Γράφει ο Πρωτ. Ευάγγελος Παχυγιαννάκης, επιτ. Πρόεδρος
Με τη χάρη και την ευλογία της Παναγίας Τριάδος και με τις πρεσβείες του Αγίου ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Παντελεήμονος, προστάτου της Μονάδος, συμπληρώνονται 26 χρόνια ευδοκίμου λειτουργίας της. Κι εμείς τη στιγμή αυτή δεν έχομε να πούμε τίποτε άλλο παρά να προσφέρομε ευλαβικά τη δοξολογία μας προς την Αγία Τριάδα, την ευχαριστία μας προς τον προστάτη μας Άγιο Μεγαλομάρτυρα Παντελεήμονα και την προσευχητική μας ευγνωμοσύνη προς όλους εκείνους που βοήθησαν εξ αρχής για την πραγμάτωση του οράματός μας να ανεγερθεί αυτό το φιλόστοργο έργο της Εκκλησίας. Και μάλιστα ένα έργο που το αγκάλιασαν με αγάπη και στοργή όλοι οι κάτοικοι του Αγίου Νικολάου και των περιχώρων. Το αγάπησαν και το τίμησαν σαν δικό τους επίτευγμα, που αντανακλά τα φιλάνθρωπα συναισθήματα όλων των ευγενών καρδιών.
Συγκινητική επίσης υπήρξεν η αθρόα συμμετοχή των ανθρώπων που στήριξαν την προσπάθεια αυτή της Ενορίας μας με πίστη και ανιδιοτέλεια. Ποιους να πρωτοαναφέρομε; Ενδεικτικά μνημονεύομε μερικά ονόματα: Του αειμνήστου δ/ντη της εφημερίδος ΑΝΑΤΟΛΗ, Ηλία Κοζύρη που ήταν από τους πρώτους που μας παρακίνησαν και μας ενθάρρυναν, τον Γεώργιο Κοζύρη, τον Μιχάλη Τζενάκη, τους Ηλία και Μανώλη Καρύδη, τον Στάθη Κυριακάκη και τη γυναίκα του, τον Ανδρέα Λογκάκη, τον Ιάσονα Στρατάκη, τον Λευτέρη Φουκαδάκη, τη Μαρία Καρύδη και την Ελένη Καρυδιανάκη, τη Μαρία Μαρκάκη, και στις πιο δύσκολες στιγμές μας τον Οδυσσέα Σγουρό, την Πελαγία Πλεξουσάκη-Σπανάκη συμβολαιογράφο και τους τότε δημάρχους Αγίου Νικολάου Ιωάννη Λουκαράκη και Δημήτρη Κουνενάκη. «Ἐπιλείψει με ὁ χρόνος διηγεῖσθαι» τα ονόματα εκείνων που έλαβαν μέρος μετά προθυμίας στο προσκλητήριο αυτό της αγάπης. Ο Κύριος που γνωρίζει τα ονόματά τους ευχόμεθα να τα καταγράψει εν βίβλῳ ζωής.
Όλοι αυτοί που συνέβαλαν με χαρά και μεράκι με τον α΄ ή β΄ τρόπο στην ανέγερση και λειτουργία της Μονάδος την υπηρέτησαν, επίσης, και την υπηρετούν ανιδιοτελώς, πλην των εργαζομένων που αμείβονται κατά τις εκάστοτε διατάξεις του εργατικού δικαίου. Αλλά πάντες μετ’ ευλαβείας και φιλανθρώπων συναισθημάτων. Η Μονάδα λειτουργούσε κανονικά μέχρι που μας πρόφτασε η πανδημία και από τότε παρουσιάζει κάποια οικονομικά προβλήματα, τα οποία δόξα τῷ Θεῷ ξεπερνιούνται και ήδη φθάσαμε στο σημείο που η Μονάδα έχει αποκτήσει πλήρη αυτάρκεια. Πώς έγινε αυτό; Πρώτα πρώτα συνέβαλε η στήριξη του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας, με κάθε δικό του εφικτό τρόπο. Αλλά το αισιόδοξο είναι ότι τη στιγμή αυτή ξεπεράστηκαν όλα τα οικονομικά κυρίως εμπόδια με την επέμβαση της Αγίας Τριάδος και αυτό έγινε με ένα θαύμα. Όσοι δεν πιστεύουν στα θαύματα, είναι δικαίωμά τους. Εμείς το έργο μας αυτό, το αρχίσαμε, όπως και όλες τις προσπάθειές μας, με προσευχή, πίστη και ελπίδα. Η Μονάδα είναι καρπός προσευχής και παιδί της Αγίας Τριάδος. Αν η Αγία Τριάδα δεν ήθελε η Μονάδα δεν θα ανεγειρότανε. Όμως το παιδί Της αυτό, ως καρπό προσευχής, το γέννησε, δεν το υιοθέτησε, γι’ αυτό και δεν έπαψε ποτέ να το προστατεύει και να το ενισχύει.
Θα αναφέρω κάτι και παρακαλώ να το προσέξετε. Πολλοί που θέλανε να έρθουνε στη Μονάδα μας πλησίασαν με την πρόταση να τους πάρομε ως τρόφιμους και να γράψουν την περιουσία τους στο Ίδρυμα. Δεν το δεχτήκαμε αυτό ποτέ. Τους δεχθήκαμε μόνο με τη σύνταξη – τους περισσότερους με τη σύνταξη του Ο.Γ.Α. Έχομε τέτοια παραδείγματα από τη Μίλατο, την Πρίνα, τη Φουρνή, και το γνωρίζουν αυτό όσοι ήταν κοντά μας. Κρατήσαμε μια στάση αξιοπρεπή και ασκανδάλιστη, γιατί γνωρίζαμε πως μερικοί κληρικοί, από καλή διάθεση, δεχόταν δωρεές για να αυξήσουν τα οικονομικά της Ενορίας τους. Και όμως οι δωρεές αυτές δημιούργησαν σκάνδαλα και προβλήματα στην Ενορία από τους συγγενείς των δωρητών. Η Εκκλησία ούτε ζητάει ούτε παζαρεύει. Ο καθένας προσφέρει ασκανδάλιστα ό, τι προαιρείται χωρίς αντιδόματα και διακρίσεις. Αυτή ήταν η πίστη μας και παραμένει σταθερή: η Εκκλησία δεν εμπορεύεται τον ανθρώπινο πόνο και την ανάγκη των συνανθρώπων μας. Η Εκκλησία αποστολή έχει να διακονεί τον συνάνθρωπο αδαπάνως. Σκέπτεται σωφρόνως και δικαίως και προπαντός δεν σκανδαλίζει. Όσοι υπηρετούμε την Εκκλησία πήραμε το χάρισμα της διακονίας δωρεάν και το παρέχομε δωρεάν και αφειδώλευτα σε όλους, εις τύπον Χριστού, που έδωσε τα πάντα για ’μας. Έτσι μας δίδαξαν οι πνευματικοί μας.
Θα αναφέρομε ένα παράδειγμα: παλαιότερα, ως Γραμματέας της Μητροπόλεως, στο πλάι του αειμνήστου Μητροπολίτου κυρού Δημητρίου, διδάχτηκα πολλά. Ένα από αυτά είναι και τούτο: Είχαμε μια περίοδο οικονομικής ανάγκης στη Μητρόπολη και, στην ώρα επάνω, μας ήλθε ένα έμβασμα από το Υπουργείο Οικονομικών 30.000 δραχμών. Τότε στη δεκαετία του ’70 το ποσόν αυτό ήταν σημαντικό. Πηγαίνω, λοιπόν, περιχαρής στο γραφείο του Μητροπολίτη και του λέω: «Δόξα τῷ Θεῷ, Σεβασμιώτατε, μας έστειλε το Υπουργείο 30.000 δραχμές, τώρα που τις έχομε ανάγκη…» δεν πρόλαβα να τελειώσω τη φράση και μου λέει: «Να τα γυρίσεις πίσω. Εμείς δεν υποχρεωνόμαστε σε κανένα. Όποια φιλανθρωπία κάνομε, την κάνομε «με το κεράκι της ευλαβείας των πιστών».
Αυτή είναι η στάση της Εκκλησίας και όχι αυτό που είδαμε πρόσφατα με την επίσκεψη του Πρωθυπουργού στο Άγιον Όρος. Μεγαλόσχημος γέροντας αγιορείτης μοναχός να σκύβει να ασπάζεται το χέρι του Πρωθυπουργού, επειδή τους έταξε χρήματα… «Οίμοι! Θα ανέκραζεν, μετ’ αγανακτήσεως, ο ευλαβέστατος Παπαδιαμάντης»!
Εν πάση περιπτώσει, ας επανέλθομε στα οικονομικά της Μονάδος. Είπαμε ότι η Μονάδα είναι παιδί της Ενορίας Αγίας Τριάδος. Και όπως οι θνητοί άνθρωποι όταν γεννούνε παιδιά τα περιθάλπουν και τα φροντίζουν, είναι αδύνατον ο φιλεύσπλαχνος και φιλάγαθος Θεός να μην πράττει το ίδιο και περισσότερο για τα παιδιά Του. Εμείς όλοι, οι διοικούντες και ενδιαφερόμενοι για τη Μονάδα αγγίξαμε σχεδόν τα όρια της απόγνωσης, βλέποντας τη κάμψη των οικονομικών της. Μεταξύ αυτών και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, ο οποίος (και είμαι σε θέση να το γνωρίζω αυτό) πάντοτε εξέφραζε το ενδιαφέρον και την αγωνία του για την προκοπή της Μονάδος. Τώρα, όμως, στην αγωνία όλων μας ήλθε η παρηγορητική απάντηση της Μητέρας Ενορίας, της Αγίας Τριάδος.
Άνοιξε τον δρόμο μιας συμπολίτισσάς μας, γνωστής, αγαπητής, με εκκλησιαστικό φρόνημα, ορφανής από γονείς, και την βοήθησε να αφήσει την μοναξιά της και να έρθει στη φιλόξενη αγκαλιά της Μονάδος. Εκεί η αμέριστη φροντίδα αυτών που την διακονούσαν και η όλη αγαπητική ατμόσφαιρα που την περίβαλλε, της θέρμαναν την καρδιά και το Πνεύμα το Άγιο στάλαξε μέσα της το φιλάνθρωπο συναίσθημα της ευγνωμοσύνης. Κανείς δεν της μίλησε, κανείς δεν την προέτρεψε, κανείς δεν την παρακάλεσε να κάμει αυτή τη δωρεά. Και όμως, οικείᾳ βουλήσει, έγινε «ἱλαρός δότης» (Β΄Κοριν.9.7) κατά τον απόστολο Παύλο, και γι’ αυτό «ἀρεστή ἦν Κυρίῳ καί ἐπαινετή παρ’ ἀνθρώποις»(Παρβλ. Σοφ. Σολομ.4.14) η φιλόθεος αυτή πράξη της ευλογημένης συμπολίτιδός μας Ευαγγελίας (Λίνας) Νιωτάκη.
Άφησε στην Αγία Τριάδα τα δύο ακίνητα, κληρονομιά από τους γονείς της, παραπλεύρως του ιερού ναού του Αγίου Αθανασίου στην πόλη μας, με σκοπό να καλύψει τα οικονομικά των διακονιών της. Και, μέσα στις διακονίες της Ενορίας της Αγίας Τριάδος, πρωταρχική θέση κατέχει η Μονάδα Φροντίδος Ηλικιωμένων. Πιστεύομε δε ότι, η δωρεά αυτή, καλώς αξιοποιούμενη, είναι ικανή να επαρκέσει και για τη συντήρηση του Καθεδρικού Ναού της Αγίας Τριάδος, και σε σχέση με το προϊόν του κυτίου της ευλαβείας των πιστών του παρεκκλησίου του Αγίου Αθανασίου, το οποίο εξ αρχής έχει παραχωρηθεί σε αυτήν, με έγκριση του Μητροπολιτικού Συμβουλίου, να επαρκέσει και για την κάλυψη των αναγκών της Μονάδος.
Αυτό το γεγονός της απρόσμενης δωρεάς είναι ένα άριστο παράδειγμα για μας. Να αναθέτομε τα πάντα προς τον Θεόν – «Χριστῶ τῶ Θεῷ παραθώμεθα» – με θερμή πίστη και ζωντανή την ελπίδα, «ὅτι δώῃ ἡμῖν Κύριος πᾶσι τοῖς αἰτοῦσιν αὐτῷ ἐν εὐκαιρίᾳ». Και μην ξεχνάμε ότι, «ὅταν ὁ άνθρωπος κάνει σχέδια, ὁ Θεός γελάει» και η φτώχεια μας δεν εντοπίζεται στους ευρωπαϊκούς παράδες (που έλεγε ο Μακρυγιάννης), αλλά στη φτώχεια του πνεύματος.
Ευχόμεθα ολοψύχως στον νέο Πρόεδρο της Μονάδος, που και νέος είναι και δραστήριος, με τις ευλογίες και υποδείξεις του σεπτού Ποιμενάρχου μας, κ. Γερασίμου, να πράξουν τα βέλτιστα για την ευόδωση των σκοπών της Μονάδος, προς δόξαν και ευχαριστίαν της Παναγίας Τριάδος και ευλογία των εν ανάγκαις ευρισκομένων αδελφών μας. Εμείς, θα είμαστε πάντα κοντά τους.
Με αδελφικούς ασπασμούς και ευχαριστίες προς όλους,
Ο επίτιμος Πρόεδρος της Μονάδος
Πρωτοπρεσβύτερος Ευάγγελος Παχυγιαννάκης
