Του Νικολαου Σπερνοβασιλη
Με ενδιαφέρον παρακολουθώ εξ αποστάσεως εδώ και πολύ καιρό τις δυσάρεστες εξελίξεις στον χώρο της Υγείας στον νομό Λασιθίου. Διαβάζω στην εφημερίδα σας και σε άλλα τοπικά ΜΜΕ για έλλειψη ιατρών βασικών ειδικοτήτων και στα 4 νοσοκομεία του νομού, με αποτέλεσμα ενίοτε να μην εκτελείται ασφαλής, επιστημονικά, εφημέρευση ούτε ενός από τα νοσοκομεία αυτά για επείγοντα περιστατικά. Μαθαίνω επίσης για ελλείψεις σε νοσηλευτικό και λοιπό, υποστηρικτικό, προσωπικό, με ευθύνη κυρίως των εκάστοτε αρμοδίων και όχι λόγω ένδειας υποψηφίων.
Σε έναν νομό κατεξοχήν τουριστικό με χιλιάδες επισκέπτες κάθε καλοκαίρι, με δύσκολο γεωγραφικό ανάγλυφο και ανεπαρκές οδικό δίκτυο, ο οποίος διαθέτει 4 υπολειτουργούντα νοσοκομεία, η κατάσταση αυτή δεν θυμίζει σε τίποτα ανεπτυγμένη χώρα. Δεν ξέρω πόσοι από τους αναγνώστες σας έχουν εμπειρία από νοσηλευτικά ιδρύματα ανάλογου μεγέθους στον Δυτικό Κόσμο, αλλά μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι μόνο θλίψη και τρομακτική ανασφάλεια θα προκαλέσει η σύγκριση με τα νοσοκομεία της περιοχής μας.
Εντύπωση όμως προκαλεί η απάθεια με την οποία ένα σημαντικό τμήμα της τοπικής κοινωνίας αντιμετωπίζει το θέμα. Αναρωτιέμαι αν προτεραιότητά του εξακολουθεί να αποτελεί “ο διορισμός στο Δημόσιο” ή “η εκπλήρωση της στρατιωτικής θητείας στην Αεροπορία”. Ακόμα πιο δυσάρεστη εντύπωση προκαλεί η απουσία παρέμβασης της Δικαιοσύνης. Διαβάζω συχνά για καταγγελίες των συνδικαλιστικών φορέων για μη ασφαλή εφημέρευση των νοσηλευτικών ιδρυμάτων της περιοχής, για καθυστερημένη διαχείριση (με άγνωστες συνέπειες, αφού κανείς δεν τις αποτιμά ή αποκαλύπτει) επειγόντων περιστατικών λόγω απουσίας προσωπικού και διακομιδής τους στα νοσοκομεία του όμορου νομού, αλλά δεν διαβάζω κάπου για κάποιου είδους εισαγγελική παρέμβαση προκειμένου να εκτιμηθεί η έκταση του προβλήματος και να αποδοθούν ευθύνες, εφόσον υπάρχουν.
Το πρόβλημα δεν είναι μονοδιάστατο. Ναι, δεν υπάρχουν πολλοί ιατροί να εργαστούν με ωρομίσθιο βοηθού σερβιτόρου (γιατί, τόσο είναι, και είναι επιλογή των Κυβερνώντων να είναι τόσο, ώστε να πλουτίζει ο ιδιωτικός τομέας Υγείας) ή σε συνθήκες επικίνδυνης υπερεφημέρευσης με 10, 11 ή 12 24-ωρες εφημερίες τον μήνα ακόμα και με αυτές τις αποδοχές. Ναι, δεν γίνεται όλα τα νοσοκομεία να έχουν όλες τις κλινικές – αυτό είναι εξορισμού ανέφικτο και μη αποδοτικό. Ναι, τα 4 νοσοκομεία σε έναν νομό όπως το Λασίθι είναι πάρα πολλά: είναι σα να έχει κάποιος 4 διαμερίσματα και όλα να μπάζουν νερό και να μην μπορεί να τα εκμεταλλευτεί ενοικιάζοντάς τα – μπορεί όμως να κρατήσει τα 2 και να επενδύσει το λειτουργικό κόστος που γλιτώνει από τα άλλα 2 ώστε να τα επισκευάσει και να ζήσει με ασφάλεια και αξιοπρέπεια.
Πού είναι όμως οι Αρμόδιοι ώστε να καταρτίσουν ένα βιώσιμο σχέδιο για την παροχή αξιοπρεπών υπηρεσιών Υγείας στον νομό μας, και να το εξηγήσουν στην Κοινωνία με ειλικρίνεια και βάσει υπαρκτών και μετρήσιμων δεδομένων, όσο πολιτικά δυσάρεστο και να είναι; Πού είναι η Υγειονομική Περιφέρεια Κρήτης στον ορθολογικό, σε επίπεδο νησιού, προγραμματισμό των προκηρύξεων για την πλήρωση των κενών θέσεων ιατρών και στην παροχή σοβαρών κινήτρων για όσες κηρύσσονται άγονες; Πού είναι όμως και η Δικαιοσύνη για να προφυλάξει το απλό Λαό από τις ενέργειες αυτών τους οποίους ο ίδιος συχνά αφελώς επιλέγει για να του ορίσουν τη ζωή;
Δίδεται η αίσθηση ότι η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο με άμεσο κίνδυνο της Δημόσιας Υγείας στον νομό. Απαιτείται στοιχειώδης αντίληψη και γενναίες παραδοχές εκ μέρους των πολιτών/ψηφοφόρων, καθώς και ισχυρή αποδοκιμασία όσων πολιτικών δεν μπορούν ή δεν θέλουν να επιλύσουν το πρόβλημα – γιατί λύσεις που να εξυπηρετούν τον Λαό και όχι αποκλειστικά τα ιδιωτικά συμφέροντα, υπάρχουν. Στη Δημοκρατία αποφασίζουμε εμείς, και εκλογές έρχονται: αν δεν σεβόμαστε τους εαυτούς μας, ας σεβαστούμε τουλάχιστον την ασφάλεια και την υγεία των παιδιών μας.
Με εκτίμηση,
Νικόλαος Σπερνοβασίλης
Δ/ντης Λοιμωξιολογικού Τμήματος
Γερμανικό Ογκολογικό Κέντρο Κύπρου
