Κατάφερε για μια ακόμα φορά ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου να δώσει το παρόν στην περιφορά του Επιταφίου στο οροπέδιο του Λιμνάκαρου, την Μεγάλη Παρασκευή (10 Απρίλιου 2026) παρέα με μια μικρή ομάδα του Φ.ΟΡ.Σ. Σητείας και μια ακόμα μεγαλύτερη του Ε.Ο.Σ. Ηρακλείου, για να μην ξεχάσουμε τον διοργανωτή συντοπίτη μας Ε.Ο.Σ. Λασιθίου. Μια θρησκευτική παράδοση που γίνεται κάθε χρόνο αιτία για μάζωξη των ορειβατών τουλάχιστον της ανατολικής Κρήτης. Δεν είναι τυχαίο που αποκαλείται «ο Επιτάφιος των Ορειβατών»!
Ξεκινάμε όπως κάθε χρόνο από το θεματικό κέντρο «Λάσινθος», δίπλα στον Άγιο Γεώργιο – ο Ε.Ο.Σ. Ηρακλείου θα ξεκινήσει από Αβρακόντε, ο Ε.Ο.Σ. Λασιθίου είναι ήδη πάνω για τις προετοιμασίες- κι ακολουθούμε το ανηφορικό μονοπάτι Ε4. Όσο ανεβαίνουμε τόσο ανοίγεται κι η θέα στο οροπέδιο Λασιθίου, περικλεισμένο από τα βουνά της Σελένας βόρεια και της Δίκτης νότια με τα γραφικά χωριουδάκια στους πρόποδές τους και το εύφορο καλλιεργήσιμο έδαφος στο κέντρο, όπου παράγονται ίσως τα καλύτερα λαχανικά της Κρήτης.
Όταν φτάνουμε στο ανώτερο υψομετρικά σημείο, ξεπετάγονται μπροστά μας οι χιονισμένες κορφές της Δίκτης. Με έκπληξη βλέπουμε ότι μεγάλο μέρος του χιονιού έχει χρώμα καφετί, αποτέλεσμα του πρόσφατου κύματος σκόνης που κάλυψε ολόκληρη την Κρήτη! Λίγο πιο μετά κάτω απ’ την ψηλότερη κορφή, το Σπαθί (2.148) εμφανίζεται το μικρότερο οροπέδιο του Λιμνάκαρου με το γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Πνεύματος. Πίσω του η κορυφή Στροβίλι με το φιλόξενο καταφύγιο του ΕΟΣ Λασιθίου, όπου έχουν γίνει τόσες Παγκρήτιες μαζώξεις των ορειβατικών συλλόγων Κρήτης. Γνωστά κι αγαπημένα μέρη!
Οι καμπάνες που χτυπάνε δυνατά, σημάδι ότι η τελετή ξεκινά, θα μας μαζέψουν όλους γύρω απ’ το εκκλησάκι. Κι εκεί στα ανθισμένα λιβάδια, κάτω απ’ τις χιονισμένες κορφές, έξω στη μητέρα φύση, όλοι μαζί ντόπιοι κι ορειβάτες, θρησκευόμενοι ή και όχι τόσο πολύ, καλλίφωνοι ή και παράφωνοι –τι σημασία έχει;- θα ενώσουμε όλοι τις φωνές μας για να τραγουδήσουμε τα εγκώμια και να φτάσει το λυπητερό τραγούδι ως τον ουρανό. «Η ζωή εν τάφω», «Άξιον εστί», «Ώσπερ πελεκάν», «Ω γλυκύ μου έαρ» κι όλοι εκείνοι οι ύμνοι που μας συντροφεύουν από τα παιδικά μας χρόνια. Που είναι κάτι παραπάνω από θρησκεία και πίστη: είναι παράδοση, είναι πατρίδα, είναι ομαδικότητα, είναι το ελληνικό Πάσχα! Και στη συνέχεια θα περιφέρουμε τον στολισμένο Επιτάφιο στα λιβάδια έξω από την εκκλησία και θα περάσουμε όλοι από κάτω για μια τελευταία είσοδο στον χώρο του ναού, θα ευχηθούμε ο ένας στον άλλο: «Και του Χρόνου!» και «Καλή Ανάσταση!», θα περάσουμε για ένα νηστίσιμο κέρασμα: χαλβά, ελιές, παξιμαδάκια με τη συνοδεία άφθονης ρακής και τέλος θα πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής, παρέα όλοι οι ορειβάτες, χαρούμενοι που μπορέσαμε για μια ακόμα φορά να γίνουμε μέτοχοι της όμορφης αυτής εορτής!
Ευχαριστούμε από καρδιάς τον Ε.Ο.Σ. Λασιθίου και τους κατοίκους της περιοχής που κρατάνε πάντα πιστά και με συνέπεια τις παραδόσεις μας! Και του χρόνου με το καλό! Καλή Ανάσταση!
