Οι βροχές φέτος ήρθαν νωρίς και ήταν αρκετές. Αυτό βοήθησε να εμφανίσουν αρκετά νωρίς και τα λουλούδια του φθινοπώρου.
Ένα από πιο ιδιαίτερα λουλούδια του φθινοπώρου, το συνάντησα στο οροπέδιο Καθαρό, κοντά στο φαράγγι Χαυγάς. Πρόκειται για τις Sternbergia lutea (στερνμπέργιες) που μοιάζουν με κρόκους, αλλά ανήκουν σε άλλη οικογένεια. Είναι πολυετές, βολβώδες φυτό (πόα) με έντονα κίτρινο άνθος και έχει 6 άνισους ανθήρες (το τμήμα του στήμονα που περιέχει τη γύρη). Η Sternbergia lutea («Κρόκος του φθινοπώρου» ή «Κίτρινο αστέρι του βουνού», ή «ορέαστρο το κίτρινο» ή «κίτρινο κρινάκι») ανθίζει το φθινόπωρο. Τα φύλλα της είναι λογχοειδή και εμφανίζονται μαζί με το άνθος ή λίγο αργότερα. Αυτή την εποχή θα το συναντήσουμε στα ψηλά βουνά, αλλά αργότερα ακόμα και στα κάθετα βράχια της λίμνης μας.
Πολύ νωρίς φέτος βγήκαν και τα λεπτά μανουσάκια (narcissusserotinus, νάρκισσος ο όψιμος). Τα αναζήτησα κοντά στα Κατσίκια του Αγίου Νικολάου. Πέρσι, λόγω της έλλειψης βροχών, εμφανίστηκαν μετά από έναν ολόκληρο μήνα, γύρω στις 15 Νοεμβρίου! Τα μανουσάκια έχουν λευκά μονά άνθη που η διάμετρός τους δεν ξεπερνά τα 3 εκατ. Τα φύλλα συνήθως απουσιάζουν ή παρουσιάζονται μετά την άνθηση. Η εσωτερική στεφάνη είναι πολύ μικρή (κίτρινη) και ο βλαστός τους είναι λεπτός, κυλινδρικός, 20-30 εκατ. μήκους. Άλλα τα γνωστά μανούσα (Narcissustazetta) και άλλα τα διπλομάνουσα.
ΛΕΩΝ.Κ.
