Η απέλπιδα προσπάθεια των στελεχών της δημοτικής αρχής να λειτουργήσουν ως πολιτικές ασπίδες του Δημάρχου και να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα έχει πλέον μετατραπεί σε ένα κακόγουστο θέατρο παραλογισμού. Όσο κι αν επιστρατεύουν γενικόλογες διακηρύξεις ο ένας μετά τον άλλον, περί «θεσμικής σοβαρότητας», «υπευθυνότητας» και «διαλόγου», η πραγματικότητα τους διαψεύδει καθημερινά.
Οι πολίτες του Βραχασίου, του Σισίου και της Μιλάτου δεν έχουν ανάγκη από επικοινωνιακά αντεπιχειρήματα και φιλοσοφικές θεωρίες για το πώς διοικείται ένας τόπος. Έχουν ανάγκη από έργα που βελτιώνουν τη ζωή τους, έργα τα οποία η παρούσα διοίκηση έχει καταφέρει να βαλτώσει με μια πρωτοφανή διοικητική ανεπάρκεια.
Το παραμύθι των «αόρατων» έργων και η ομολογία αποτυχίας
Έρχεται ο Πρόεδρος της ΔΑΕΑΝ, κ. Αστρουλάκης, να μας μιλήσει για έργο που «μπορεί να μην είναι ορατό ως έργο αλλά αποτελεί την αρχή των πάντων»!!!
Με απλά λόγια, βαφτίζουν την απόλυτη στασιμότητα και την ανυπαρξία απτών αποτελεσμάτων ως «αόρατο έργο». Πρόκειται για μια μνημειώδη προσπάθεια να ωραιοποιηθεί η απραξία.
Ας μιλήσουμε λοιπόν με συγκεκριμένα στοιχεία για αυτά τα «αόρατα» επιτεύγματα:
- Το παραλιακό μέτωπο Σισίου – Μιλάτου: Ο ίδιος ο Δήμαρχος είχε δεσμευτεί δημόσια ότι η μελέτη ανάπλασης θα είχε υλοποιηθεί μέσα σε δυόμισι χρόνια. Σήμερα, δυόμισι χρόνια μετά, αποδεικνύεται ότι σχεδόν δεν έχει κουνηθεί ούτε φύλλο. Το μόνο που παρουσιάζεται ως δικαιολογία είναι η γραφειοκρατία, την οποία υποτίθεται ότι θα ξεπερνούσαν με τις «συντονισμένες» ενέργειές τους…
- Οι Βιολογικοί Καθαρισμοί: Βρίσκονται σε κατάσταση πλήρους στασιμότητας εδώ και δύο χρόνια. Παρέλαβαν έτοιμα, δρομολογημένα βήματα από την προηγούμενη δημοτική αρχή και κατάφεραν να κρατήσουν το Σίσι και τη Μίλατο σε στασιμότητα, ανίκανοι να ξεπεράσουν τα όποια γραφειοκρατικά εμπόδια.
- Το Δημοτικό Σχολείο στο Σίσι: Η πιο τρανταχτή απόδειξη της αδιαφορίας τους. Το έργο αυτό έχει ουσιαστικά απενταχθεί, αφού δεν συμπεριλαμβάνεται καν στο Τεχνικό Πρόγραμμα που οι ίδιοι ψήφισαν για το 2026! Πώς τολμούν να μιλούν για το σχολείο όταν αφήνουν μια ολόκληρη περιοχή χωρίς καμία πρόβλεψη για τη σχολική της στέγη εδώ και δύο χρόνια;
- Ο Βρεφονηπιακός Σταθμός: Άλλη μια κραυγαλέα αποτυχία προστίθεται στο ενεργητικό τους, καθώς οδηγήθηκαν στην πλήρη ακύρωση του Βρεφονηπιακού Σταθμού, ενός έργου πνοής για τις νέες οικογένειες της περιοχής που στερούνται τις βασικές υποδομές προσχολικής αγωγής. Γεγονός που μεταφράζεται σε πληθυσμιακή αιμορραγία για την περιοχή μας αφού έχει μειωθεί ο μαθητικός πληθυσμός από 120 παιδιά σε 70 περίπου μέσα σε δύο χρόνια!
- Το Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΤΠΣ): Εδώ και δυόμισι χρόνια, το Βραχάσι παραμένει η μοναδική περιοχή σε ολόκληρη την Κρήτη που δεν έχει ενταχθεί στο ΤΠΣ. Μια εγκληματική συνεχιζόμενη παράλειψη που υποθηκεύει το αναπτυξιακό μέλλον του τόπου μας, για την οποία η δημοτική αρχή τηρεί σιγή ιχθύος.
Η προσωπική ευθύνη του Δημάρχου και η φυγή από τον διάλογο
Όλη αυτή η κατάσταση εγκατάλειψης φέρει φαρδιά πλατιά την υπογραφή του ίδιου του Δημάρχου που στον απολογισμό των δύο ετών που έκανε πρόσφατα ψάχναμε το έργο του για το Βραχάσι με το φανάρι… Ας μην ξεχνάμε ότι ο ίδιος, με δική του δήλωση, είχε αναλάβει προσωπικά την ευθύνη για την περιοχή μας, χρησιμοποιώντας μάλιστα αυτό το επιχείρημα ως δικαιολογία για να μην ορίσει χωρικό αντιδήμαρχο στην περιοχή.
Πού βρίσκεται όμως αυτή η προσωπική του φροντίδα;
Η αλήθεια είναι ότι ο Δήμαρχος, αντιλαμβανόμενος την έντονη πίεση της κοινωνίας και την οργή των πολιτών για την απραξία του, επέλεξε τη φυγή. Είχε υποσχεθεί δημόσια ότι η Λαϊκή Συνέλευση που είχε ξεκινήσει θα συνεχιζόταν, ώστε να δοθούν απαντήσεις στα μεγάλα προβλήματα του τόπου. Αντ’ αυτού, δεν επανήλθε ποτέ. Προτίμησε να κρυφτεί πίσω από κλειστές πόρτες και να αποφύγει την κατά μέτωπο αντιπαράθεση με τους δημότες, αποδεικνύοντας ότι στερείται το πολιτικό σθένος να υπερασπιστεί τις επιλογές του.
Η πίεση της αντιπολίτευσης και της κοινωνίας φέρνει αποτελέσματα
Αν κάτι έγινε σαφές στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο, είναι ότι η δημοτική αρχή σέρνεται πίσω από τις εξελίξεις. Κάτω από τη δική μας αυστηρή, απολύτως θεσμική πίεση και την απόλυτα δικαιολογημένη αγανάκτηση της τοπικής κοινωνίας, αναγκάζονται πλέον να αποδεχθούν πράγματα που κρατούσαν στα συρτάρια τους.
Αναγκάστηκαν να φέρουν το θέμα του Αρρεναγωγείου Βραχασίου, αφού πρώτα άφησαν να περάσει ένας ολόκληρος χρόνος από την τελική έγκριση του Υπουργείου Πολιτισμού τον Μάρτιο του 2025, αφήνοντας το κτίριο ανυπεράσπιστο στη λεηλασία. Αναγκάζονται τώρα να αναγνωρίσουν την αναγκαιότητα για τους βιολογικούς και για το σχολείο στο Σίσι, επειδή οι μάσκες έπεσαν και οι πολίτες γνωρίζουν την αλήθεια.
Υπερασπιστές του «Καίσαρα» και όχι της αλήθειας
Ο Αντιδήμαρχος κ. Μπελούκας, στο κείμενό του, επιλέγει να απαντήσει με θεωρίες, κατηγορώντας μας για λαϊκισμό και μικροπολιτική. Είναι η κλασική μέθοδος όσων δεν έχουν να παρουσιάσουν κανένα χειροπιαστό αποτέλεσμα. Αντί να απαντήσει στο «πότε» και στο «πώς», αντί να παρουσιάσει μια καθαρή δέσμευση για την ένταξη του Αρρεναγωγείου σε συγκεκριμένο χρηματοδοτικό πρόγραμμα (όπως το Leader), προτιμά να κάνει τον πολιτικό συνήγορο του Δημάρχου.
Η προσπάθεια να προστατευθεί ο «Καίσαρας», ο οποίος φέρει την αποκλειστική και προσωπική ευθύνη για τη στασιμότητα στο Βραχάσι, είναι πλέον εμφανής σε όλους. Όσοι παροικούν στην Ιερουσαλήμ γνωρίζουν άριστα το μέγεθος της ευθύνης σας.
Οι πολίτες πράγματι απαιτούν έργα και λύσεις. Και με βάση αυτά τα έργα, η αποτυχία σας είναι ήδη παταγώδης. Οι δικαιολογίες τελείωσαν. Το Βραχάσι, το Σίσι και η Μίλατος δεν θα πληρώσουν τη δική σας διοικητική αδράνεια. Συνένοχοι σε αυτή την υποβάθμιση του τόπου μας δεν πρόκειται να γίνουμε.
Μανόλης Λεμπίδης
Δημοτικός Σύμβουλος Αγίου Νικολάου
