Κοντά 65 χρόνια συμπληρώνονται από το 1962 που κτίστηκε η γέφυρα στο Κανάλι, στη θέση «Πόρος Ελούντας», δίπλα στις Αλυκές. Στην πορεία των δεκαετιών που πέρασαν δεν έχουν καταγραφεί ακριβώς οι παρεμβάσεις που έχουν γίνει για την συντήρηση της γέφυρας, αλλά η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει σήμερα, δείχνει ότι αν και όποιες έγιναν στην πορεία του χρόνου, ήταν ατελείς και πρόχειρες.
Η γέφυρα, την οποία διασχίζουν καθημερινά πεζή εκατοντάδες επισκέπτες και πάρα πολλά αυτοκίνητα, αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στατικής επάρκειας, όπως δείχνει η αποκάλυψη του σιδερένιου οπλισμού που, απογυμνωμένος, διαβρωμένος από την αλμύρα και σκουριασμένος, τρομάζει τους ψαράδες και κάθε άλλο χειριστή σκάφους, που διασχίζουν το Κανάλι. Επίσης το μπετόν του ’60 έχει διαβρωθεί από την θαλασσινή υγρασία με την οποία είναι σε διαρκή επαφή. Τα χαμηλά προστατευτικά πετρόκτιστα στηθαία, στις άκρες του καταστρώματος της γέφυρας, που υποτίθεται ότι εμποδίζουν την πτώση των πεζών ή των οχημάτων, έχουν πάρει κλίση προς τα έξω με εμφανείς μεγάλες ρωγμές -έτοιμα να πέσουν στη θάλασσα… Όποιος σταθεί στο κέντρο της γέφυρας την ώρα που τη διασχίζει αυτοκίνητο αισθάνεται το γεφύρι ολόκληρο να πάλλεται!
Κίνδυνος
Ο Πρόεδρος του Συλλόγου Επαγγελματιών Αλιέων Αγίου Νικολάου «Ολούς» Γιάννης Σφυράκης δήλωσε στην ΑΝΑΤΟΛΗ ότι οι ψαράδες ανησυχούν για την κατάσταση, στην οποία έχει περιέλθει η γέφυρα και ζητούν να εκπονηθεί στατική μελέτη και μελέτη αποκατάστασής της χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση, γιατί κινδυνεύουν τόσο όσοι κινούνται από κάτω με σκάφη, όσο και εκείνοι που τη διασχίζουν από πάνω, πεζοί ή εποχούμενοι.
Η περιοχή των Αλυκών στους «Μύλους» είναι μια εξαιρετικού φυσικού κάλλους ζώνη, που επισκέπτονται πλήθος ξένοι και ντόπιοι, χειμώνα -καλοκαίρι, ως μια περιοχή που προσφέρει ηρεμία και ασφάλεια για περπάτημα. Υπάρχουν όμως ζητήματα που θα πρέπει να φροντίσουν οι αρμόδιοι φορείς και Υπηρεσίες ώστε να υπάρχει ασφάλεια για τον κόσμο που κινείται στη ζώνη αυτή, τόνισαν οι ψαράδες.
Δίπλα στη γέφυρα έδειξαν ένα παλιό πετρόκτιστο ανεμόμυλο – από τους τρεις που υπάρχουν στο σημείο αυτό και αποτελούν σήμα -κατατεθέν για το σημείο αυτό της Ελούντας. Εγκαταλειμμένος και ασυντήρητος από τους ιδιοκτήτες του, έχει μείνει χωρίς στέγη με αποτέλεσμα η στέψη του κυλινδρικού κτίσματος να έχει διαβρωθεί από τις βροχές, τον άνεμο και την αλμύρα και υπάρχει κίνδυνος κάποιο «ρουκούνι» να πέσει κάποια στιγμή στο κεφάλι ενός από τους πολλούς που κινούνται στο σημείο.
Είναι σημείο που προσελκύει πολύ κόσμο λόγω της επίκαιρης θέσης και θέασης, που προσφέρει στον Κόρφο της Ελούντας, ενώ αρκετοί είναι αυτοί που κάνουν μπάνιο εκεί και ξαπλώνουν δίπλα στο μύλο για ηλιοθεραπεία.
Με δάνειο, επιχορήγηση
και προσωπική εργασία!
Δεν θα αναφερθώ στο χρονικό της διάνοιξης του «Πόρου» από το Γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό το 1897 και το ξύλινο γιοφύρι που ανοιγόκλεινε για να περάσουν τα ιστιοφόρα αλιευτικά της εποχής.
Κάνοντας μια σύντομη έρευνα στο Αρχείο της Κοινότητας Ελούντας, με τη συνδρομή του Γιώργου Μαυρικάκη, διαπιστώσαμε ότι με την απόφαση 26/1961 το Κοινοτικό Συμβούλιο Ελούντας είχε εγκρίνει την κατασκευή Αγροτικής Γέφυρας «Κανάλι». Τη δαπάνη δεν μπορούσε, όπως σημειώνεται στην απόφαση, να καλύψει από τα τακτικά της έσοδα και γι’ αυτό παρίσταται ανάγκη να συνάψει δάνειο. Η Ελούντα της εποχής εκείνης ήταν μια από τις φτωχότερες περιοχές και Κοινότητες.
Το έργο εγγράφεται με τον αύξοντα αριθμό 8 στο Πρόγραμμα Έργων της Κοινότητας Ελούντας του 1961, με προϋπολογισμό δαπάνης 60.000 δραχμές (με ημερομίσθιο προσωπικής εργασίας των κατοίκων 30Χ40δρχ. = αξίας 1200 δραχμές), όπως αναγράφεται στα πρακτικά της Κοινότητας. Τη μελέτη της γέφυρας εκπόνησε η Τεχνική Υπηρεσία Δήμων και Κοινοτήτων Ν. Λασιθίου.
Για το 1961 το Κοινοτικό Συμβούλιο ψήφισε τη διάθεση πίστωσης από τον Κοινοτικό Προϋπολογισμό 15.000 για το έργο ώστε να γίνουν οι πληρωμές μέσω του Νομαρχιακού Ταμείου Λασιθίου με εντάλματα στο όνομα των δικαιούχων εργατών, προμηθευτών κλπ. Στη συνέχεια, χωρίς να δίνονται πληροφορίες πως και με παρέμβαση ποιου υπήρξε επιχορήγηση μέσω του Νομαρχιακού Ταμείου 30.000 δραχμών για την κατασκευή της «αγροτικής» γέφυρας, την οποία αποδέχεται το Κοινοτικό Συμβούλιο Ελούντας με την απόφαση 8/1962.
ΝΙΚΟΣ ΤΡΑΝΤΑΣ
