Η πρόσφατη ευρεία σύσκεψη εργασίας, με τη συμμετοχή του Περιφερειάρχη Σταύρου Αρναουτάκη, του Υφυπουργού Υποδομών Νίκου Ταχιάου, του Γενικού Γραμματέα Δημήτρη Αναγνώπουλου, κατασκευαστών και, κυρίως, της ηγεσίας της Αστυνομίας και της Τροχαίας ΒΟΑΚ, ήρθε να επιβεβαιώσει μια σκληρή πραγματικότητα: Το μεγαλύτερο αναπτυξιακό έργο του νησιού μπαίνει στην πιο κρίσιμη και επώδυνη φάση του.
Η τεχνική διάσταση της πρόκλησης, όπως την ανέλυσε ο Γενικός Γραμματέας Δημήτρης Αναγνώπουλος, προκαλεί ίλιγγο. Μιλάμε, ενδεχομένως, για τον μεγαλύτερο αυτοκινητόδρομο που κατασκευάζεται αυτή τη στιγμή στα Βαλκάνια. Και δεν κατασκευάζεται σε κάποια απάτητη πεδιάδα. Κατασκευάζεται πάνω σε έναν δρόμο σε πλήρη λειτουργία, με ταυτόχρονη, τεράστια κυκλοφορία, ειδικά τη θερινή περίοδο.
Είναι σαν να επιχειρείς εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς σε έναν ασθενή που τρέχει ταυτόχρονα σε μαραθώνιο. Το ανάγλυφο είναι δύσκολο, οι ιδιοκτησιακές ιδιαιτερότητες είναι δαιδαλώδεις, και οι αδειοδοτικές εκκρεμότητες απαιτούν συνεχή εγρήγορση.
Εδώ ακριβώς είναι που ο ρόλος της Ελληνικής Αστυνομίας και της Τροχαίας καθίσταται, κυριολεκτικά, ζωτικής σημασίας. Οι αξιωματικοί που βρέθηκαν στη σύσκεψη δεν ήταν εκεί για διακοσμητική παρουσία. Έχουν αναλάβει ίσως το πιο άχαρο κομμάτι: την εξασφάλιση της οδικής ασφάλειας εν μέσω ενός συνεχώς μεταβαλλόμενου εργοταξιακού περιβάλλοντος.
Οι κυκλοφοριακές μελέτες και οι ρυθμίσεις θα πρέπει να εφαρμόζονται με μαθηματική ακρίβεια.
Οι «δύσκολες λύσεις» στις οποίες αναφέρθηκε ο κ. Αναγνώπουλος, οι οποίες δεδομένα θα προκαλέσουν αντιδράσεις, πρέπει να αστυνομευτούν και να λειτουργήσουν.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ
- Απόσπασμα από τη στήλη ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ της έντυπης έκδοσης της ΑΝΑΤΟΛΗΣ
