Πλησιάζει η Παρασκευή και όσο ελαττώνεται η χρονική απόσταση, τόσο αυξάνει το άγχος, η κόπωση, οι αϋπνίες, σαν ποσά αντιστρόφως ανάλογα. Ορισμένοι ακόμη βλέπουν όνειρα τις μέρες των πανελλήνιων και η νέα γενιά έχει προετοιμαστεί να διαδεχθεί τη σκυτάλη, στην οποία οι εξετάσεις αναλαμβάνουν τον ρόλο του Μορφέα.
Όμως, αγαπημένε νέε, όσο διάβασες… διάβασες. Στην πηγή έφτασες. Το νερό δεν είναι η είσοδος στο πανεπιστήμιο. Το νερό είναι η ίδια η πηγή: το ότι τα έβγαλες εις πέρας, ακμαίος, ακέραιος, ότι μόχθησες και εν τέλει κατάφερες κάτι για ‘σένα, κάτι πολύ μεγαλύτερο από τις γνώσεις που έλαβες, καθ’ όσον αυτές μάλλον αχρείαστες θα ’ναι.
Η προσπάθειά σου ξεκίνησε πριν από 12 χρόνια, αφού φρόντισαν να σε προετοιμάζουν κατάλληλα γι’ αυτή τη μέρα. Και αν δε γράψεις όπως περίμενες ή όσο έλπιζες, μη βιαστείς να κατηγορήσεις τον εαυτό σου. Πίστεψέ με, προσπάθησες όσο μπόρεσες. Ήρθες αντιμέτωπος με πτυχές του εαυτού σου που δεν γνώριζες, ανακάλυψες την αντοχή, την πίστη (και την καφεΐνη), δεν πήγες σχολείο τις τελευταίες μέρες κι αυτό ήταν αποδεκτό.
Τα όνειρα όμως είναι δικά σου, όχι των γύρω σου και η αυριανή μέρα θα ‘ναι καλύτερη.
Είναι στο δικό σου χέρι- όχι σε αυτό που πιάνεις το στυλό, στο άλλο που θα προσπαθήσεις πάλι για κάτι σπουδαιότερο. Τώρα ξεκουράσου. Φάε καλά, πήγαινε για ύπνο νωρίς, άφησε για λίγο το διαδίκτυο και την τηλεόραση, άκουσε και χόρεψε στην αγαπημένη σου μουσική, κάνε μια βόλτα στην πόλη, και αύριο θα μπορείς να ξεστολίσεις τις σημειώσεις από τους τοίχους.
Είτε δίνεις είτε όχι, η προσπάθειά σου φιλότιμη και άξια ανταμοιβής. Όλα θα πάνε καλά. «Μη μένεις δέσμιος της δέσμης σου, καρδιά μου». Το κεφάλι ψηλά και κοίτα τη ζωή κατάματα. Αύριο να είσαι ο εαυτός σου και να χαμογελάς. Καλή επιτυχία από μια ακόμη (δι)αγωνιζόμενη.
Μ.Κ.
1ο ΛΥΚΕΙΟ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
