ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΑΣΧΑ
† ΚΥΡΙΛΛΟΣ
ΜΕ ΤΟ ΕΛΕΟΣ ΚΑΙ ΤΗ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ
ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ, ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΚΛΗΡΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΕΟΦΡΟΥΡΗΤΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ,
ΧΑΡΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΝΤΑ ΣΩΤΗΡΑ ΧΡΙΣΤΟ
«Δεύτε λάβετε φως εκ του ανεσπέρου φωτός,
και δοξάσατε Χριστόν τον αναστάντα εκ νεκρών».
Αγαπητοί μου Αδελφοί,
Αντήχησε και πάλι στα πέρατα της οικουμένης ο αναστάσιμος παιάνας, το «Χριστός Ανέστη». Τα «πάντα πεπλήρωται φωτός» και όλη η κτίση, ο ουρανός, η γη και τα καταχθόνια, πανηγυρίζουν την πανευφρόνυσο και λαμπροφόρο Ανάσταση του Χριστού, που σήμανε τη συντριβή και την κατάλυση της φθοράς και του θανάτου.
Το Πάσχα δεν είναι απλώς μια γιορτή, αλλά «εορτή εορτών και πανήγυρις πανηγύρεων», κατά τον ιερό υμνογράφο, είναι η καρδιά της πίστεώς μας, η πηγή της ειρήνης, της ελπίδας, της χαράς και της σωτηρίας σύμπαντος του κόσμου. Είναι η σπουδαιότερη εορτή του λειτουργικού έτους και το κέντρο της ζωής των Ορθοδόξων Χριστιανών. Οι καμπάνες σημαίνουν χαρμόσυνα και οι πιστοί συρρέουν στους ιερούς ναούς με τη λαμπάδα στο χέρι τους για να λάβουν το Άγιο Φως, το ανέσπερο φως της Αναστάσεως, και να συμψάλλουν τον κοσμοχαρμόσυνο ύμνο «Χριστός Ανέστη».
Οι αναμμένες λαμπάδες των πιστών κατά την τελετή της Αναστάσεως και στη Θεια Λειτουργία διαλαλούν τη νέκρωση του θανάτου και την ανάσταση των κεκοιμημένων. Δεν βασιλεύει πλέον το πένθος, η λύπη και η απελπισία του θανάτου. Ο Χριστός, που «κεκοινώνηκε σαρκός και αίματος» (Εβρ. 2,14) προσέλαβε την ανθρώπινη φύση, την ένωσε μαζί Του και μας «διεβίβασε» από τον θάνατο στη ζωή, στη δόξα και στη Βασιλεία του Θεού. Με την Ανάστασή Του αποκαταστάθηκε η διασπασμένη και χωρισμένη με τον θάνατο ψυχοσωματική ενότητα του ανθρώπου. Ο θάνατος δεν είναι πια το τέλος, αλλά πρόσκαιρος ύπνος μέχρι την κοινή ανάσταση των νεκρών. Δεν ζούμε για να πεθάνουμε, αλλά ζούμε για να αναστηθούμε εκ νεκρών και σωματικά. Ο σωματικός θάνατος οδηγεί τον αληθινό χριστιανό «εκ του θανάτου εις την ζωήν» (Ιωάν. 5,24), στην απαρχή «άλλης βιοτής, της αιωνίου», γιατί ο Χριστός δεν αναστήθηκε για τον Εαυτό του, αλλά για να καταστούμε εμείς «σύμφυτοι… της αναστάσεώς» Του (Ρωμ. 6,5).
Ο «Κύριος της Δόξης», ο αληθινός Θεός, αναστήθηκε αυτεξούσια. Με τη θριαμβευτική κάθοδό Του στον Άδη έγινε η «απαρχή των κεκοιμημένων» (Α΄ Κορ. 15,20) και συμπεριέλαβε στην κατάλυση του θανάτου και τους κεκοιμημένους όλων των εποχών (Α’ Πέτρ. 3,19). Οι άνθρωποι καταδίκασαν τον Θεό σε θάνατο, αλλά ο Θεάνθρωπος Χριστός, με τη θεοπρεπή Ανάστασή Του, «έντυσε» τον άνθρωπο με δόξα, αφθαρσία και αθανασία.
Η Ανάσταση του Κυρίου ως ιστορικό γεγονός συντελέσθηκε σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο, όμως η Εκκλησία μας το βιώνει διαρκώς μέσα από τη λειτουργική ζωή της την Πασχάλια περίοδο, αλλά και κάθε Κυριακή. Παίρνουμε ζωή από τον Αναστημένο Χριστό, που κοινωνείται στη Θεια Ευχαριστία, με την οποία γινόμαστε «μέτοχοι ζωής αιωνίου». Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι και λέγεται «Εκκλησία της Αναστάσεως», γιατί ο πιστός ζει την επί γης ζωή του με την προσδοκία και την ελπίδα της ανάστασης του σώματος και της ψυχής του μαζί. Δεν χαίρεται που θα πεθάνει αλλά χαίρεται που θα αναστηθεί εκ νεκρών. Προσδοκά τη μεταμόρφωση όλης της ζωής του μελλοντικά με την έλευση του νέου κόσμου της αγάπης και της δικαιοσύνης, της ανέσπερης Βασιλείας του Θεού.
Αδελφοί μου,
Η Ανάσταση δεν είναι ένα γεγονός του παρελθόντος, αλλά μια διαρκής πρόσκληση για την ανακαίνιση του ανθρώπου, ο οποίος σήμερα βιώνει μια βαθιά υπαρξιακή κρίση. Ο Αναστημένος Χριστός μας καλεί να συμμετάσχουμε στην πασχάλια χαρά της ανάστασης και της θέωσης της ανθρώπινης φύσης Του, που σηματοδοτεί τη δυνατότητα ανάστασης και την κατά χάρη θέωση κάθε ανθρώπου.
Ας ανταποκριθούμε, λοιπόν, στην πρόσκληση που μας απευθύνει και πάλι η Εκκλησία μας «Δεύτε λάβετε φως εκ του ανεσπέρου φωτός» και να λάβουμε από το ανέσπερο και άδυτο φως, που ανέτειλε από τον κενό Τάφο του Κυρίου μας. Αυτό το ανέσπερο φως, το «φως το αληθινόν» (Ιω. 1,9), απουσιάζει από τον ταραγμένο κόσμο μας σήμερα, όπου μαίνονται οι πολεμικές συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή και αλλού, και ο πόνος, η βια, ο παραλογισμός, η αδικία, η ανισότητα, η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια ταλαιπωρούν αμέτρητους συνανθρώπους μας. Η νίκη της ζωής επί του θανάτου μας διδάσκει ότι καμιά σκοτεινή δύναμη δεν μπορεί να υπερισχύσει του φωτός του Αναστάντος Κυρίου. Εάν ανοίξουμε την καρδιά μας στη χάρη Του, τότε η ζωή μας μπορεί να νοηματοδοτηθεί και να γίνει πηγή ελπίδος, αγάπης, ειρήνης, καταλλαγής και συμφιλίωσης για όλον τον κόσμο.
Εύχομαι σε όλους πατρικά το ανέσπερο φως της Αναστάσεως να καταυγάζει τη ζωή μας, να δυναμώνει την πίστη μας, να μας εμπνέει χαρά και ελπίδα, να διώχνει από μέσα μας το σκοτάδι του φόβου, της διχόνοιας, της μικροψυχίας και της αδικίας, το άγχος, τη στεναχώρια και την κατήφεια, και να χαρίζει την πολυπόθητη ειρήνη την «υπερέχουσα πάντα νουν» (Φιλιπ. 4,7) στις ψυχές και τις κοινωνίες μας. Αμήν!
Αδελφοί, Χριστός Ανέστη!
Αληθώς Ανέστη ο Κύριος!
Άγιον Πάσχα 2026
Με ολόθερμες αναστάσιμες ευχές
Ο Μητροπολίτης
† Ο Ιεραπύτνης και Σητείας KYΡΙΛΛΟΣ,
ευχέτης όλων σας προς τον Αναστάντα Χριστό
