Γράφει: Ο Νίκος Μιχελάκης
Η Ελαιοκαλλιέργεια, ενώ αναμφισβήτητα αποτελεί ένα κλάδο τεράστιας στρατηγικής σημασίας για την ΕΕ, αλλα και ιδιαιτέρα την Ελλάδα, όχι μόνο δεν υποστηρίχτηκε με την ΚΑΠ των περασμένων περιόδων αλλά αντίθετα, χωρίς επίσημη εξήγηση, τέθηκε υπό εμφανέστατη δυσμένεια.
Φαίνεται όμως ότι και με την σχεδιαζόμενη νέα ΚΑΠ θα έχει την ιδία ή και χειρότερη τύχη αν δεν υπάρξει κάποια σθεναρή αντίδραση από τους φορείς και τις οργανώσεις του τομέα αλλά και κυρίως από τους Βουλευτές και Ευρωβουλευτές όλων των ελαιοπαραγωγικών χωρών.
Ο ΣΕΔΗΚ, με αλλεπάλληλα υπομνήματα προς το ΥπΑΑΤ και Βουλευτές έχει παρουσιάσει κατά καιρούς, αλλα και πρόσφατα, αναλυτικά τα κυριότερα κλιματικά και καλλιεργητικά προβλήματα της Ελαιοκαλλιέργειας και έχει προτείνει τα αναγκαία μέτρα για την διατήρηση και αναβάθμισή της.
Ωστόσο, σήμερα, στα πλαίσια της νέας πρότασης της ΕΕ, κυρίαρχες θέσεις που πρέπει να συζητηθούν είναι:
– Oι ελαιώνες, δεν αποτελούν απλή εδαφική έκταση, αλλά μόνιμη επένδυση υψηλών δαπανών και μόχθων, στενά δεμένη με την πολιτιστική, την κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας.
Επομένως δεν μπορούν να εξομοιώνονται με ασκεπείς εκτάσεις και βοσκότοπους αλλα να ενισχύονται με βάση την πραγματική οικονομική, διατροφική και κοινωνική τους συνεισφορά!
– Οι άμεσες ενισχύσεις που προβλέπονται για τους ελαιοπαραγωγούς ενώ είναι αντιστρόφως ανάλογες με τον συνολικό αριθμό τους (Πιν.1) αποτελούν μόλις το 0,4% του συνολικού εισοδήματος που παράγουν.
– Το υψηλό κόστος καλλιέργειας και οι χαμηλές τιμές προϊόντος, έχουν οδηγήσει τους παραδοσιακούς ελαιώνες σε πλήρη εγκατάλειψη και βορρά των πυρκαγιών με σοβαρές συνέπειες για το περιβάλλον.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Ο ΣΕΔΗΚ με υπομνήματα του έχει κατά καιρούς αναλύσει τα προβλήματα της ελαιοκαλλιέργειας και έχει προτείνει τα απαιτούμενα μέτρα για την υποστήριξη και αναβάθμιση της. Σήμερα με την πρόταση της ΕΕ απαιτείται μια πλήρης αναθεώρηση σχεδιασμών και μέτρων που πρέπει να επιδιωχθεί από όλους! Και προς την κατεύθυνση αυτή εμείς παραθέτουμε και θέτουμε υπό συζήτηση τις πρώτες παρακάτω προτάσεις.
- Οι ελαιώνες πρέπει να ενταχτούν σε ειδική «αγρονομική κατηγορία» μέσα στην οποία οι άμεσες ενισχύσεις θα πρέπει να αυξηθούν τουλάχιστο στο ίδιο με το βιομηχανικό Βαμβάκι επίπεδο!
- Οι παραδοσιακοί ελαιώνες που βρίσκονται σε δύσβατες επικλινείς περιοχές, πρέπει να υποστηριχτούν ιδιαίτερα για λόγους περιβαλλοντικούς και κοινωνικούς να πλαισιωθούν με αγροτική οδοποιία και να ενταχτούν στις συνδεδεμένες ενισχύσεις,
- Οι οικογενειακές εκμεταλλεύσεις που συμβαίνει να είναι μεγάλο μέρος των Ελαιοκομικών πρέπει να προσδιοριστούν με ευρύτητα και να τύχουν ειδικής συγκεκριμένης στήριξης.
- H «κρατική δολωματική δακοκτονία» ως η πλέον οικολογική, ασφαλής και αποτελεσματική (όταν εφαρμόζεται σωστά) μέθοδος, πρέπει να χρηματοδοτηθεί πλήρως από την ΚΑΠ και όχι από το Υπουργείο Εσωτερικών και η εφαρμογή της να ανατεθεί στους τοπικούς Δήμους ή Συνεταιρισμούς με συγκεκριμένες προϋποθέσεις ως προς την εφαρμογή και αποτελεσματικότητα.
==========================================
*Ο Νίκος Μιχελάκης, είναι Δρ. Γεωπόνος, πρώην Δ/ντής του Ινστιτούτου Ελιάς Χανίων και Άμισθος Επιστ. Σύμβουλος του ΣΕΔΗΚ. Τα άρθρα του εκφράζουν προσωπικές απόψεις και δεν απηχούν κατά ανάγκη τις απόψεις του ΣΕΔΗΚ. Μπορούν να αναδημοσιευτούν μόνο μετά άδεια του ([email protected]
