Ό,τι γίνεται για τα παιδιά είναι μοναδικό. Όταν δε τα παιδιά είναι πάρα πολλά, τότε το αποτέλεσμα είναι… Φεστιβαλάκι.
Και φέτος περιέλαβε δύο απογεύματα γεμάτα παιχνίδι, δράσεις, συμμετοχή, διασκέδαση, βιωματικά εργαστήρια, αθλητισμό, κεράσματα και πολιτισμό στον καταπράσινο, δροσερό, μεγάλο, άνετο και ασφαλή Δημοτικό Κήπο της Νεάπολης. Οι δράσεις τόσες πολλές που πολλά παιδιά δεν προλάβαιναν να πηγαίνουν από την μια μεριά στην άλλη, ποδόσφαιρο, μπάσκετ, πινγκ πονγκ, αναρρίχηση, επιδαπέδια τρίλιζα, χορός, ζούμπα, κατασκευές, ζαχαροπλαστική, παλιά παιχνίδια, θέατρο, τραγούδι, ποδήλατα, κυνήγι θησαυρού, αναπηδήματα. Και τόσα άλλα και τόσα πολλά και τόσο διασκεδαστικά που έκαναν πολλές φορές τους γονείς και τους ενήλικες που συνόδευαν τα παιδιά να θέλουν κι εκείνοι να πάρουν μέρος – και να το αποφασίσουν σε αρκετές περιπτώσεις.
Όλοι οι φορείς που συμμετείχαν έδωσαν ό,τι καλύτερο είχαν ώστε τα παιδιά να περάσουν καλά και να βιώσουν μοναδικά την κάθε στιγμή.
Το Μουσείο Σχολικής Ζωής
Ξεχωριστή η παρουσία του Μουσείου Σχολικής Ζωής από την Αθήνα. Μέσα από διάφορα δρώμενα παρουσίασε πώς ήταν η ζωή στα σχολεία τις πολύ προηγούμενες δεκαετίες, το «τάμπλετ» που είχαν οι τότε μαθητές, τις ποδιές, τα σάκες, τις τιμωρίες, ενώ ο Μίμης και η Λόλα έκανα ακόμα πιο διασκεδαστικό το καθετί.
Ακόμα και την τοπική ιστορία της Νεάπολης παρουσίασαν διαφορετικά οι εκπαιδευτικοί του δημιουργώντας μοναδικές ιστορίες σε αληθινά σενάρια με τα παιδιά να έχουν ρόλους πρωταγωνιστικούς αποδεικνύοντας την σπουδαιότητα του έργου που επιτελεί το συγκεκριμένο Μουσείου Σχολικής Ιστορίας.
Το Φεστιβαλάκι χωρίς ωράριο ολοκλήρωσης των δράσεων επιβεβαίωσε και φέτος πως τα παιχνίδια, η δημιουργία και η συμμετοχή δεν έχουν μεγέθη και ότι τα παιδιά τα θέλουν όλα ξανά και ξανά.
Αφανείς όλοι οι ήρωες που βρέθηκαν τα δύο απογεύματα στη Νεάπολη, επαγγελματίες και μη, όλοι τους εθελοντές, δημιούργησαν την αγκαλιά αυτή που όλα τα παιδιά του κόσμου έχουν ανάγκη. Μια αγκαλιά, που ήδη ξεκινά να αναδημιουργείται για το Φεστιβαλάκι 2017, -πού αλλού;- στον Δημοτικό Κήπο Νεάπολης, την μεγαλύτερη αυλή μας.
ΘΑΝΟΣ ΚΟΡΟΜΠΥΛΙΑΣ
