Εκτιμώ πως όχι μόνο οι κάτοικοι του Δήμου αλλά και το σύνολο των οδηγών από άλλες περιοχές της Κρήτης που φτάνουν στον Άγιο Νικόλαο καθημερινά και κινούνται στους δρόμους του, έστω και για λίγο, γνωρίζουν την οδό Επιμενίδου.
Από τους πολυσύχναστους δρόμους της πόλης λόγω της συνύπαρξης πολύπλευρων εμπορικών δραστηριοτήτων, μαζί με Υπηρεσίες νομαρχιακού ή τοπικού ενδιαφέροντος, κατοικίες κι άλλες δραστηριότητες. Ένας κλασικός δρόμος αναρχίας στη λογική που άρχισαν να διαμορφώνονται οι δρόμοι των ελληνικών πόλεων τη δεκαετία του ’80 και ολοκληρώθηκαν μέχρι το 2000, με μία και μοναδική αρχή: Ο καθένας δημιουργεί όπου θέλει, ό,τι θέλει, όπως θέλει. Προφανώς κι αυτή η εικόνα αποτυπώνεται με ενάργεια στην οδό Επιμενίδου, την μοναδική «ομορφιά» της οποίας ουδείς φαντάζομαι αμφισβητεί.
Στάση και στάθμευση
Αναφέρω τα παραπάνω με τη σκέψη στον δρόμο αυτό όπου κινείται τις πρωινές ώρες – κυρίως – μεγάλος αριθμός οχημάτων τα οποία, σύμφωνα με την «παράδοση» που έχει δημιουργηθεί σταματούν ή σταθμεύουν όπου μπορούν, όπου θέλουν ή όπου βρίσκουν πιο βολικά για να εξυπηρετηθούν. Δεν είναι τυχαία η συμπεριφορά όλων μας ως οδηγών στην Επιμενίδου. Νομίζω πως έχει μεγάλο ενδιαφέρον μια παρουσίαση από τη στήλη, φωτογραφιών που αποτυπώνουν την παγιωμένη αντίληψη και συμπεριφορά μας στο συγκεκριμένο δρόμο. Παρκαρίσματα πάνω στα πεζοδρόμια ολόκληρου του οχήματος, αφού η πρόσβαση μοιάζει εύκολη και σχεδόν αυτονόητη η διαδικασία αυτή. Αλλά και πιο απλές επιλογές με το μισό αυτοκίνητο ή με όποιο ευρηματικό τρόπο βολεύει τον οδηγό. Παράλληλα, υπάρχει και το διπλό ή τριπλό παρκάρισμα (προσωρινή στάθμευση με αλαρμ) εντός του δρόμου, που προκαλεί προβλήματα και στα οχήματα κι όχι μόνο στους πεζούς που κινούνται στα πεζοδρόμια.
Υπάρχουν θέσεις στάθμευσης;
Ειδικά γύρω από το σούπερ μάρκετ «Χαλκιαδάκης», το φαινόμενο λαμβάνει μεγαλύτερες διαστάσεις, διότι υπάρχει τεράστια έλλειψη θέσεων στάθμευσης. Ο μικρός χώρος «πρασίνου» έξω από το σούπερ μάρκετ είναι συνήθως κατακλεισμένος από οχήματα περιοίκων ή εργαζομένων. Σε κάθε περίπτωση είναι συνεχώς γεμάτος. Ασφαλώς υπάρχει το παρακείμενο οικόπεδο του Δήμου με τις ελιές όπου σταθμεύουν εκατοντάδες οχήματα. Συζητώντας όμως με ανθρώπους που κινούνται αρκετά στην περιοχή, διαπιστώνω πως δηλώνουν πως δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες των καταναλωτών που κινούνται προς το σούπερ μάρκετ και τα γύρω καταστήματα, διότι «αφενός η έξοδος του είναι μακριά και οι ελεύθερες θέσεις ελάχιστες».
Διαπιστώνω πως πρόσφατα δημιουργήθηκε χώρος στάθμευσης σ’ ένα από τα ελάχιστα ελεύθερα οικόπεδα που μένουν στην περιοχή. Ρωτώ το νεαρό διαχειριστή του πάρκινγκ για την προσέλευση του κόσμου. Μου λέει πως η προσφορά για στάθμευση είναι δύο ευρώ, αλλά η παρουσία οχημάτων μέτρια. Άλλωστε, φαίνεται πως είναι μισογεμάτο, τις μέρες που παρατηρώ τον δρόμο για να γράψω.
Πιο πάνω, είναι το πάρκινγκ της Εφορίας. Ελάχιστες θέσεις για τους υπαλλήλους. «Δεν επαρκούν για κανένα εκτός υπαλλήλων», αναφέρουν στη στήλη όσοι έχουν συναλλαγές με την Υπηρεσία.
Η τελική εικόνα που μπορεί να διαμορφώσει κάποιος είναι πως ο συγκεκριμένος δρόμος με τους χώρους στάθμευσης που διαθέτει κατά μήκος του, αλλά και τα σημεία του δρόμου που είναι διαθέσιμα για στάθμευση, καταγράφει τουλάχιστον 100 – 150 θέσεις στάθμευσης, οι οποίες μοιάζει όχι μόνο να μην επαρκούν αλλά και να μην αλλάζουν την άναρχη και προβληματική εικόνα του δρόμου. Ακόμα και η διέλευση της Τροχαίας, μόνο προσωρινή αποσυμφόρηση μπορεί να προκαλέσει, για να συνεχιστεί το κυκλοφοριακό κομφούζιο λίγο μετά.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ
