Είναι πραγματικά οξύμωρο εν έτει 2026, και ενώ το παραλιακό μέτωπο της Κρήτης «βουλιάζει» από τον τουρισμό, ολόκληρα χωριά στην ενδοχώρα του Δήμου Αγίου Νικολάου να βρίσκονται σε καθεστώς άτυπης, αλλά απόλυτης απομόνωσης.
Η έλλειψη στοιχειώδους τακτικής συγκοινωνίας έχει μετατρέψει τη ζωή των κατοίκων στο Βρουχά, τις Σέλλες, το Λούμα και τον Σκινιά σε καθημερινό Γολγοθά. Όπως καταγγέλλουν στην ΑΝΑΤΟΛΗ οι ίδιοι οι κάτοικοι και οι θεσμικοί τους εκπρόσωποι, η ευρύτερη περιοχή του βόρειου Μεραμπέλλου νιώθει κυριολεκτικά «καταδικασμένη».
Το πρόβλημα της μετακίνησης στην περιοχή δεν είναι σημερινό, ωστόσο πλέον έχει φτάσει στο απροχώρητο. Σήμερα, τα λεωφορεία φτάνουν μέχρι την Πλάκα, τον γνωστό παραθαλάσσιο οικισμό του Βρουχά, και από εκεί επιστρέφουν στον Άγιο Νικόλαο. Τα ορεινότερα χωριά εξυπηρετούνται με συγκοινωνία μόλις μία φορά την εβδομάδα! Πιο συγκεκριμένα, κάθε Τετάρτη πρωί το μοναδικό δρομολόγιο ανεβαίνει στα χωριά για να εξυπηρετήσει τους ντόπιους και το μεσημέρι της ίδιας ημέρας το ίδιο λεωφορείο επιστρέφει για να γυρίσει τον κόσμο πίσω στα σπίτια του.
Οι περιγραφές που μας κάνουν κάτοικοι με πρώτο συνταξιούχο εκπαιδευτικό και κάτοικο της περιοχής, δίνει το στίγμα του προβληματισμού αφού περιγράφει την κατάσταση με τα πιο μελανά χρώματα. Όπως μας αναφέρει, οι κάτοικοι είναι πλέον απομονωμένοι. Τον χειμώνα πρόκειται για περίπου τριακόσιους μόνιμους κατοίκους συνολικά σε αυτά τα χωριά, όμως το καλοκαίρι ο πληθυσμός διπλασιάζεται, φτάνοντας τα εξακόσια με επτακόσια άτομα. Ενώ όλοι μιλούν για την αναβάθμιση της υπαίθρου, στην πράξη η ύπαιθρος έχει εγκαταλειφθεί εντελώς. Οι επιπτώσεις αυτής της απομόνωσης πλήττουν κυρίως όσους δεν διαθέτουν δικό τους μέσο μεταφοράς. Ηλικιωμένοι άνθρωποι αδυνατούν να επισκεφθούν ένα φαρμακείο, να μεταβούν σε ένα σούπερ μάρκετ ή να πάνε στο πλησιέστερο μηχάνημα ανάληψης χρημάτων για να πάρουν τη σύνταξή τους. Το ίδιο ισχύει και για γυναίκες ή νέους που εργάζονται στα κοντινά ξενοδοχεία της Πλάκας, οι οποίοι αδυνατούν να μετακινηθούν χωρίς όχημα, παρότι οι αποστάσεις είναι μόλις λίγα χιλιόμετρα.
Η μοναδική εναλλακτική λύση είναι το ταξί, όμως το κόστος είναι εξωφρενικό για έναν μέσο πολίτη. Για μια απλή μετάβαση από τον Βρουχά στον Άγιο Νικόλαο μετ’ επιστροφής, το κόστος αγγίζει τα πενήντα ευρώ, ενώ από τον πιο απομακρυσμένο Σκινιά μπορεί να φτάσει ακόμη και τα εκατό ευρώ. Την ίδια στιγμή, προκαλεί εύλογες απορίες η αντίθεση με το κέντρο του Δήμου.
Όπως σημειώνουν οι κάτοικοι, ο Δήμος Αγίου Νικολάου διαθέτει ένα σεβαστό κονδύλι, ύψους 250.000 ευρώ, για την παροχή δωρεάν αστικής συγκοινωνίας μέσα στην πόλη. Οι κάτοικοι διερωτώνται, και δικαίως, γιατί ένα ελάχιστο μέρος αυτού του ποσού δεν διατίθεται για ένα καθημερινό, έστω μονό δρομολόγιο προς τα χωριά τους.
Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος της Κοινότητας Βρουχά, κ. Γιώργος Μαυροειδής, ρίχνει φως στις προσπάθειες που έχουν γίνει για την επίλυση του ζητήματος. Στο παρελθόν, ιδιωτική εταιρεία με συμφέροντα στην περιοχή (Πλαστικά Κρήτης) χρηματοδοτούσε επικουρικά κάποια δρομολόγια, μια πρακτική που ωστόσο σταμάτησε τα τελευταία χρόνια. Η τρέχουσα ελπίδα αφορά την επέκταση της αστικής συγκοινωνίας τουλάχιστον μέχρι τον Βρουχά, μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε επί θητείας του πρώην αντιδημάρχου κ. Νίκου Καμινογιαννάκη. Όπως εξηγεί ο Πρόεδρος, σήμερα, η χρηματοδότηση του εγχειρήματος έχει εξασφαλιστεί και τα κονδύλια βρίσκονται ήδη δεσμευμένα στους αντίστοιχους κωδικούς του Δήμου. Το έργο, κατόπιν συνεννοήσεων με τον αντιδήμαρχο κ. Γιώργο Μπελούκα, είναι έτοιμο αλλά, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, έχει κολλήσει στα γρανάζια της κρατικής γραφειοκρατίας και βρίσκεται εν αναμονή μιας και μόνο υπογραφής. «Δεν ξέρουμε ακριβώς από πού, αλλά η Γενική Γραμματέας του Δήμου μας βεβαίωσε πως είναι μια υπογραφή ακόμα».
Το καλοκαίρι περνάει και υπάρχει τεράστια ανάγκη άμεσης διευθέτησης. Η λειτουργία ενός καθημερινού δρομολογίου που θα συνδέει την Πλάκα με τα χωριά του Επάνω Μεραμπέλλου δεν αποτελεί ένα απλό αίτημα μιας περιοχής, αλλά μια στοιχειώδη προϋπόθεση για να κρατηθεί ζωντανή η ύπαιθρος.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ
