Οι άνθρωποι που διαθέτουν άφθονο σωματικό λίπος, ανεξάρτητα από τα κιλά τους, μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου, αναφέρουν επιστήμονες από τον Καναδά.
Αντιθέτως, ο υψηλός Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) που χρησιμοποιείται για να καθοριστεί αν κάποιος είναι παχύσαρκος, λιποβαρής, υπέρβαρος ή έχει φυσιολογικό σωματικό βάρος, δεν σχετίζεται με τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου.
Το εύρημα αυτό, γράφουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Annals of Internal Medicine», επιβεβαιώνει την άποψη ότι ο ΔΜΣ δεν αποτελεί καλό δείκτης της υγείας, διότι δεν λαμβάνει υπ’ όψιν τη σύσταση του σώματος.
Η νέα μελέτη πραγματοποιήθηκε σε 49.476 γυναίκες, μέσης ηλικίας 63,5 ετών, και 4.944 άνδρες, μέσης ηλικίας 65,5 ετών, που υποβλήθηκαν σε εξέταση DXA για να μετρηθεί η οστική πυκνότητά τους.
Η εξέταση αυτή έχει το πρόσθετο πλεονέκτημα ότι επιτρέπει να υπολογιστεί με ακρίβεια το ποσοστό λίπους στο σώμα.
Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, οι εθελοντές με το περισσότερο σωματικό λίπος είχαν περισσότερες πιθανότητες να χάσουν τη ζωή τους από κάθε αιτία μέσα στα επόμενα τέσσερα έως επτά χρόνια.
Στην πραγματικότητα, οι άνδρες με ποσοστό σωματικού λίπους τουλάχιστον 36%, είχαν 59% περισσότερες πιθανότητες θανάτου στη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης, σε σύγκριση με όσους είχαν ποσοστό σωματικού λίπους από 28% έως 32% (ήταν ο μέσος όρος για τη συγκεκριμένη ομάδα εθελοντών).
Η διαφορά ήταν μικρότερη στις γυναίκες αλλά και πάλι ήταν σημαντική: όσες εθελόντριες είχαν 39% σωματικό λίπος ή περισσότερο, διέτρεχαν κατά 19% υψηλότερο κίνδυνου θανάτου σε σύγκριση με όσες είχαν ποσοστό σωματικού λίπους 30-34%.
Αντιθέτως, όσοι εθελοντές είχαν χαρακτηρισθεί ως παχύσαρκοι με βάση τον ΔΜΣ τους (ο ΔΜΣ τους ήταν 30 ή υψηλότερος), δεν είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου. Τουναντίον κινδύνευαν λιγότερο να πεθάνουν σε σύγκριση με τους συνομηλίκους τους με φυσιολογικό βάρος (είχαν ΔΜΣ από 24-25).
Συνολικά, 4.965 από τις εθελόντριες πέθαναν στη διάρκεια σχεδόν επτά ετών παρακολούθησης, ενώ από τους άνδρες πέθαναν οι 984 σε διάστημα 4,5 ετών παρακολούθησης.
Τα νέα ευρήματα παρέχουν μία πιθανή εξήγηση για το επονομαζόμενο παράδοξο της παχυσαρκίας – ένα φαινόμενο που έχει παρατηρηθεί σε πολλές μελέτες, στις οποίες υπέρβαροι και μετρίως παχύσαρκοι άνθρωποι με καρδιοπάθεια ή άλλα σοβαρά νοσήματα επιβιώνουν περισσότερο απ’ όσο οι αδύνατοι συνομήλικοί τους.
«Η παχυσαρκία δεν μπορεί να αξιολογηθεί μόνο με το σωματικό βάρος αλλά πρέπει να συνυπολογίζει και άλλους παράγοντες», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Γουϊλιαμ Λέσλι, καθηγητής Ιατρικής & Ακτινολογίας στο Πανεπιστήμιο της Μανιτόμπα, στο Γουϊνιπεγκ.
«Όταν ένας άνθρωπος διαθέτει πάρα πολύ σωματικό λίπος διότι είναι όλη μέρα καθισμένος σε μία καρέκλα, κινδυνεύει περισσότερο να αρρωστήσει βαριά απ’ όσο κάποιος που έχει περισσότερη μυϊκή μάζα διότι όλη μέρα τρέχει πάνω-κάτω κάνοντας δουλειές».
Και συνέχισε: «Ειδικά στους ηλικιωμένους, ο χαμηλός ΔΜΣ συχνά αντανακλά εκφύλιση του άπαχου μυϊκού ιστού ή αδυναμία – και αυτό είναι μία ανησυχητική ένδειξη».
Τα νέα ευρήματα υποδηλώνουν επίσης ότι δεν αρκεί να ζυγίζεται κανείς, αλλά πρέπει να μετρά την περίμετρο της μέσης του. Αν είναι πάνω από 89 εκατοστά στις γυναίκες και πάνω από 102 στους άνδρες, σχετίζεται με αυξημένους κινδύνους για την υγεία και πρέπει να μειωθεί, σύμφωνα με το Εθνικό Ίδρυμα Καρδιάς, Πνευμόνων & Αίματος (NHLBI) των ΗΠΑ.
Πηγή: boro.gr
