Έχουν περάσει ήδη 10 χρόνια από τότε που εκπονήθηκε από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας Έρευνας Κρήτης η πρώτη ερευνητική μελέτη για την αντιμετώπιση του σοβαρού προβλήματος διάβρωσης της βόρειας παραλίας της Πλάκας, συνοδευόμενη από προτάσεις για την προστασία και ανάπλαση της ακτογραμμής, στην οποία, σημειωτέον, υπάρχουν πολλά κτίσματα που στεγάζουν κυρίως επιχειρήσεις.
Τη μελέτη εκπόνησε ερευνητική ομάδα εργασίας του Ινστιτούτου Υπολογιστικών Μαθηματικών του ΙΤΕ με επικεφαλής τον καθηγητή Νίκο Καμπάνη και παραδόθηκε στην Αντιπεριφέρεια Λασιθίου. Στη συνέχεια η Περιφέρεια ανέθεσε, σταδιακά, στο ίδρυμα τη μελέτη – καταγραφή του προβλήματος της διάβρωσης των ακτών σε ολόκληρο το Ν. Λασιθίου, που ολοκληρώθηκε πέρυσι.
Όμως, αν και έχει περάσει μια και πλέον δεκαετία από την ολοκλήρωση και παράδοση της μελέτης για την προστασία της ακτής της Πλάκας, η μελέτη παραμένει «στα συρτάρια» ενώ το πρόβλημα της διάβρωσης εντείνεται και από την κλιματική αλλαγή και κατατρώει τις ακτές, που αποτελούν αναντικατάστατο φυσικό πόρο και στοιχείο της ταυτότητας του τοπίου της περιοχής, που προσελκύει πλήθη επισκεπτών κάθε χρόνο και συνιστά κυρίαρχο παράγοντα της ραγδαία εξελισσόμενης τουριστικής και οικονομικής ανάπτυξης του τόπου.
Το θέμα συζήτησαν εκ νέου στη συνάντηση που είχαν ο Αντιπεριφερειάρχης Λασιθίου Γιάννης Ανδρουλάκης με τον καθηγητή Νίκο Καμπάνη. Κοινή αντίληψη και των δύο είναι ότι, επειδή τα φαινόμενα διάβρωσης επιτείνονται και από τον παράγοντα της κλιματικής αλλαγής και λόγω της «ευαίσθητης» ζώνης όπου εντοπίζονται, θα πρέπει να υπάρξει σύντομα μέριμνα υλοποίησης των αναγκαίων παρεμβάσεων και κατασκευή των έργων που απαιτούνται για την ανάσχεση της διαβρωτικής δράσης και την αποκατάσταση της ακτής.
Προβλήματα – Λύσεις
Στην περιοχή της παραλίας της Πλάκας (Αλατσολίμνη), με σκοπό την αποτροπή δημιουργίας περαιτέρω σπηλαιώσεων στα θεμέλια των κατασκευών που βρίσκονται εκεί, προτείνεται παρέμβαση για την προστασία του κρηπιδότοιχου από τις έντονες υποσκαφές που υφίσταται. Η παρέμβαση αφορά, α) την δημιουργία εξωτερικής θωράκισης του κρηπιδότοιχου, και β) τη μερική αναπλήρωση του πυθμένα μπροστά από αυτόν με υλικό αποτελούμενο από κροκάλες όμοιας διατομής με αυτές που προϋπήρχαν.
Μετά από αξιολόγηση εναλλακτικών λύσεων, ως η πιο ενδεδειγμένη λύση για κατασκευή, επελέγη η θωράκιση του παράκτιου τοίχου και των εγκοίλων και ο εμπλουτισμός της παραλίας µε κροκάλες όμοιου μεγέθους και υλικού με αυτές της παραλίας. Η κατασκευή θωράκισης µε φυσικούς ογκόλιθους είναι παραδοσιακή μέθοδος σε παραλιακές περιοχές.
Επιδίωξη, όπως είπε ο κ. Καμπάνης, ήταν η εξεύρεση λύσης που να μειώνει την αναρρίχηση του κυματισμού, να είναι ασφαλής στους χρήστες της παραλίας και να αποκαθιστά στο μέγιστο δυνατό βαθμό το φυσικό περιβάλλον που αλλοιώθηκε με την κατασκευή του παραλιακού τοίχου και του μόλου. Ο εμπλουτισμός της παραλίας µε ιζήματα είναι λύση φιλική προς το περιβάλλον αφού δημιουργεί μία μικρού πλάτους παραλία και δεν επιβαρύνει την παραλία µε νέες κατασκευές. Η ύπαρξη κατάλληλης ποσότητας ιζημάτων σε γειτονικές περιοχές συντελεί στην επιλογή της λύσης αυτής.
Η λύση αυτή σκοπεύει στην αποφυγή της υπερπήδησης των κυματισμών στον παραλιακό τοίχο, στην ανάσχεση της υποσκαφής της βάσης του και της δημιουργίας σπηλαιώσεων στα κροκαλοπαγή πετρώματα πάνω στα οποία εδράζονται οι ανθρώπινες κατασκευές. Στην διαδικασία επιλογής λύσης λήφθηκαν επιπλέον υπόψη παράμετροι που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια των πολιτών και των κατασκευών, την προστασία του περιβάλλοντος και την μείωση της αισθητικής όχλησης. Επίσης, λόγω της σημαντικής αρχαιολογικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής αποφεύχθηκε η επιλογή λύσεων που απαιτούν μεγάλα έργα. Ακόμα η επιλογή των υλικών, πχ. φυσικών ογκολίθων, έγινε με γνώμονα την ομαλή ένταξη του έργου στο φυσικό περιβάλλον, διατηρώντας και την φυσική κληρονομιά της περιοχής, τόνισε ο καθηγητής.
Νοτιότερα, στην περιοχή μπροστά από τον παραδοσιακό οικισμό της Πλάκας, για την προστασία των εγκοίλων που υφίστανται και αποφυγή της διεύρυνσης τους σε επικίνδυνο βαθμό όσον αφορά τη στατική κατάσταση στο σημείο, προτείνεται παρέμβαση για, α) τη δημιουργία πρανούς με αμμόσακους. Η τοποθέτηση τους γίνεται σε επαφή με το τοιχία των εγκοίλων. Η στέψη διαμορφώνεται στα +1.0m και έχει πλάτος 2.0m. Η βάση της θεμελίωσης θα βρίσκεται στο -0.5m από την στάθμη της θάλασσας, και, β) για την αναπλήρωση της παραλίας θα τοποθετηθεί μπροστά από τη στρώση θωράκισης ένα πρίσμα από ασβεστολιθικές κροκάλες με μέσες διαμέτρους από 8cm έως 20cm, ιδίας σύστασης και μεγέθους με αυτές που υπάρχουν στην παραλία. Το πρίσμα από τις κροκάλες θα τοποθετηθεί πάνω από την στρώση των προϊόντων της εκσκαφής και θα φτάνει σε ύψος έως το +1.5m από την στάθμη της θάλασσας, με πλάτος 3m.
Το κόστος κατασκευής είχε εκτιμηθεί με τιμές προ 10τίας στις 600.000 ευρώ, που θα πρέπει να επαναπροσδιοριστεί αφού οι τιμές εκείνης της εποχής σε εργασία και υλικά δεν έχει καμία σχέση με τα σημερινά…
ΝΙΚΟΣ ΤΡΑΝΤΑΣ
