Με επίκεντρο την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και τα ΤΟΜΥ βρέθηκε στο Ηράκλειο ο Υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός σε μια συνάντηση με τους προέδρους των Ιατρικών Συλλόγων του νησιού αλλά και μελών των Διοικητικών Συμβουλίων, παρουσία των επικεφαλής της Υγειονομικής Περιφέρειας.
Ήταν μια πολύωρη συνάντηση στην οποία δεν έλειψαν οι εντάσεις και οι υψηλοί τόνοι, κυρίως με τον πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Λασιθίου Κώστα Νικολαράκη, στο θέμα της πρωτοβάθμιας υγείας. Αν και είναι γνωστό πως οι δύο γιατροί γνωρίζονται από το παρελθόν, κάθονταν δίπλα – δίπλα και αντάλλαξαν φιλοφρονήσεις, συμφωνώντας σε αρκετά, υπήρξε ένα βασικό σημείο διαφοροποίησης που ανέβασε τους τόνους. “Δεν γίνεται πρωτοβάθμια υγεία με αυτό τον τρόπο”, είπε ο Κώστας Νικολαράκης και εξήγησε πως υπάρχουν τα “τρία ε” που πρέπει να δοθεί βαρύτητα από την πλευρά του Υπουργού. “Εξαναγκασμός του πολίτη στην επιλογή του γιατρού, Επιστράτευση των γιατρών των Κέντρων Υγείας για να ασκούν καθήκοντα άλλα από αυτά που έχουν προσληφθεί και Επίταξη των ιδιωτικών ιατρείων με τον τρόπο που θέλουν να εφαρμόσουν το θεσμό του οικογενειακού ιατρού”, σημείωσε ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Λασιθίου. Ουσιαστικά, αυτό που επισημαίνει είναι πως το θέμα εμπιστοσύνης ανάμεσα στον ασθενή και το γιατρό είναι κρίσιμο και καθορίζει την επιλογή του ασθενή προς το γιατρό.
Ο κ. Νικολαράκης υπογράμμισε στον κ. Ξανθό πως ο τρόπος που αναγκάζονται οι γιατροί των κέντρων υγείας να διαδραματίσουν το ρόλο τους ως οικογενειακοί, είναι φανερό πως δεν μπορεί να είναι αποτελεσματικός και να λειτουργήσει, ενώ τέλος το γεγονός πως η αποζημίωση του γιατρού φτάνει ουσιαστικά τα 700 ευρώ μηνιαίως ενώ πρέπει να εξυπηρετήσει 2.000 ασθενείς αναδεικνύει την προβληματική συνθήκη που διαμορφώνεται.
Να σημειωθεί πως ο Υπουργός υπεραμύνθηκε των αμοιβών των γιατρών που φτάνουν στα 1.700 ευρώ περίπου, όμως οι γιατροί από την πλευρά τους λένε πως η φορολόγηση είναι τέτοια και το τελικό ποσό που εισπράττουν αντιστοιχεί στα μισά.
Αυτό ήταν κι ένα σημείο όπου υπήρξε μεγάλη συζήτηση αφού ο κ. Ξανθός επεσήμανε την ανάγκη να στηριχθεί ο θεσμός. Ωστόσο, από την άλλη πλευρά το επιχείρημα είναι πως αυτό δεν μπορεί να συμβεί αν δεν υπάρχει αποζημίωση που να δίνει το δικαίωμα στο γιατρό να συμμετέχει και να μην το θεωρεί πάρεργο.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ
