Με αυτή τη χαρακτηριστική φράση, που έγραψαν Γάλλοι αρχαιολόγοι το 1932, ολοκλήρωσαν την ομιλία τους η Αναπληρώτρια Προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Λασιθίου, Βάσω Ζωγραφάκη, και ο αρχαιολόγος καθηγητής του Πανεπιστημίου της Σορβόνης Alexandre Farnoux. Τα λόγια αυτά αποτυπώνουν, με τον καλύτερο τρόπο, τη γοητεία και τα μυστήρια που εξακολουθεί να κρύβει η αρχαία Δρήρος.
Έπειτα από αρκετά χρόνια από την τελευταία ανασκαφική έρευνα η Εφορεία Αρχαιοτήτων Λασιθίου σε συνεργασία με τη Γαλλική Σχολή Αθηνών, επανεκκίνησε ένα συστηματικό ερευνητικό πρόγραμμα στον σημαντικό αυτό αρχαιολογικό χώρο. «Εμείς προσπαθούμε να ξαναπιάσουμε το νήμα της ζωής τους», ανέφεραν χαρακτηριστικά.
Οι ανασκαφές φέρνουν σταδιακά στο φως εντυπωσιακά αρχιτεκτονικά και μνημειακά σύνολα, αποκαλύπτοντας μια οργανωμένη και δυναμική κοινωνία. Η τελευταία περίοδος της πόλης, ωστόσο, σημαδεύτηκε από μια απότομη και βίαιη κρίση, που οδήγησε στην καταστροφή και τελικά στην εγκατάλειψή της. «Τα κτίρια αναδύονται μέρα με τη μέρα από το χώμα και μαζί τους ιστορίες αιώνων. Και το μέλλον ίσως επιφυλάσσει ακόμη περισσότερες εκπλήξεις!», αναφέρουν.
Μας έκανε εντύπωση η ιδιαίτερη αναφορά στην ελιά, ζωτικό στοιχείο της οικονομίας της αρχαίας κοινωνίας, αλλά και η προτροπή στους κατοίκους της Δρήρου να φυτεύουν και να φροντίζουν ελιές. Επίσης απαντώντας σε σχετική ερώτηση για το μέγεθος της πόλης που έχει ήδη ανακαλυφτεί, η απάντηση ήταν 1-2%!
Παράλληλα, παρουσιάστηκαν στοιχεία και για την αγροικία της Δρήρου, που εντοπίστηκε κοντά στις Λίμνες κατά τη διάρκεια των εργασιών για την κατασκευή του νέου ΒΟΑΚ.
ΛΕΩΝ.Κ.
