Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, μαθητές της Α΄ και Β΄ Τάξης του 1ου Δημοτικού Σχολείου Αγίου Νικολάου επισκέφτηκαν την Κουνδούρειο Δημοτική Βιβλιοθήκη.
Τα παιδιά υποδέχτηκαν η υπεύθυνη της βιβλιοθήκης κ. Ειρήνη Δραγασάκη, η κ. Αντωνία Καπαράκη και η κ. Εργίνα Καναβάκη. Οι μικροί επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν την ιστορία της βιβλιοθήκης της πόλης μας. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον ενημερώθηκαν για τον τρόπο που μπορούν να χρησιμοποιούν τη βιβλιοθήκη για να αξιοποιούν ποιοτικά τον ελεύθερο χρόνο τους. Συμμετείχαν επίσης σε ακροάσεις, σε κατασκευές και σε αφηγηματικό παιχνίδι.
«Ας μεγαλώσουμε με το βιβλίο»
Για τον εορτασμό αυτής της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου, φέτος ήταν υπεύθυνο το Τμήμα της Ρωσίας, το οποίο επέλεξε τον ταλαντούχο ποιητή και συγγραφέα παιδικών βιβλίων, Sergey Makhotin, που έγραψε το παρακάτω μήνυμα:
«Ας μεγαλώσουμε με το βιβλίο…»
«Όταν ήμουν μικρό παιδί, μου άρεσε να χτίζω σπίτια με κύβους και να παίζω παιχνίδια όλων των ειδών. Για στέγη χρησιμοποιούσα συχνά ένα βιβλίο με εικόνες. Στα όνειρά μου τρύπωνα στο σπίτι, ξάπλωνα σ’ ένα κρεβάτι καμωμένο από σπιρτόκουτο και κοιτούσα τα σύννεφα ή τον έναστρο ουρανό- ανάλογα με την εικόνα που προτιμούσα.
Ακολουθούσα από διαίσθηση τον κανόνα της ζωής κάθε παιδιού, που προσπαθεί να δημιουργήσει για τον εαυτό του ένα άνετο και ασφαλές περιβάλλον. Κι ένα παιδικό βιβλίο με βοήθησε στ’ αλήθεια να τα καταφέρω.
Έπειτα μεγάλωσα, έμαθα να διαβάζω, κι ένα βιβλίο στη φαντασία μου άρχισε να φαίνεται περισσότερο σαν μια πεταλούδα ή ακόμα σαν ένα πουλί παρά σαν μια στέγη σπιτιού. Οι σελίδες του έμοιαζαν με φτερά που θρόιζαν. Θαρρείς και το βιβλίο έστεκε στο περβάζι έτοιμο να πετάξει έξω από το ανοιχτό παράθυρο σε άγνωστους τόπους. Το έπαιρνα στα χέρια μου, άρχιζα να το διαβάζω κι εκείνο ησύχαζε. Τότε ορμούσα εγώ σε άλλες χώρες και κόσμους, ξανοίγοντας τον χώρο της φαντασίας μου.
Τί χαρά να κρατάει κανείς ένα νέο βιβλίο στα χέρια του! Στην αρχή δεν ξέρεις τί λέει το βιβλίο. Αντιστέκεσαι στον πειρασμό να κοιτάξεις την τελευταία σελίδα. Και τί όμορφα που μυρίζει! Αδύνατον να αναλύσεις τη μυρωδιά στα συστατικά της: το τυπογραφικό μελάνι, την κόλλα… όχι, δε γίνεται! Η μυρωδιά του βιβλίου είναι ιδιαίτερη, συναρπαστική και μοναδική. Οι άκρες από μερικές σελίδες μπορεί να έχουν κολλήσει, λες και το βιβλίο δεν έχει ξυπνήσει ακόμα. Ξυπνάει, όταν αρχίζεις να το διαβάζεις.
Μεγαλώνεις και ο κόσμος ολόγυρα γίνεται περισσότερο σύνθετος. Αντιμετωπίζεις ερωτήματα που ακόμα και οι μεγάλοι δεν μπορούν να τα απαντήσουν. Ωστόσο είναι πολύ σημαντικό να μοιραστείς τις αμφιβολίες και τα μυστικά σου με κάποιον. Και να που ένα βιβλίο έρχεται πάλι να σε βοηθήσει. Πολλοί από ‘μας έχουν πιάσει τον εαυτό τους να συλλογίζεται: για ‘μένα γράφτηκε αυτό το βιβλίο! Και ο ήρωας που προτιμάς φαίνεται ξαφνικά να σου μοιάζει. Συναντά τα ίδια προβλήματα και τ’ αντιμετωπίζει με σύνεση. Κάποιος άλλος από τους χαρακτήρες δε σου μοιάζει καθόλου, αλλά θέλεις να δοκιμάσεις τον ρόλο του, να νιώσεις γενναίος και πολυμήχανος σαν εκείνον.
Όταν ένα αγόρι ή ένα κορίτσι λέει “Δε μ’ αρέσει να διαβάζω! ”, με κάνει και γελάω! Δεν τα πιστεύω αυτά τα παιδιά. Σίγουρα τρώνε παγωτά, παίζουν παιχνίδια, παρακολουθούν ενδιαφέρουσες ταινίες. Με άλλα λόγια, τους αρέσει να περνούν καλά. Και το διάβασμα δεν είναι μόνο μια επίπονη δουλειά που οδηγεί στην ανάπτυξη των συναισθημάτων και της προσωπικότητάς μας, αλλά πρώτ’ απ’ όλα είναι ευχαρίστηση.
Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο γράφουν τα έργα τους οι συγγραφείς παιδικών βιβλίων».
Μετάφραση: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου.
Ευχαριστίες
Ευχαριστούμε το 1ο Δημοτικό Σχολείο για την συμμετοχή του, το ΚΑΠΗ Αγίου Νικολάου για την συνεργασία του.
Επίσης τις κ. Αθηνά Μαρνέλλου και Σοφία Περάκη για την αφήγηση των βιβλίων, τον κ. Γεώργιο Μπρόκο για την παρουσίαση του ποιήματός του και την κ. Ειρήνη Μπρόκου για το παραδοσιακό ποίημα που τραγούδησε. Τέλος το ζαχαροπλαστείο «Παραδοσιακό», που έψησε αφιλοκερδώς τα λαζαράκια, που έφτιαξαν τα παιδιά.
Ο Πρόεδρος του ΠΑΟΔΑΝ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΡΑΦΑΪΛΑΚΗΣ
