Αυτήν την εποχή, εκτός από τα μανούσα, ένα φυτό με τα λουλούδια του που ξεχωρίζει είναι και ο μανδραγόρας ο φθινοπωρινός (Mandragora autumnalis). Είναι γνωστός και ως «το μήλο του Σατανά». Τα πολύ μεγάλα φύλλα φύονται σχεδόν κατ’ ευθείαν από τη ρίζα και σχηματίζουν εντυπωσιακά κυανού χρώματος κωδωνοειδή άνθη.
* Ο μανδραγόρας χαρακτηρίζεται κυρίως από τη μεγάλη σαρκώδη ρίζα του που μπορεί να φτάσει το ένα μέτρο μέσα στη γη και συχνά μοιάζει με ανθρωπόμορφο ξόανο, κάτι που συνετέλεσε στη δημιουργία από την αρχαιότητα διαφόρων δεισιδαιμονιών σχετικά με τις μυστηριώδεις και υπερφυσικές του ιδιότητες. Στο πέρασμα των αιώνων έχει συσχετιστεί με μαγικά τελετουργικά, τον είδαμε και σε ταινίες, όπως στον πολύ γνωστό Χάρι Πότερ. Θεωρήθηκε ότι η κατανάλωσή του θα μπορούσε να συμβάλλει στην αντιμετώπιση των ασθενειών των διαφόρων τμημάτων του σώματος. Πίστευαν ότι πρόσφερε σε όποιον τον χρησιμοποιούσε, αγάπη, καλή τύχη, πλούτο και εξουσία.
*«Υπό μανδραγόραν καθεύδειν» δηλαδή «κοιμάται κάτω από τον μανδραγόρα» έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, μια έκφραση γι’ αυτούς που κοιμόντουσαν βαθιά ή συμπεριφέρονταν σαν κοιμισμένοι αγνοώντας πασίγνωστα πράγματα.
* Ο Γιώργος Ζήκας έγραψε και ο Νίκος Παπάζογλου τραγούδησε:
Την πρώτη Πέμπτη του Κριού βγάζουν τον Μανδραγόρα
δένουν την ρίζα σε σκυλί που την τραβά με φόρα.
Λεν απ’ τα χρόνια τα παλιά πως φυλαχτό αν έχεις
ρίζα από τούτο το φυτό στον έρωτα αντέχεις.
Συμβουλή του Πυθαγόρα προσοχή στον Μανδραγόρα
προσοχή στον Μανδραγόρα κρύβει μυστικά και δώρα.
Λεν απ’ τα χρόνια τα παλιά πως αν τον ξεριζώσεις
φωνή θ’ ακούσεις δυνατή και θα το μετανιώσεις».
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΛΩΝΤΖΑΣ





































































































