Προτεραιότητα για την Περιφέρεια Κρήτης και την Εφορεία Αρχαιοτήτων Λασιθίου για τη νέα προγραμματική περίοδο αποτελεί η αποκατάσταση και επανάχρηση των κτισμάτων του λεπροκομείου και του νοσοκομείου της Σπιναλόγκας.
Αυτό προκύπτει μέσα από την διευρυμένη συνάντηση εργασίας του Περιφερειάρχη Σταύρου Αρναουτάκη με την προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Λασιθίου Χρύσα Σοφιανού, τον Αντιπεριφερειάρχη Λασιθίου Γιάννη Ανδρουλάκη και τον Δήμαρχο Αγίου Νικολάου Αντώνη Ζερβό. Στη συνάντηση παρόντες επίσης ήταν η Μαρία Κασσωτάκη, προϊσταμένη του ΕΣΠΑ της Περιφέρειας Κρήτης, ο ειδικός σύμβουλος του Περιφερειάρχη Δημήτρης Μιχελογιάννης, ο αρχιτέκτονας Γιώργης Πετράκης εκπρόσωπος των μελετητών του έργου, η αρχιτέκτονας της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δάφνη Χρονάκη καθώς και η Μαρία Πρατσινάκη προϊσταμένη μελετών του Δήμου Αγίου Νικολάου.
Ήταν μια συνάντηση που έγινε στην Περιφέρεια στο Ηράκλειο και αφορούσε την αποκατάσταση των κτιρίων του λεπροκομείου και του νοσοκομείου στη Σπιναλόγκα, στη διάρκεια της οποίας συζητήθηκαν αναλυτικά τα επόμενα βήματα για την πλήρη ωρίμανση του έργου μιας και το προσεχές διάστημα αναμένεται να ολοκληρωθεί και η οριστική έγκριση παραλαβή από το Υπουργείο Πολιτισμού των αρχικών μελετών τις οποίες έχει χρηματοδοτήσει η Περιφέρεια Κρήτης.
Θα γίνουν μουσειακοί χώροι
Αναμένεται να προταχθεί η αποκατάσταση των δυο κτιρίων του λεπροκομείου, έργων της περιόδου του Μοντέρνου Κινήματος του αρχιτέκτονα Ορέστη Μάλτου και η επανάχρησή τους ως χώρος μουσειολογικά διαμορφωμένος μέσα από μία σύγχρονη μουσειογραφική προσέγγιση ώστε ο επισκέπτης της Σπιναλόγκας να έρχεται σε επαφή με την ιστορική διαχρονία της νησίδας και την ένταξή της στο ευρύτερο περιβάλλον του κόλπου της Ελούντας καθώς και με την διαχρονική μάχη του ανθρώπου με τα όρια της ύπαρξής του όπως αυτή βιωνόταν στην Σπιναλόγκα μέχρι και την περίοδο του λεπροκομείου.
Ο Αρχιτέκτονας Μάλτος
Είναι αξιοσημείωτο πως ο Ορέστης Μάλτος φοίτησε στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου την περίοδο 1925-1930 και αμέσως μετά εργάστηκε στο πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας για την ανέγερση νέων σχολικών κτιρίων μετά από προτροπή του Ερνέστ Εμπράρ, ο οποίος υπήρξε καθηγητής του.
Με την ευκαιρία της υποτροφίας «Κοργιαλένειον Άθλον» που του χορηγήθηκε πέρασε δύο χρόνια στο Παρίσι (1930-1932) και ένα στο Βερολίνο (1933). Στη γαλλική πρωτεύουσα ο Μάλτος παρακολούθησε μαθήματα στο ατελιέ του καθηγητή Πατουγιάρ μαζί με το συνάδελφό του, Πολύβιο Μιχαηλίδη, ενώ μαζί εργάστηκαν αμισθί και στο γραφείο του Λε Κορμπυζιέ. Στο Βερολίνο παρακολούθησε μαθήματα νοσηλευτικών εγκαταστάσεων, ένα θέμα με το οποίο θα ασχοληθεί συστηματικά τα επόμενα χρόνια στην Υπηρεσία Αρχιτεκτονικών Μελετών του Υπουργείου Υγιεινής.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, εντάχθηκε στον κύκλο των οπαδών του Μοντέρνου Κινήματος, που συγκεντρωνόταν τακτικά και συζητούσαν σε πατάρι της οδού Σκουφά. Το 1933 συμμετείχε ενεργά στο Δ’ Διεθνές Συνέδριο Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής (CIAM), τόσο στις εργασίες του συνεδρίου όσο και στην περιβόητη εκδρομή των συνέδρων στα νησιά του Αιγαίου. Το επόμενο διάστημα διεύρυνε τις γνώσεις του με αλλεπάλληλα επαγγελματικά και ενημερωτικά ταξίδια σε Αμερική και Αγγλία, όπου επισκεπτόταν νοσηλευτικά ιδρύματα και κατέγραψε όλη αυτή τη νοσοκομειακή τεχνογνωσία σε τρεις χειρόγραφους τόμους.
Άνθρωπος ήρεμος και αποφασισμένος να μην αναλωθεί στις ειδικές συνθήκες αναζήτησης πελατών και αναθέσεων, στράφηκε συνειδητά προς την υπαλληλική καριέρα. Διορίστηκε στο Υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας και υπηρέτησε στην ειδική Τεχνική Υπηρεσία του μέχρι τη συνταξιοδότησή του. Απείχε από επαγγελματικές και ακαδημαϊκές φιλοδοξίες, καθώς προτιμούσε να διοχετεύει το ταλέντο και την πείρα του στις εκάστοτε απαιτήσεις της υπηρεσίας του Υπουργείου, επιδιδόμενος ειδικότερα στις μελέτες νοσηλευτικών ιδρυμάτων. Απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών στην Αθήνα (1999).
Είναι ενδιαφέρον πάντως πως τα κτίσματα του στη Σπιναλόγκα δεν μνημονεύονται στο βιογραφικό σημείωμα που υπάρχει, σε αντίθεση με τις μελέτες για τον Οίκο Αδελφών και τη Σχολή Νοσοκόμων Πειραιώς, για το Μαιευτήριο – Νοσοκομείο «Μαρίκα Ηλιάδη» (σήμερα Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο Έλενας Ε. Βενιζέλου), για το Γενικό Κρατικό Νίκαιας και το Σανατόριο Ιωαννίνων. Είναι προφανές πως η ανάδειξη των κτιρίων αυτών θα συνδράμει και στην καταγραφή τους για το έργο και την προσφορά του.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ



































































































