Από τη στήλη ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ της έντυπης έκδοσης της ΑΝΑΤΟΛΗΣ
Η δημοσιοποίηση του θέματος για το νομικό «παράθυρο» που επιτρέπει την ατιμωρησία στην κρητική ύπαιθρο προκάλεσε, όπως αναμενόταν, έναν μικρό σεισμό. Δεν είναι μόνο η αποκάλυψη μιας δυσλειτουργίας, είναι η επιβεβαίωση μιας αίσθησης που έχουν οι πολίτες εδώ και δεκαετίες. Το κράτος, σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν είναι απλώς ανίκανο, αλλά απουσιάζει συνειδητά, κλείνοντας πονηρά το μάτι στους παραβάτες.
Στην Κρήτη, και ιδιαίτερα στο Λασίθι, η παραβατικότητα στην κτηνοτροφία παραμένει μια «ανοιχτή πληγή». Πίσω όμως από τις καταπατήσεις και την αυθαιρεσία, ανακαλύψαμε έναν μηχανισμό επιβολής προστίμων που θυμίζει περισσότερο «θέατρο του παραλόγου». Εκατοντάδες πρόστιμα δεν φτάνουν ποτέ στην ΑΑΔΕ, όχι από λάθος, αλλά λόγω μιας σκόπιμης μεθόδευσης που επιβραβεύει τον παραβάτη και περιφρονεί τον νομοταγή πολίτη.
Η «συστημένη» απάτη της ατιμωρησίας
Η διαδικασία που επέλεξε το αρμόδιο Υπουργείο για την κοινοποίηση των κυρώσεων είναι το λιγότερο φαιδρή. Όταν ένας κτηνοτρόφος καταπατά δασική ή δημόσια έκταση, το πρόστιμο του αποστέλλεται με συστημένη επιστολή. Για να θεωρηθεί έγκυρη η κοινοποίηση και να βεβαιωθεί το ποσό στην εφορία, ο παραλήπτης πρέπει να υπογράψει. Στην πράξη, οι παραβάτες, μόλις δουν το ειδοποιητήριο, ξέρουν ακριβώς τι περιέχει. Αρνούνται να το παραλάβουν και έτσι μπλοκάρουν αυτόματα ολόκληρη τη διοικητική διαδικασία. Χωρίς υπογραφή, το πρόστιμο δεν βεβαιώνεται ποτέ. Ουσιαστικά, το χρέος παύει να υφίσταται, επιτρέποντας στον παραβάτη να συνεχίζει τη δραστηριότητά του ανενόχλητος.
Αυτή η μέθοδος δεν φαίνεται να είναι προϊόν αμέλειας. Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι ο νόμος διαμορφώθηκε έτσι ώστε να «κλείνει το μάτι» σε συγκεκριμένες ομάδες. Είναι η κλασική λογική της ρουσφετολογικής εξυπηρέτησης, όπου η πολιτική ηγεσία αφήνει μια «κερκόπορτα» ανοιχτή για να εξασφαλίσει την ατιμωρησία των ψηφοφόρων της στην ύπαιθρο.
500 Εκατομμύρια Ευρώ: Δεν είναι τυπογραφικό λάθος!
Ορισμένοι αναγνώστες επικοινώνησαν με τη στήλη προβληματισμένοι, αμφισβητώντας το νούμερο που δημοσιεύσαμε. Θέλω να είμαι ξεκάθαρος: Τα 500 εκατομμύρια ευρώ δεν είναι τυπογραφικό λάθος.
Η περίπτωση αφορά γνωστό κτηνοτρόφο με διαρκή και προκλητική συμπεριφορά. Γνωστό ευρύτερα με παρατσούκλι, όπως συνηθίζεται άλλωστε στην Κρήτη, και ο οποίος έχει καταγράψει χρόνια παραβατική συμπεριφορά. Παρά τις περισσότερες από 100 μηνύσεις εναντίον του, το σύστημα παραμένει ανίσχυρο. Το σύνολο των προστίμων που του έχουν επιβληθεί, μαζί με τις προσαυξήσεις ετών, υπερβαίνει πράγματι το αστρονομικό ποσό των 500 εκατομμυρίων ευρώ. Είναι ένας αριθμός που προκαλεί ίλιγγο και προσβάλλει κάθε πολίτη που πασχίζει να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του. Οι πληροφορίες μας αναφέρουν ότι «λιμνάζουν» συνολικά πρόστιμα εκατομμυρίων ευρώ, χωρίς καμία προοπτική είσπραξης.
Κοινωνική συνοχή και πολιτική ευθύνη
Το πρόβλημα δεν είναι θεωρητικό. Στην Κρήτη, η διαχείριση της γης είναι διαχρονικά ένα εκρηκτικό ζήτημα. Η αίσθηση ότι ορισμένοι είναι «υπεράνω του νόμου» δηλητηριάζει την κοινωνική συνοχή. Αυτή η παρακμιακή πρακτική πολιτικής συναλλαγής δεν ταιριάζει σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος.
Η λύση δεν είναι απλή και αυτονόητη. Ωστόσο είναι απλό να γίνει αυτό που πρέπει για να σταματήσει αυτή η ατιμωρησία από το κενό του νόμου. Να γίνει αλλαγή του πλαισίου κοινοποίησης. Η βεβαίωση πρέπει να γίνεται ηλεκτρονικά ή μέσω θυροκόλλησης με μάρτυρες, ώστε να σταματήσει αυτή η κοροϊδία. Όσο το κράτος συντηρεί τη «συστημένη» ατιμωρησία, η παραβατικότητα θα αποθρασύνεται εις βάρος του περιβάλλοντος και της δικαιοσύνης.
Η Επιστολή του Νίκου Καστρινάκη
Στο πλαίσιο του δημόσιου διαλόγου που άνοιξε, λάβαμε και δημοσιεύουμε αυτούσια την επιστολή του τέως Δημάρχου Νεάπολης, κ. Νίκου Καστρινάκη, ο οποίος θέτει το ζήτημα στη σωστή του βάση, συνδέοντάς το με τη διαχρονική μάστιγα της ζωοκλοπής και του «κρητικού νταϊλικιού».
Αγαπητέ Μιχάλη,
Διάβασα το άρθρο σου στην εφημερίδα ΑΝΑΤΟΛΗ 2.4.26, σελ.5 Επίκαιρα με τίτλο: “Το παράθυρο που αφήνει στο απυρόβλητο την παραβατικότητα στην Κρητική ύπαιθρο”.
Χαίρομαι ιδιαίτερα που για πρώτη φορά ίσως από την έγκριτη εφημερίδα ΑΝΑΤΟΛΗ (δεν έχει πέσει στην αντίληψή μου παρόμοιο δημοσίευμα στα κρητικά τουλάχιστον ΜΜΕ, χωρίς να τα παρακολουθώ όλα) τίθεται ένα παγκρήτιο ζήτημα, το οποίο δεν δημιουργήθηκε σήμερα αλλά έχει γιγαντωθεί ιδιαίτερα στην περιοχή μας, χωρίς να φαίνεται ότι απασχολεί την συντεταγμένη Πολιτεία.
Μαζί με το μέγα θέμα της ζωοκλοπής, η παράνομη βόσκηση σε μη μισθωμένες εκτάσεις οι οποίες σε πολλές φορές είναι και δασικές, οι αγροζημίες και το “νταϊλίκι-καπετανιά” αποτελούν τη μάστιγα και τη ντροπή της Κρήτης του 21ου αιώνα.
Οι νομοταγείς και φιλήσυχοι πολίτες διαπιστώνουν την ατιμωρησία των παραβατών (για τις ζωοκλοπές πολλές φορές περνούν και πενταετίες για να εκδικαστεί μια υπόθεση), τις ζημιές στις καλλιέργειές τους, τις απειλές κατά της ζωής τους από τους “νταήδες” πιστεύουν ακράδαντα πια ότι όχι απλά γίνονται ανεκτοί οι παραβάτες αλλά ενθαρρύνονται από την ατιμωρησία των υπηρεσιών της συντεταγμένης πολιτείας και συνεχίζουν ανενόχλητοι την παραβατικότητά τους.
Η αγανάκτηση των νομοταγών-παθόντων πολιτών έχει ξεχειλίσει το ποτήρι και αυτό που είναι ίσως μεγαλύτερο σκάνδαλο κι από του ΟΠΕΚΕΠΕ πρέπει να αποτυπωθεί από τους παθόντες στις επικείμενες εκλογές στις οποίες πρέπει να τιμωρηθούν όσοι δεν άλλαξαν έστω την στρεβλή αυτή νομοθεσία που ισχύει, κλείνοντας το μάτι σ’ αυτή την κατηγορία των παραβατικών πολιτών-ψηφοφόρων.
Δεν είναι δυνατόν οι όποιες επιτυχίες των αστυνομικών υπηρεσιών (και ιδιαίτερα στην περιοχή μας είναι αρκετές και σημαντικές), να μηδενίζονται και να ακυρώνονται από τις λοιπές πολιτειακές αρχές και από την ισχύουσα δαιδαλώδη νομοθεσία η οποία παραμένει σκόπιμα περιπλεγμένη για να αφήνουν τα “παραθυράκια” της ατιμωρησίας.
Νίκος Καστρινάκης
τ. Δήμαρχος Νεάπολης
Μπορεί να συνεχιστεί αυτό;
Η παρέμβαση του κ. Καστρινάκη αναδεικνύει την ουσία. Η αστυνομία μπορεί να κάνει τη δουλειά της, αλλά αν η νομοθεσία είναι μια «μονταρισμένη» παγίδα ατιμωρησίας, οι επιτυχίες αυτές μηδενίζονται. Όταν ένας μόνο άνθρωπος μπορεί να συγκεντρώνει πρόστιμα μισού δισεκατομμυρίου ευρώ και να συνεχίζει να απειλεί και να καταπατά, τότε το πρόβλημα δεν είναι ο παραβάτης. Το πρόβλημα είναι το ίδιο το κράτος. Κι όσο κι αν οι αρμόδιες υπηρεσίες προσπαθούν να λειτουργήσουν, όσο κι αν το καταφέρουν, τελικά δεν θα έχουν οι παρεμβάσεις του κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Ως «ΙΧΝΗΛΑΣΙΕΣ», θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε το θέμα. Κάποια στιγμή το κράτος πρέπει να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα: «Η ανοχή τελείωσε». Αν αυτό το δείξει με πράξεις το επίσημο κράτος, κάτι μπορεί ν’ αλλάξει. Ή θα γίνουμε ένας ευνομούμενος τόπος και χώρα ή θα παραδώσουμε την ύπαιθρο οριστικά στους «καπεταναίους» της ανομίας.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ
