Ένα μικρό, αλλά πολύ όμορφο φυτό, που αντίκρισα στην άκρη της οδού Αρμοστού Πρίγκιπος Γεωργίου, κίνησε την περιέργειά μου.
Ήταν το Erigeron bonariensis («ερίγερο από το Μπουένος Άϊρες», χώρα καταγωγής του), ένα ταπεινό αλλά εξαιρετικά ανθεκτικό φυτό που μπορεί να το συναντήσει κανείς σε ρωγμές πεζοδρομίων, ακαλλιέργητα χωράφια, άκρες δρόμων. Το όνομα Erigeron προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις έριον + γέρων, σημαίνει δηλαδή τα μαλλιά του γέρου και παραπέμπει στην εικόνα του φυτού μετά την ωρίμανση των καρπών, που φέρουν τριχίδια, ώστε να παρασυρθούν από τον άνεμο.
Τα φύλλα του είναι στενά και γκριζοπράσινα και τα άνθη είναι μικρά, με λευκοκίτρινο ή λιλά χρώμα. Η ανθοφορία εμφανίζεται τους θερινούς μήνες, από Ιούνιο έως Οκτώβριο. Μετά την ανθοφορία, παράγει πολυάριθμους μικρούς σπόρους με θύσανο, που διασπείρονται εύκολα με τον άνεμο, συμβάλλοντας στην ταχεία εξάπλωσή του. Χάρη στην αντοχή του στην ξηρασία και τη δυνατότητα προσαρμογής σε υποβαθμισμένα εδάφη, μπορεί να καταλάβει περιοχές που άλλα φυτά εγκαταλείπουν. Τα άνθη του προσελκύουν επικονιαστές, όπως μέλισσες και μικρές πεταλούδες.
ΛΕΩΝ.Κ.
