Μόλις στα 29 του χρόνια κατάφερε να συγκεντρώσει 60.000 περίπου σταυρούς προτίμησης σε επίπεδο επικρατείας, να ψηφιστεί μαζικά στο Λασίθι και στην Κρήτη και να αναδειχθεί σε ένα νέο πολιτικό πρόσωπο που αναζητά ρόλο και παρουσία στην πολιτική σκηνή της χώρας.
Ο Λευτέρης Καρχιμάκης αναδείχτηκε στην πέμπτη θέση των υποψήφιων ευρωβουλευτών ΠΑ.ΣΟ.Κ. και κατάφερε να κερδίσει τις εντυπώσεις σε επίπεδο Κρήτης, αλλά και χώρας για τον τρόπο που πολιτεύτηκε και τα όσα κατάφερε. Παρότι δεν εκλέχθηκε και δεν θα βρεθεί στα έδρανα του ευρωκοινοβουλίου αποτελεί ένα νέο πολιτικό πρόσωπο με άποψη, ιδέες και αρχές. Συνεχίζοντας μία παράδοση που άφησε στην πολιτική ο Μιχάλης Καρχιμάκης.
Α: Μεγάλο ποσοστό για το Λασίθι εξαιρετικά σημαντικό ποσοστό για την Ελλάδα. Εντυπωσιακός αριθμός ψηφοφόρων στην Επικράτεια με την πρώτη εμφάνιση. Πώς νιώθετε και πώς το αποτιμάτε;
Λ.Κ.: Ήταν μια μεγάλη μάχη, ήταν μια μάχη αξιών, μάχη ιδεών, την οποία δώσαμε με τους ανθρώπους με τους οποίους αποφασίσαμε ότι πρέπει να μπούμε σε αυτήν. Είμαστε μια ομάδα 30 νέων παιδιών, εκ των οποίων ήμουν ο μεγαλύτερος στα 29 μου χρόνια. Πήραμε την απόφαση να κάνουμε μια προσπάθεια όπου θα συζητήσουμε πολιτικά, θα συζητήσουμε για την Ευρώπη και για τις ανάγκες που βιώνουμε στην καθημερινότητά μας και νομίζω ότι αυτό αποδείχθηκε και καταφέραμε να έχουμε ένα διαφορετικό πολιτικό λόγο.
Από ‘κει και πέρα δεν μπορώ να περιγράψω τη χαρά και τη συγκίνηση που νιώθω για τον τόπο μου, για το Λασίθι, των αγώνων της δημοκρατίας, στο οποίο πήραμε ξανά την πρώτη θέση με το υψηλότερο ποσοστό πανελλαδικά και θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την ψυχή μου κάθε Λασιθιώτη που με τίμησε στην πρώτη μου εκλογική μάχη με την ψήφο του και ιδιαίτερα τους νέους, τους ανθρώπους με τους οποίους αγωνιστήκαμε μαζί, τα στελέχη του νομού, τα οποία δίνουν τη μάχη κάθε μέρα. Αλλά βεβαίως και τους συναγωνιστές του πατέρα μου του Μιχάλη, που χρόνια εργάστηκε και προσέφερε για την πρόοδο αυτού του τόπου. Νομίζω ότι το Λασίθι έδειξε ουσιαστικά τον δρόμο και το μήνυμα της κυβερνητικής πολιτικής, αλλαγής που σύντομα θα είναι το αίτημα του λαού σε ολόκληρη τη χώρα.
Α: Νιώθετε μετά από αυτό ότι έχετε μια μεγάλη υποχρέωση απέναντι σε αυτό τον κόσμο;
Λ.Κ.: Προφανώς. Είναι πολύ μεγάλη ευθύνη και νομίζω ότι πρέπει να μπορέσουμε σταδιακά να αγωνιστούμε για να δούμε την ουσιαστική πολιτική αλλαγή που έχει ανάγκη ο τόπος, με τα ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία έχει και υπάρχουν πολλά παραδείγματα από τη δημόσια υγεία μέχρι την απένταξη του φράγματος των Μπραμιανών, την λειτουργία του Δικταίου Άντρου κά. Υπάρχουν πολλά θέματα. Μιλάμε για αγώνες οι οποίοι πρέπει να δοθούν τώρα και είναι απαραίτητοι όροι επιβίωσης για τον τόπο.
Α: Το γεγονός ότι είδαμε 60% αποχή σε μια εκλογική αναμέτρηση για το μέλλον της Ευρώπης, αλλά ταυτόχρονα βλέπουμε επιλογές νέων ανθρώπων, θαρραλέες, αυτό σημαίνει ότι ήρθε η στιγμή για μεγάλες ρήξεις για μεγάλες αλλαγές, για μεγάλες τομές που καλείστε ως νέα γενιά να κάνετε;
Λ.Κ.: Νομίζω ότι το μήνυμα της μεγάλης αποχής ήταν οι θραύσεις εμπιστοσύνης απέναντι στο πολιτικό σύστημα. Κι αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει να μας προβληματίσει ιδιαίτερα. Ειδικά για τους νέους ανθρώπους, ιδιαίτερα για τους προοδευτικούς ανθρώπους. Γιατί ο προοδευτικός πολίτης ψηφίζει για να αλλάξει κάτι. Άρα, αν δεν έχει βαθιά πίστη ότι θα μπορέσει η ψήφος του να συμβάλει στην πολιτική αλλαγή, να αλλάξει τους συσχετισμούς, να αλλάξει τη ζωή, είναι πολύ δύσκολο να φτάσει στην κάλπη και αυτό αποτυπώθηκε τώρα. Η ψήφος είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί να αλλάξει αυτό μέσα από μια πολιτική πρακτική, η οποία μπορεί να εμπνεύσει εμπιστοσύνη, μπορεί να ξαναδείξει στον κόσμο και ιδιαίτερα στη νέα γενιά ότι κάτι αλλάζει, ότι μέσα από τη συμμετοχή κάτι μπορούμε να αλλάξουμε. Μπορούμε να εκφραστούμε. Νομίζω είναι το μεγάλο στοίχημα και του ΠΑΣΟΚ και των νέων ανθρώπων που ασχολούμαστε με την πολιτική. Δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις. Υπάρχει καθημερινή πρακτική, μια διαφορετική πολιτική πρακτική. Υπάρχει η πίστη ότι πρέπει να είμαστε κοντά στους ανθρώπους.
Α: Χωρίς να είστε στο έδρανο του Ευρωκοινοβουλίου την επόμενη περίοδο πώς θα είστε χρήσιμος για τον τόπο και τους νέους ανθρώπους;
Λ.Κ.: Κάθε ευρωκοινοβουλευτική περίοδος έχει διαφορετικά επίδικα. Νομίζω όμως πως υπάρχουν δυο βασικές σταθερές. Η πρώτη έχει να κάνει με την περιφερειακή ανάπτυξη, όπου ήδη περνάμε από την Ευρώπη των περιφερειών στην Ευρώπη των πόλεων. Ελπίζω να μην υστερήσουμε στην επόμενη ευρωκοινοβουλευτική περίοδο και στην οποία πρέπει να συμμετάσχουμε ενεργά. Πρέπει να μπορέσουμε να δούμε πώς θα αξιοποιήσουμε τους ευρωπαϊκούς πόρους για την περιφερειακή ανάπτυξη και πώς μπορούμε να στρέψουμε την Ευρώπη προς τα μεγάλα προβλήματα που μαστίζουν την ελληνική περιφέρεια, όπως είναι η μη επαρκής πολυδιάστατη ανάπτυξη, η έλλειψη περιφερειακής υγείας, η έλλειψη υποδομών και συγκοινωνιών. Αυτό νομίζω συνδέθηκε με τη νέα γενιά, διότι ένας νέος ή μία νέα δεν πρόκειται να γυρίσει στον τόπο μας και το λέω μετά λόγου γνώσεως γιατί οι περισσότεροι φίλοι μου από το Λασίθι είναι από την Ιεράπετρα και τη Σητεία. Γνωριστήκαμε στις σπουδές στην Αθήνα και στο πανεπιστήμιο έλεγαν όλοι «ναι, θέλω να επιστρέψω». Κανένας από αυτούς δεν επιστρέφει, γιατί δεν ξέρει τι δουλειά θα κάνει. Ή αν γυρίσει και κάνει οικογένεια δεν είναι σίγουρος για την ασφάλεια που μπορεί να έχει στην υγεία ή τις παροχές που θέλει για την οικογένεια του.
Άρα η αναβάθμιση της περιφέρειας με σωστές υποδομές με πολυδιάστατο παραγωγικό μοντέλο και όχι μονάχα με τουρισμό και αγροτική παραγωγή είναι ο όρος και δημογραφικής επιβίωσης της περιφέρειας και νομίζω είναι κάτι το οποίο πρέπει να το συζητήσουμε και αφορά άμεσα τους νέους.
Α: Αυτή την επιτυχία – γιατί περί επιτυχίας πρόκειται ανεξάρτητα της εκλογής- πού την αφιερώνετε;
Λ.Κ.: Νομίζω πρώτα από όλα να την αφιερώσω στον πατέρα μου, στην οικογένειά μου. Από ‘κει και πέρα όμως, θέλω να την αφιερώσω σε όλους τους ανθρώπους, οι οποίοι πίστεψαν στο ότι μπορούμε να κάνουμε την αλλαγή, πίστεψαν ότι νέοι άνθρωποι μπορούν να προσφέρουν στο Ευρωκοινοβούλιο ή και ότι μπορούμε να κάνουμε όλοι μαζί την πολιτική αλλαγή την οποία έχει ανάγκη ο τόπος τους. Ήταν δεκάδες εθελοντές, νέοι με τους οποίους φεύγαμε 4 το ξημέρωμα από το γραφείο και ξαναβρισκόμασταν 7 το πρωί. Ιδιαίτερη μνεία νομίζω ότι πρέπει να κάνω και στους ανθρώπους από την Κρήτη, οι οποίοι έδειξαν την αγάπη τους και αγκάλιασαν αυτή την υποψηφιότητα, την έκαναν δική τους. Τους χρωστάω πολλά.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ
