Για τον Στέλιο Ιωάννη Αρετάκη
Αποχαιρετούμε έναν αληθινό άνθρωπο της θάλασσας. Έναν καπετάνιο που από μικρό παιδί διάλεξε για δρόμο του το πέλαγος και για σπίτι του ολόκληρο τον κόσμο.
Ταξίδεψες σε θάλασσες μακρινές, σε λιμάνια που οι περισσότεροι από εμάς γνωρίσαμε μόνο στους χάρτες. Είδες τόπους και ανθρώπους, γνώρισες φουρτούνες και μπουνάτσες, κινδύνους, ναυάγια και αμέτρητες περιπέτειες. Πάλεψες με τα κύματα, με τον καιρό, με τη μοναξιά των μεγάλων ταξιδιών. Και πάντα κατάφερνες να γυρίζεις πίσω, πιο δυνατός και γεμάτος ιστορίες.
Η ζωή σου ήταν ένα μεγάλο ταξίδι. Μια ζωή γεμάτη θάλασσα, εμπειρίες, αγώνες, αλλά και αγάπη για την οικογένεια, τους φίλους και τους ανθρώπους που συνάντησες στον δρόμο σου.
Για εμάς που σε γνωρίσαμε και για όσους είχαν την τύχη να ταξιδέψουν μαζί σου, δεν ήσουν μόνο καπετάνιος του καραβιού. Ήσουν άνθρωπος που ήξερε να κρατά γερά το τιμόνι και στις δύσκολες στιγμές της ζωής.
Τώρα ήρθε η ώρα για το τελευταίο σου μπάρκο.
Δεν θα πούμε αντίο. Θα πούμε καλό ταξίδι, καπετάνιε.
Να είναι ήρεμη η θάλασσα εκεί που πηγαίνεις, ούριος ο άνεμος και καθαρός ο ορίζοντας.
Κι ίσως, ποιος ξέρει, κάπου μακριά, σε κάποιο λιμάνι του Ειρηνικού ή σε μια θάλασσα χωρίς φουρτούνες, να ξανασυναντηθούμε.
Καλό ταξίδι, καπετάνιε.
Θα σε θυμόμαστε πάντα.
Οι φίλοι σου




































































































