Με ικανοποίηση διαβάσαμε ότι ο Δήμος Αγίου Νικολάου προχωρά στην προώθηση της διαδικασίας συντήρησης και αποκατάστασης των ιστορικών μεταλλικών ανεμόμυλων στις Λίμνες. Στόχος είναι η διάσωση και ανάδειξη ενός ιδιαίτερου στοιχείου της τοπικής πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Μνημεία περασμένων εποχών παραμένουν οι πολλοί ανεμόμυλοι άντλησης νερού, γύρω από τις Λίμνες, που ακόμα στέκονται ή είναι πεσμένοι κατά γης. Η σταδιακή αποκατάστασή τους, με την τοποθέτηση πανιών, θα κάμουν τις Λίμνες ακόμα πιο όμορφο χωριό, που όλοι θα θαυμάζουμε οδηγώντας στο ΒΟΑΚ ή επισκεπτόμενοι τα πανέμορφα σοκάκια του, αλλά και τις καλές ταβέρνες του!
Ο μελετητής και συντηρητής των ιστορικών μεταλλικών ανεμόμυλων Γιώργος Χατζάκης, είναι εφευρέτης των λεγόμενων διάτρητων πολυεστερικών πανιών, τα οποία διαθέτουν ένα σύστημα αυτοπροστασίας των ανεμόμυλων απέναντι στους ισχυρούς και καταστροφικούς ανέμους
Λίγο μετά τις Λίμνες, πριν το Νικηθιανό, υπάρχει ένας ξεχωριστός παλιός κυκλικός ανεμόμυλος, σαν κι αυτούς που βλέπουμε στο Κανάλι της Ελούντας. Διερωτώμαι αν είναι ο ίδιος που φωτογραφήθηκε το 1897, την περίοδο της Γαλλικής «επίβλεψης» στο νομό Λασιθίου. Διακρίνουμε ένα Γάλλο στρατιώτη να παρατηρεί τους κατοίκους του χωριού που έρχονται να πάρουν νερό, από πηγάδια, για το σπίτι και τα ζώα τους. Πίσω ακριβώς φαίνεται το πρωτόγονο ξύλινο γεράνι, που συνήθως χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι της περιοχής.
Οι ανεμόμυλοι, ανάλογα με τον τρόπο που προσανατολίζονται στον άνεμο, διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες:
α) Αυτοί που τα πανιά γυρίζουν σύμφωνα με τον αέρα (ξετροχάριδες). Υπάρχει μηχανισμός περιστροφής, που στρέφει τα πανιά προς την κατεύθυνση του ανέμου.
β) Αυτοί που έχουν σταθερά πανιά (μονόμπατοι). Συνήθως συναντώνται σε περιοχές, όπου ο άνεμος πνέει σταθερά από την ίδια διεύθυνση σχεδόν όλο τον χρόνο, οπότε δεν χρειαζόταν μηχανισμός περιστροφής.
ΛΕΩΝ.Κ.
