές θα ρωτάνε συνέχεια «αυτά που μας λέτε θα πέσουν στα διαγωνίσματα;». 2ο ο διευθυντής του θα τον καλέσει διότι καθυστερεί να «βγάλει την ύλη» και την τράπεζα θεμάτων. Έτσι θα τα παρατήσει, γυρνώντας στο πατροπαράδοτο ψαλτήρι.
ΛΕΩΝ. Κ.
