Για μπάνιο πήγε η Ελένη στο Αμμούδι, με… σακούλα έφυγε και μας γράφει τον… πόνο της σε προηγούμενο φύλλο της ΑΝΑΤΟΛΗΣ.
«Η καθαριότητα των παραλιών είναι ευθύνη όλων μας, αλλά δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στον εθελοντισμό και την καλή διάθεση. Μικρές, απλές και οικονομικές λύσεις, όπως ειδικά δοχεία ή ατομικά τασάκια για τις γόπες των τσιγάρων, μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τα σκουπίδια και να βοηθήσουν στην καλλιέργεια μεγαλύτερου σεβασμού προς τις παραλίες και γενικότερα τους δημόσιους χώρους».
Προσωπικά, δεν πιστεύω ότι ένα τασάκι από μόνο του θα αλλάξει την κατάσταση. Φοβάμαι ότι, ακόμη κι αν κάποιοι το έχουν δίπλα τους, πάλι θα αφήσουν τις γόπες στα… πόδια τους. Υπάρχει έλλειψη παιδείας και σεβασμού προς τον δημόσιο χώρο. Μακάρι το τασάκι να ήταν η λύση.
Το ίδιο πρόβλημα που βλέπουμε στο Αμμούδι το έχουμε διαπιστώσει και στην παραλία της Αμμουδάρας. Στη δυτική πλευρά υπάρχει ένα χαμηλό τοιχάκι, όπου αρκετοί κάθονται κάτω από τους σκίνους. Πολλοί καπνίζουν και χώνουν τα αποτσίγαρά τους στο… χώμα πίσω τους. Μπορεί να έχω μαζέψει περισσότερες από 500 γόπες στη διάρκεια του φετινού καλοκαιριού! Κι όμως, πολύ κοντά υπάρχουν δύο καλαθάκια απορριμμάτων, τα οποία αδειάζουν σχεδόν καθημερινά.
Το ίδιο πρόβλημα, και όχι μόνο με γόπες αλλά και με κάθε λογής σκουπίδια, βλέπουμε καθημερινά και στην πλαγιά της Λίμνης. Είναι πραγματικά άξιο απορίας πώς, μέσα σε μια παρέα που κάθεται πάνω από τη Λίμνη, δεν βρίσκεται ένας από τη παρέα να πει: «Βρε παιδιά, ας πετάξουμε τα σκουπίδια μας στα καλαθάκια!». Και εδώ υπάρχουν δύο, μόλις λίγα μέτρα πιο πέρα.
Επομένως το πρόβλημα δεν είναι ότι λείπουν τα καλαθάκια και τα τασάκια. Προσωπικά θεωρώ ότι υπάρχουν καλαθάκια και σε σημεία που δεν έπρεπε να υπάρχουν, καθώς κανονικά, τα απορρίμματά μας πρέπει να τα παίρνουμε μαζί μας και όχι να τα αφήνουμε για τους άλλους.
ΛΕΩΝ. Κ.
