Οι ευρωεκλογές της περασμένης Κυριακής – 9/6/24 – αποτελούν πλέον παρελθόν. Όμως το προκύψαν εκλογικό αποτέλεσμα θα έχει σοβαρότατη επιρροή στο αυριανό – σημερινό ήδη – γίγνεσθαι στην Ευρωπ. Ένωση και μάλιστα σε ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση παγκοσμίως.
Και αντί να καθίσουμε όλοι μαζί οι Ευρωπαίοι για να δούμε τι δεν πήγε καλά μέχρι σήμερα και υπάρχει τόσο σοβαρή αμφισβήτηση της δυτικής δημοκρατίας, οι κομματικοί σχηματισμοί απλά μετράνε τα κουκιά τους και ποιός/α θα βγει πρόεδρος της Ευρωπ. Επιτροπής και ποιοι θα αναλάβουν χαρτοφυλάκια ως επίτροποι. Για τις πολιτικές που πρέπει να αναθεωρηθούν/ακολουθηθούν άμεσα ώστε ο λαϊκισμός που επικράτησε και η αντισυστημική ψήφος που ήταν κυρίαρχη να περιορισθεί στο μέλλον ώστε να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των ευρωπαίων πολιτών – και όχι μόνο – στους δημοκρατικούς θεσμούς, ουδεμία αναφορά γίνεται. Μάλλον δεν έχει γίνει αντιληπτό ότι για τον Ευρωπαίο πολίτη δεν μετράνε μόνο οι οικονομικοί στόχοι. Ζητούν από τους ηγέτες τους να αφουγκράζονται την αγωνία τους για την καθημερινότητα τους, όχι λέγοντας ναι σε όλα, αλλά αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι αντιλαμβάνονται τα προβλήματα τους και όχι την ψυχρή και απρόσωπη βελτίωση των οικονομικών δεικτών που αγνοούν την σκληρή πραγματικότητα και επιτείνουν την κοινωνική ανισότητα.
Με όσα συμβαίνουν υπάρχει η αίσθηση ότι η Ευρώπη, το λίκνο της δημοκρατίας, παραπαίει. Κανείς δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι σε περιόδους κοινωνικής κρίσης, ο λαϊκισμός, οι εθνικισμοί και οι θρησκευτισμοί είναι τα μέσα από τα οποία προσπαθεί να «πιαστεί» ο πολίτης. Μάλλον η περίοδος του μεσοπολέμου στην Ευρώπη κατά την οποία «άνθισαν» τα ολοκληρωτικά καθεστώτα – μόλις 3 γενιές πίσω – πιθανότατα δεν παραδειγματίζει πλέον τους σημερινούς πολίτες. Κάπου λογικό γιατί δεν έχουν προσλαμβάνουσες παραστάσεις του παρελθόντος αλλά και γιατί οι κοινωνικές συνθήκες είναι τελείως διαφορετικές.
Είναι γεγονός ότι προεκλογικά σε όλη την Ευρώπη δεν υπήρξε ουσιαστική πολιτική συζήτηση για το τον ρόλο που θέλουμε εμείς οι πολίτες της να παίξει στον σημερινό παγκοσμιοποιημένο κόσμο. Δεν ακούστηκαν προτάσεις για το μεταναστευτικό, για την αγορά εργασίας, για την αποασιατοποίηση και τον επαναπατρισμό της βαριάς βιομηχανίας της Ευρώπης, για τα δημόσια συστήματα υγείας και πως θα βελτιωθούν προς όφελος των μη προνομιούχων, για το πως θα σταματήσουμε να είμαστε απλοί ουραγοί και ακόλουθοι των ΗΠΑ αλλά ισότιμοι «παίκτες» με τους μεγάλους στην διεθνή σκακιέρα, για την ειρήνη, για την κλιματική αλλαγή και τόσα άλλα που μας απασχολούν όλους.
Δεν είναι τυχαίο ότι χαρακτηριστικό παράδειγμα της επικράτησης των ακροδεξιών εθνικολαϊκιστών είναι η Γαλλία, όπου ένα σημαντικό ποσοστό Γάλλων πολιτών σήμερα είναι μετανάστες από το Μαγκρέμπ τρίτης γενιάς, και που η Γαλλία δεν θέλησε ή δεν μπόρεσε όλα αυτά τα χρόνια ( από την δεκαετία του ’50) να τους μετατρέψει σε ισότιμους πολίτες της όπως οι γηγενείς Γάλλοι. Και εδώ και πάνω από 15 χρόνια το πληρώνει πολύ ακριβά.
Προφανώς φυσικά και στην χώρα μας ίσχυσαν τα ίδια. Διαδικαστικές εκλογές. Αγνόηση της ουσίας ή όπως θα λέγαμε ποδοσφαιρικά «η μπάλα στην εξέδρα». Κάτι σαν ασήμαντες εθνικές εκλογές ξανά. Καμία πολιτική συζήτηση ουσίας.
Ακούσαμε από την κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση για φορολογικές απαλλαγές, περιορισμό της γραφειοκρατίας, κίνητρα για τις πολύτεκνες οικογένειες, μείωση ΦΠΑ, κλπ. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την λειτουργία της Ευρώπης; Γι’ αυτό και άφησαν τις εκλογές και πήγαν για μπάνιο οι Έλληνες.
Δεν ακούσαμε φυσικά και τι έχουμε εισπράξει μέχρι σήμερα από τα ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία, αλλά κυρίως πόσα έχουμε απορροφήσει με την τραγική δημόσια διοίκηση που διαθέτουμε. Της οποίας διοίκησης η αδράνεια τείνει στο άπειρο και η οποία αποτελεί την μόνιμη τροχοπέδη της ανάπτυξης της χώρας !!!
Ακόμα, τι θα διεκδικήσουμε στην από δω και πέρα ή πως δεν θα χάσουμε όσα μας έχουν δωθεί και δεν τα έχουμε απορροφήσει, αν έχουμε ολοκληρωμένη πρόταση για το μεταναστευτικό, για τα θέματα ειρήνης, για τις κοινωνικές πολιτικές στην Ευρώπη και την πιθανότητα σταδιακής σύγκλισης των κοινωνιών, πως θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη του Έλληνα στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, και τόσα άλλα.
Απουσίασε πλήρως ο σοβαρός πολιτικός λόγος.
Και το «κερασάκι στην τούρτα» η κατάρτιση των ψηφοδελτίων. Αναζητήθηκαν κυρίως αναγνωρίσιμα πρόσωπα , που απλά θα φέρουν ψήφους στα κόμματα, και όχι πρόσωπα της δημόσιας ζωής που να έχουν την δυνατότητα, τις γνώσεις και την εμπειρία για να διαχειριστούν την φιλοσοφία, την γραφειοκρατία και τα lobby των Βρυξελλών προς όφελος της χώρας και όχι ίδιον όφελος.
Παρ’ όλο που το ποσοστό αποχής έφτασε στο αστρονομικό 60% !!! την Κυριακή το βράδυ ήταν όλοι ικανοποιημένοι!!!
Προσπάθησαν να χρυσώσουν το χάπι ισχυριζόμενοι, Όλοι, ότι κάτι κέρδισαν.
Το ότι οι Έλληνες, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, αποδοκίμασαν εκκωφαντικά το πολιτικό μας σύστημα απαξιώνοντας όλα τα συστημικά κόμματα δεν τους απασχόλησε.
Τεράστιο ζήτημα δημοκρατίας που όλοι απλά το προσπέρασαν.
Η ΝΔ ως κυβέρνηση – προφανώς – αποδοκιμάστηκε για υπεροψία της, την ασυνέπεια λόγων και έργων και την αναποτελεσματικότητά της. Πρώτη ως πολιτική δύναμη και με αρκετή διαφορά από την αξιωματική αντιπολίτευση. Αλλά λαμβάνοντας μόνο 1.125.000 ψήφους. Δηλαδή 1.000.000 ψήφους λιγότερες από τις εθνικές εκλογές του 2023 μόλις πριν 1 χρόνο !!! Τότε είχε πάρει 2.115.000 ενώ πήρε και περίπου 750.000 λιγότερες από τις ευρωεκλογές του 2019 όταν είχε πάρει 1.875.000 ψήφους. Δηλαδή έχασε περίπου τις μισές ψήφους σε ένα χρόνο !!! Αλλά πανηγυρίζει. Γιατί παρέμεινε πρώτη δύναμη.
Ο ΣΥΡΙΖΑ διατηρήθηκε ως αξιωματική αντιπολίτευση αλλά πήρε μόνο 593.000 ψήφους. Είχε πάρει 930.000 ψήφους στις περυσινές εθνικές εκλογές και 1.344.000 (!!!) στις ευρωεκλογές του 2019. Αλλά πανηγυρίζει και αυτός γιατί η ΝΔ δεν πήρε 41% !!!
Το ΚΚΕ πήρε 368.000 ψήφους σε σχέση με τις 401.000 των εθνικών εκλογών πέρυσι το 2023 αλλά δηλώνει ικανοποιημένο γιατί στην Αττική, με την τεράστια αποχή, είναι 3ο κόμμα!!!
Το ΠΑΣΟΚ πήρε 510.000 ψήφους χάνοντας 107.000 ψήφους από τις περυσινές εθνικές εκλογές όπου πήρε 617.000 ψήφους.
Η Νίκη έχασε 20.000 ψήφους σε σχέση με πέρυσι και η Κωνσταντοπούλου άλλες 30.000.
Η απουσία των Σπαρτιατών/Κασιδιάρη απελευθέρωσε επιπλέον 245.000 ψήφους για την λαϊκή/εθνικιστική δεξιά.
Έτσι μοναδικό κόμμα με αύξηση ψηφοφόρων ήταν του 2023 η Ελληνική Λύση που πήρε την Κυριακή 370.000 ψήφους άρα 140.000 ψήφους παραπάνω από τις περυσινές εθνικές εκλογές όταν πήρε 231.000 ψήφους. Προφανώς προήλθαν από τους συναφείς χώρους που αναφέρθηκαν παραπάνω. Και πάλι όμως η αύξηση είναι μικρή – ευτυχώς – αν σκεφτούμε ότι ψάρευε από μια νέα «παρθένα» δεξαμενή με πάνω από 300.000 ψήφους περισσότερες από τις δικές του. Όμως, είναι σημαντική αύξηση.
Ο πρωθυπουργός λοιπόν σκέπτεται ως απάντηση στο σκληρό μήνυμα των Ελλήνων, τον κυβερνητικό ανασχηματισμό. Δηλ. να αλλάξει ο Μανολιός και να βάλει τα ρούχα του αλλιώς!!! Για να ανατρέψει – όπως θεωρεί – το κλίμα στο εσωτερικό της χώρας. Γιατί το ευρωπαϊκό, τελείωσε όπως όπως. Θεωρεί ότι έτσι θα ξαναπείσει τον λαό. Για αλλαγή πολιτικών ούτε λόγος. Για την στήριξη του Εθνικού Συστήματος Υγείας που διαλύεται στη δεύτερη θητεία του και που την βιώνουμε τραγικά εδώ στο Λασίθι, για την «δωρεάν» παιδεία και την αναστροφή του brain drain και τον ξενητεμό της μορφωμένης – και όχι μόνο – νεολαίας μας, για την ακρίβεια, για τα μερίσματα των τραπεζών και όχι για την αύξηση των κατοικιών, κλπ, κλπ. καμία αναφορά. Δυστυχώς.
Στην ΝΔ θεωρούν ότι οι απώλειες της οφείλονται στα τελευταία τους «προωθημένα» νομοθετήματα (ιδιωτικά πανεπιστήμια, γάμος ομοφύλων, κλπ.). Την σκληρή καθημερινότητα του Έλληνα που είναι η ουσία, φαίνεται να την αγνοούν. Κρίμα. Τώρα πλέον η ΝΔ διαχειρίζεται την εξουσία 5 χρόνια και ο πρωθυπουργός θα έπρεπε να είναι πιό προσεκτικός και κυρίως συνεπής στα όσα υπόσχεται. Η ανοχή έχει τελειώσει. Όμως εξακολουθούν να θεωρούν ότι απλώς αν αλλάξουμε την βιτρίνα θα μας ξαναβάλουν όλους στο μαντρί.
Αλλά και ο ουρανοκατέβατος αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ πανηγυρίζει γιατί η ΝΔ δεν έχει πλέον 41% λες και εκείνος δεν βρίσκεται με λιγότερους από το 50% των ψήφων του χώρου που παρέλαβε. Δεν θα μπορούσαμε μάλλον να περιμένουμε και κάτι περισσότερο από έναν απολιτίκ άνθρωπο/μάνατζερ που τον «έφεραν» να κάνει μπίζνες/πολιτική «όπως στο Αμέρικα». Τέλεια απαξίωση της «ηθικής της αριστεράς».
Και φυσικά άνοδος του λαϊκισμού, του εθνικισμού/θρησκευτισμού και της παραδοξότητας με τα κόμματα δεξιότερα της ΝΔ που χρειάστηκε και δικαστική παρέμβαση για να αποκλειστούν κάποια απ’ αυτά από την πολιτική κονίστρα.
Δυστυχώς σήμερα η πολιτική παγκοσμίως – αλλά κυρίως η πολιτική σκέψη- ελλείπει οδυνηρά, έχοντας αντικατασταθεί από την εικόνα και το tik tok.
Συμπέρασμα από όλα τα παραπάνω; Όλοι χάσαμε. Δυστυχώς όμως κυρίως οι πολίτες. Που θα κληθούν να «πληρώσουν το μάρμαρο».
Αλλά πρέπει να θυμόμαστε ότι και όλοι έχουμε τις ευθύνες μας για την εξέλιξη αυτή. Οι πολίτες μικρό μερίδιο ευθύνης βέβαια – αλλά αθροιστικά τεράστιο – και οι πολιτικοί πολύ περισσότερο. Γιατί εμείς τους επιλέγουμε. Άρα; Ας προσέχαμε. Άξιοι άνθρωποι υπάρχουν σε όλα τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου. Ας επιλέγουμε αυτούς και όχι τα ενεργούμενα/τηλεπερσόνες.
οι νέες γενιές πρέπει να εμπλακούν στην πολιτική αφού ζούμε στην αντιπροσωπευτική και όχι στην άμεση αθηναϊκή δημοκρατία . Όχι με τους υφιστάμενους κανόνες . Ας διαμορφώσουν τους δικούς τους με τον δικό τους αξιακό κώδικα. Όχι όμως μόνο από τον καναπέ της κριτικής/διαμαρτυρίας. Απλά να θυμούνται ότι πολιτική σημαίνει εμείς !!! Όλοι μαζί. Διεκδικητικά αλλά και με αμοιβαίες υποχωρήσεις, συμβιβασμούς, αναθεωρήσεις χωρίς να χάνεται ο τελικός στόχος. Χωρίς μαξιμαλισμούς και μηδενισμούς. Πρέπει να ξαναμάθουμε να συνυπάρχουμε ενεργητικά και όχι ως μεμονωμένα όντα στο e-καβούκι μας. Πρέπει να σκεφτόμαστε και να προσπαθούμε. Οχι στις εύκολες-έτοιμες λύσεις που προτείνουν οι διάφοροι επιτήδειοι.
Ελπίζω τα παιδιά μας να το καταλάβουν. Γιατί αν κάτι δεν πάει καλά με τα παιδιά μας πάλι εμείς οι γονείς/μεγαλύτεροι φταίμε. Εμείς τα μεγαλώσαμε. Με αγάπη και με τις όποιες γνώσεις και δυνατότητες είχαμε. Δικό μας δημιούργημα είναι.
Όμως όλοι μαζί μπορούμε.
Άντε λοιπόν να σηκωθούμε. Για ένα καλύτερο αύριο. Για τις νεότερες γενιές.
Αντώνης Εμμ. Ζερβός
Πρ. Δήμαρχος Αγ. Νικολάου
Υ.Γ. 1. Οι τελευταίες παράγραφοι ίσως θεωρηθούν ρομαντικές. Η πολιτική όμως χωρίς ρομαντισμό και ψυχή είναι απάνθρωπη. Η πολιτική δεν είναι μόνο αριθμοί και επίτευξη στόχων. Απαιτεί και αίσθημα και γνώση των συνανθρώπων μας. Για να υπάρξει όμως αυτή η γνώση πρέπει να υπάρχει ουσιαστική επαφή μεταξύ των ανθρώπων, ανασύνθεση της κοινωνίας και όχι δημιουργία κοινωνίας μεμονωμένων πολιτών που απλά συνυπάρχουν ο καθ’ ένας στο «χρυσό ή γυάλινο κουτάκι του».
Υ.Γ. 2. Για την ανάλυση των ψήφων χρησιμοποίησα τα απόλυτα νούμερα, ελαφρώς στρογγυλοποιημένα και όχι τα ποσοστά των κομμάτων. Και αυτό γιατί τα ποσοστά αναφέρονται σε διαφορετική – αριθμητικά – δεξαμενή ψηφοφόρων , άρα δεν είναι συγκρίσιμα μεγέθη όπως τα απόλυτα νούμερα. Και είναι στοιχεία που υπάρχουν σε ανάρτηση της 10/6/24 της LIFO από την LIFO team.
