Ένας περίπατος που πάντα μου αρέσει είναι στη θέση Μάμαλο, κοντά στο Μαρδάτι. Τώρα τελευταία διαπιστώνω ότι καταμεσής στην κοίτη του ποταμού, κοντά στο «φράμα», έχουν φυτρώσει τέσσερα μικρά αλμυρίκια, «παιδιά» ενός παρακείμενου μεγάλου. Φαντάζομαι ότι η ανάπτυξή τους ευνοήθηκε από το ότι όλον τον περασμένο χειμώνα δεν πέρασε καθόλου νερό.
Ένα άλλο αξιοσημείωτο της ίδιας διαδρομής είναι ότι σε χωματόδρομο κοντά στον ποταμό έχουν φανεί ξανά οι ταιριασμένες πέτρες του παλιού καλντεριμιού, που κάποτε ένωσε το Μαρδάτι με τον Κρούστα. Είναι κρίμα που μερικές δεκαετίες πριν, μην εκτιμώντας αυτόν τον πλούτο, οι μπουλντόζες άνοιγαν τους δρόμους επάνω στα παραδοσιακά μονοπάτια.
Λ.Κ.
