Το Σάββατο 21 Απριλίου το εσπέρας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Γεράσιμος χοροστάτησε στον Εσπερινό που ετελέσθη στην Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Κρεμαστών.
Τον θείο λόγο προς τους παρισταμένους ευλαβείς χριστιανούς κήρυξε ο ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεώς μας Πανοσ. Αρχιμ. Νικόδημος Κατρίνης, ο οποίος, αναφερόμενος στη ζωή και το έργο των τιμώμενων Αγίων Μυροφόρων γυναικών, υπεγράμμισε ιδιαιτέρως την αγάπη και την αφοσίωσή των στο πρόσωπο του Χριστού κατά τις τελευταίες ημέρες της παραμονής Του επάνω στη γη, αλλά και μετά τον θάνατό Του. “Η θεοφιλής συνοδεία των Αγίων Μυροφόρων, γυναικών και ανδρών, που από την σημερινή, εσπερινή ακολουθία τιμούμε και γιορτάζουμε είναι η πρώτη εκκλησιαστική σύναξη αγάπης προς τον Αναστημένο Χριστό και η απαρχή του αντιδώρου της αγάπης του ανθρώπου στην αποκεκαλυμμένη μοναδική αλήθεια που είναι ο Χριστός”, ανέφερε. Για το λόγο αυτό, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός τις αντάμειψε, προσφέροντάς τους την ευκαιρία να ακούσουν πρώτες αυτές άκουσαν τη μεγάλη είδηση, το άγγελμα της Αναστάσεως, το «Χριστός ανέστη», από Άγγελο Κυρίου. Και εν συνεχεία, πρώτες να δουν τον Αναστάντα Κύριο και έπειτα να πάρουν εντολή να μεταδώσουν το μήνυμα αυτό στους μαθητές και στις άλλες μαθήτριες.
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, έδωσε ένα επίκαιρο μήνυμα για εμάς τους χριστιανούς, λέγοντας πως “Χρειάζεται θάρρος, πρώτ’ απ’ όλα, για να ομολογήσουμε σήμερα τον Χριστό. Ιδιαίτερα σήμερα, στην εποχή μας, που η απιστία απειλεί να γίνει της μόδας, που η άρνηση παίρνει και δίνει, που ο υλισμός και ευδαιμονισμός κυριαρχεί στην ζωή των περισσοτέρων ανθρώπων. Χρειάζεται να δώσουμε μέσα στη σύγχρονη κοινωνία τη χριστιανική μαρτυρία μας. Όταν, δηλαδή, οι άλλοι Τον υβρίζουν και Τον βλασφημούν, εμείς να Τον υπερασπιστούμε. Όταν Τον αρνούνται, εμείς να Τον ομολογήσουμε. Όταν Τον εγκαταλείπουν εμείς να σταθούμε κοντά Του. Όταν Τον σταυρώνουν, εμείς να έχουμε το θάρρος, όπως ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος, να τον αποκαθηλώσουμε. Όταν οι πολλοί Τον ξεχνούν, εμείς να τρέξουμε, όπως οι μυροφόρες, κοντά Του. Θάρρος και τόλμη χρειάζεται ακόμη και για να ζήσουμε στην εποχή μας ως αληθινοί χριστιανοί. Να αποδείξουμε εμπράκτως διαμέσου της ζωής μας ότι το Ευαγγέλιο δεν είναι μια θεωρητική υπόθεση αλλά συγκεκριμένη πράξη και αυθεντικός τρόπος υπάρξεως. Να εκφράσουμε, δηλαδή, στη ζωή μας και στον καθημερινό μας αγώνα αυτό που ονομάζουμε «χριστιανικό ήθος»”.
Μετά το πέρας της Ακολουθίας, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε στην Καθηγουμένη της Ιεράς Μονής, μοναχή Χρυσοστομία, μετά της συνοδείας αυτής, ο Κύριος να της δίνει δύναμη στο απαιτητικό έργο της και της δώρισε ως ευλογία, τίμιο λείψανο εκ της χειρός της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής.
Την Κυριακή 22 Απριλίου, μνήμη των Αγίων Μυροφόρων γυναικών, ο Σεβασμιώτατος τέλεσε την Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίου Εφραίμ στα Αγριανά Χερσονήσου.
Στο κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος ανέλυσε την ευαγγελική περικοπή της ημέρας, τονίζοντας το θάρρος των Μυροφόρων γυναικών να πλησιάσουν το μνήμα όπου έκειτο ο Χριστός, επιθυμώντας να Τον τιμήσουν δεόντως, προσφέροντάς Του αρώματα. “Το θάρρος τους αυτό”, ανέφερε, “απορρέει από την αγάπη τους προς τον Χριστό, την αγάπη που υπερνικά τους δισταγμούς, τα εμπόδια και τους κινδύνους”. Και συνέχισε λέγοντας: “Μας συγκινεί και μας εκπλήσσει, κάθε φορά που διαβάζουμε το Ευαγγέλιο που αναφέρεται στις γυναίκες αυτές, το φρόνημα και η συμπεριφορά τους, καθώς ξεπερνούν τις φοβίες, τις δειλίες της ανθρώπινης φύσης. Ο Θεός επειδή ευαρεστήθηκε από την αγάπη τους προς Αυτόν έκανε τη γυναικεία φύση τους να ξεπεράσει την ανδρική, τονίζει ο ιερός υμνογράφος. Οι Μυροφόρες γυναίκες βρίσκονται αθόρυβα στη σκιά του Χριστού, στέκονται δίπλα Του τις τραγικές ώρες των Αγίων Παθών Του. Η γενναιότητα και η αφοσίωσή τους στο πρόσωπο του Χριστού είναι συγκλονιστική, έστω και αν το Ευαγγέλιο αναφέρει λίγες μόνο φράσεις γι’ αυτές. Η εμπιστοσύνη και η αγάπη τους προς Αυτόν είναι η πηγή του δυναμισμού τους. Ανοίγουν την καρδιά τους και μέσα από την απλότητά τους, παραδίδουν τον εαυτό τους στον Χριστό. Πιστεύουν και τολμούν, τολμούν και προχωρούν. Πόνεσαν τόσο για το Χριστό και γι’ αυτό γίνονται οι πρώτες μάρτυρες της χαράς της Αναστάσεως του Κυρίου”.
Καταλήγοντας ανέφερε: “Όποιος πιστεύει, καταφέρνει να επιτύχει το ακατόρθωτο. Χρειάζεται θάρρος στα δύσκολα διλήμματα και στις κρίσιμες στιγμές της ζωής μας, πράγμα που αποδεικνύει τη γνησιότητα των χριστιανικών μας αρχών. Χρειάζεται τόλμη για να αντισταθούμε στις ποικίλες προκλήσεις και να μην παρασυρθούμε στην παραζάλη του παραλογισμού και του μηδενισμού των καιρών μας. Χρειάζεται θάρρος για να υπερνικήσουμε την ηττοπάθεια κάθε πνευματικής προσπάθειας, για να μπορούμε να πιστεύουμε, να αγαπάμε και να ελπίζουμε σε έναν κόσμο που δεν πιστεύει ορθά, που δεν αγαπάει ουσιαστικά, που έπαψε πλέον να ελπίζει πραγματικά. Το θάρρος, λοιπόν, είναι το απαραίτητο όπλο του ανθρώπου στον δύσκολο αγώνα της ζωής του. Χρειάζεται γι’ αυτό αυτοπεποίθηση και ανάπτυξη των δυνατοτήτων μας, να έχουμε ψύχραιμη και θετική σκέψη, να ισχυροποιήσουμε τη θέληση και τον χαρακτήρα μας, ώστε να μη δειλιάζουμε, να μην πανικοβαλλόμαστε και να μην μεμψιμοιρούμε μπροστά στους κινδύνους και τα προβλήματα. Γι’ αυτό θα πρέπει ως Χριστιανοί να μιμηθούμε το παράδειγμα των Μυροφόρων γυναικών”.
Εν συνεχεία, ο Σεβασμιώτατος τέλεσε το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του Δημητρίου Μηλάκη, πατρός του Αιδεσ. Πρωτοπρεσβύτερου Γεωργίου Μηλάκη.
