Ήδη από τη συνεδρίαση της 22ας Μαΐου, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος έδειξε ότι μπορούσε να δεχθεί κάποιο από τα σενάρια του ESM, φτάνει να είχε συμφωνηθεί από τώρα για να εφαρμοστεί από το 2018 και μετά.
Αυτή θα ήταν η «καλή λύση» που αναζητούσε η ελληνική πλευρά, αφού θα εξασφάλιζε εκτός από τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα και την πιστοποίηση βιωσιμότητας του χρέους, και την ένταξη της Ελλάδας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ.
Αντίθετα, η λύση της αναβολής για μετά τις γερμανικές εκλογές θα αύξανε τον κίνδυνο της αποτυχίας της Ελλάδας και στο τρίτο πρόγραμμα διάσωσης.
Μάλιστα, για πρώτη φορά το βάρος αυτό δεν θα το έχει η Ελλάδα, αφού έχει κάνει όλα όσα δεσμεύτηκε ψηφίζοντας εκ των προτέρων ακόμη και τα μέτρα που επέβαλε το ΔΝΤ.
Τούτο διότι η συμμετοχή του Ταμείου στο ελληνικό πρόγραμμα ήταν «προαπαιτούμενο» κυρίως της Γερμανίας, αλλά και της Ολλανδίας, για να συνεχίσουν το ελληνικό πρόγραμμα.
Σε αυτήν την κατεύθυνση εκτιμάται ότι θα υπάρξει στήριξη από Γαλλία και Ιταλία που ήταν ένθερμοι υποστηρικτές της καθαρής λύσης για το χρέος και στο Eurogroup του Μαΐου.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι χθες ο υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος, ενημερώνοντας τους ξένους ανταποκριτές, τόνισε ότι κάνεις δεν θέλει να χρεοκοπήσει η Ελλάδα. Και πολύ περισσότερο ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βολφγκανγκ Σόιμπλε είναι αυτός που πρωτοστατεί για να βρεθεί λύση στο ελληνικό πρόγραμμα «παρ’ όλα όσα είπε στο Eurogroup της 22ας Μαΐου» όπως είπε χαρακτηριστικά.
Το επιχείρημα έχει βάση με δεδομένο ότι αν στο Eurogroup του Ιουνίου έχει μια αναβολή λύσης θα βρίσκεται πολύ κοντά σε ένα τέταρτο πρόγραμμα διάσωσης με ή χωρίς το ΔΝΤ.
ΕΚΤ μόνο με λύση στο QE
Χθες, η ΕΚΤ δια στόματος του Προέδρου της, Μάριο Ντράγκι ξεκαθάρισε ότι παρότι ανεξάρτητη, δεν μπορεί να δεχθεί αυτό που αρνείται να δεχθεί το ΔΝΤ.
Να πιστοποιήσει, δηλαδή, βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους χωρίς να έχει την απαραίτητη ανάλυση των μέτρων που θα οδηγήσουν σε ένα τέτοιο αποτέλεσμα.
Συνεπώς, χωρίς λύση για το χρέος δεν θα έχουμε απόφαση της ΕΚΤ και για την ένταξη της Ελλάδας στο QE.
Δεν θα έχουμε, όμως, επί της ουσίας, ούτε και το ΔΝΤ, καθώς η μεσοβέζικη λύση της συμμετοχής του ΔΝΤ χωρίς χρηματοδότηση μέχρι να υπάρξει η διευκρίνιση των μεσοπρόθεσμων μέτρων, απλώς θα χειροτερέψει τα πράγματα.
Χωρίς κάποιο επίσημο «πιστοποιητικό» για τη βιωσιμότητα του χρέους και χωρίς λύση για το χρέος, η εικόνα της Ελλάδας προς τις αγορές δεν θα είναι πολύ καλύτερη από ότι είναι σήμερα ή ένα χρόνο πριν, όταν έκλεινε η πρώτη αξιολόγηση.
Θα έχει μεν χρηματοδότηση για να καλύψει τις υποχρεώσεις του χρέους της για τον Ιούλιο, αλλά οι πόρτες των αγορών θα παραμείνουν κλειστές περίπου ένα χρόνο πριν λήξει το πρόγραμμα.
Αν υποτεθεί ότι η λύση για το χρέος θα αναλυθεί, όπως θέλει το ΔΝΤ, κοντά στο τέλος του χρόνου, αφού γίνουν οι γερμανικές εκλογές και σχηματιστεί Κυβέρνηση που μπορεί να διαπραγματευτεί το θέμα, δεν θα υπάρχει πλέον προετοιμασία για την επάνοδο στον δανεισμό από τις αγορές.
Συνεπώς, πριν από τα μέσα του 2018 η Ευρωζώνη και το ΔΝΤ (το οποίο θα έχει πρόγραμμα με την Ελλάδα) θα καταγράψουν το τρίτο αποτυχημένο πρόγραμμα για την Ελλάδα, αλλά με δική τους ευθύνη.
Αμέσως μετά θα πρέπει να ξεκινήσουν τη συζήτηση για ένα τέταρτο πρόγραμμα ή το πολιτικό και οικονομικό κόστος που θα είχε η κατάρρευση μιας χώρας της Ευρωζώνης που «διέσωζαν» για 8 συναπτά έτη.
ΠΗΓΗ: enikonomia.gr
