Το διάστημα 17-19 Ιουλίου έλαβε χώρα η καθιερωμένη Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση αυτή τη φορά στη ΝΔ Κρήτη με άξιο οικοδεσπότη τον Ε.Ο.Σ. Χανίων. Από την σύναξη αυτή των απανταχού ορειβατών σε ένα μέρος γνωστό για τα Λευκά Όρη και τα βαθιά φαράγγια του, με μεγαλύτερο τον «Φάραγγα» όπως τον λένε οι ντόπιοι, δλδ το γνωστό τοις πάσι, φαράγγι της Σαμαριάς, δε γινόταν να λείπουν οι σύλλογοι της ανατολικής Κρήτης: Φυσιολατρικός Ορειβατικός Σύλλογος Σητείας, Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου και Ε.Ο.Σ. Λασιθίου (κατέφθασε αργότερα).
Η πρωτοβουλία της μαζικής απόβασης στα Χανιά ξεκίνησε η αλήθεια είναι από τον Φ.ΟΡ.Σ.Σ. που το πήρε πατριωτικά και μίσθωσε από νωρίς λεωφορείο από Σητεία να μας μαζεύει στον δρόμο προς δυσμάς. Τελικά μαζεύτηκαν 24 πεζοπόροι, κυρίως Στειακοί και Γεραπετρίτες, λιγότεροι απ’ όσο υπολογίζαμε, είν’ αλήθεια, σε σχέση με το τι περιελάμβανε η εξόρμηση αυτή.
Παρασκευή 17 Ιουλίου: Υποδοχή, εγγραφή κι ανταλλαγή δώρων
Όπως και να έχει καταφθάνουμε βράδυ της Πέμπτης στον ανεμοδαρμένο Ομαλό Χανίων! Την επόμενη το πρωί έρχονται και οι διοργανωτές, γραφόμαστε –πρώτοι στη λίστα-, παίρνουμε τα δωράκια –έναν εξαιρετικά χρήσιμο κουνενό, που δένει στο σακίδιο με το αναμνηστικό σήμα της διοργάνωσης- και τα βραχιολάκια μας με τα οποία θα έχουμε δωρεάν πρόσβαση στο φαράγγι και στα καραβάκια της ΑΝΕΝΔΥΚ, αλλά και στα κεράσματα των διοργανωτών. Αφήνουμε και τα δικά μας μην τα κουβαλούμε: ένα χάρτη με τα πεζοπορικά μονοπάτια της Κρήτης από Ορειβατικό Αγίου Νικολάου, βιβλία και κρασιά από τον Φ.ΟΡ.Σ.Σητείας.
Ανάβαση στον Γκίγκιλο ή στο Καταφύγιο Καλλέργη
Η συνέχεια θα δοθεί στο Ξυλόσκαλο –είσοδο του φαραγγιού της Σαμαριάς-. Εδώ ο Πρόεδρος του Ε.Ο.Σ. Χανίων, Σταύρος Μπαδογιάννης, με την ντουντούκα του θα μας χωρίσει στο πιτς φυτίλι: όσοι ανέβουν στον Γκίγκιλο δεξιά, όσοι πάνε στην πιο ομαλή εναλλακτική για καταφύγιο Καλλέργη αριστερά. Έξι από εμάς ανέβηκαν στην περίφημη κορυφή των Λευκών Ορέων που μπορεί να μην είναι από τις ψηλότερες αλλά είναι απ’ τις πιο εμβληματικές. Κι ο λόγος είναι η επίπονη κι απότομη ανηφόρα –στην αρχή από καλντερίμι ως την πηγή Λινοσέλι, αλλά στη συνέχεια με ελεύθερη ανάβαση, που απαιτεί και scrabbling, δλδ χρήση χεριών για σκαρφάλωμα. Σήμερα που ο αέρας είναι δυνατός η ανάβαση είναι ακόμα πιο δύσκολη, αλλά με την βοήθεια των χαμογελαστών εθελοντών που ξεχωρίζουν με τα πορτοκαλί μπλουζάκια τους και με την σοφή καθοδήγηση των υπεύθυνων, Σταύρου Μπαδογιάννη και Χρήστου Οικονομάκη φτάνουμε ως το διάσελο πάνω απ’ την πηγή και κάνουμε στάση ανασύνταξης. Μπροστά μας εκτείνεται το νότιο κρητικό πέλαγος και το δύσκολο στη διάβασή του φαράγγι της Τρυπητής. Λόγω του αέρα οι απόψεις διίστανται για την κορυφή.
Τελικά αποφασίζει μια ομάδα να προχωρήσει σιγά-σιγά κι όσο μας παίρνει. Απόφαση που μας δικαιώνει, καθώς οι ριπές μειώνονται σε αρκετά σημεία κι έτσι μπορέσαμε να χαρούμε την κατάκτηση μιας ακόμα κορυφής. Η κορυφή του Γκίγκιλου είναι πραγματικά εντυπωσιακή εκτός από τη θέα στις δυτικές πλευρές των Λευκών Ορέων, το οροπέδιο του Ομαλού με τη λιμνοδεξαμενή του, στο φαράγγι της Σαμαριάς και στη γειτονική κορυφή του Βολακιά, είναι τρίκορφη με τρεις συνεχείς μύτες και το έδαφος με τα κάθετα γκρι βράχια του, θυμίζει σεληνιακό τοπίο! Με χαρά απλώνουμε τις σημαίες μας οι σύλλογοι που φτάσαμε ως εδώ: εκτός από εμάς βλέπω ακόμα Συλλόγους από Κοζάνη, Δράμα, Ηλιούπολη, Βόλο κ.α., όλοι μια ομάδα με αστειάκια και πειράγματα. Στη συνέχεια παίρνουμε τον ίδιο δρόμο πίσω, περνάμε από την φυσική ασπίδα που σχηματίζουν τα βράχια και θαυμάζοντας τα σχέδια που κάνουν τα δέντρα φτάνουμε στο Ξυλόσκαλο. Μια μπίρα είναι επιβεβλημένη και μετά πίσω στον Ομαλό, όπου στις επτά μας περιμένει κέρασμα των διοργανωτών: αρνί με πατάτες στον φούρνο (λουκούμι) και κόκκινο κρασί. Πρώτη μέρα έλαβε τέλος!!!
Σάββατο 18 Ιουλίου: Διάσχιση φαραγγιού Σαμαριάς
Δεύτερη μέρα πάλι Ξυλόσκαλο, όπου μετά το κέρασμα θα κατέβουμε σε ομάδες το διασημότερο φαράγγι της Ευρώπης: αυτό της Σαμαριάς. Το φαράγγι είναι πολύ καλά φυλαγμένο και οργανωμένο με τουαλέτες και πηγές ανά διαστήματα, μουλάρια για τους τραυματίες και την τροφοδοσία, φυλάκια δασοπροστασίας, ελικοδρόμιο κλπ. Έτσι δε χρειάζεται να έχεις κάποιον οδηγό ή να το κατέβεις με σύλλογο, αρκεί η παρέα σου. Η διάσχισή του απαιτεί τουλάχιστον έξι ώρες, αν θες να το χαρείς. Υπάρχουν σημεία όπου οι αρχές σε προτρέπουν με πινακίδες να μη χαζεύεις καθώς εδώ πέφτουν πέτρες. Για φαγητό και ξεκούραση υπάρχουν εξάλλου συγκεκριμένα σημεία κοντά στις πηγές: στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και του Χριστού, στον παλιό οικισμό της Σαμαριάς, όπου διαμένουν και οι εποχικοί δασοπυροσβέστες και νοσηλευτικό προσωπικό. Εδώ μπορείς να δεις και να φωτογραφίσεις μερικά αγριοκάτσικα εξημερωμένα που βόσκουν τριγύρω. Αν και κατηφορική, η πορεία εύκολη δεν είναι και χρειάζεται καλά παπούτσια και μπατόν, γιατί οι πέτρες γλιστράνε και σε πολλά σημεία έχει ρυάκια. Επίσης η συνεχής απότομη κατηφόρα καταπονεί πολύ γόνατα και γάμπες. Επιπλέον η ζέστη ειδικά το μεσημέρι κι όσο πλησιάζεις στα νότια παράλια είναι έντονη και να βουτήξεις τα πόδια στα γάργαρα νερά του ποταμού που κυλάει δίπλα σου ούτε λόγος –απαγορεύεται αυστηρά! Όμως όταν τελειώνεις το καμάρι σου είναι μεγάλο, ειδικά αν είναι η πρώτη σου φορά: 16 χλμ και 1.250 κατηφορική υψομετρική δεν είναι και λίγο!
Φτάνοντας στη παραλία μια βουτιά στα βαθιά και πεντακάθαρα νερά της Αγίας Ρουμέλης θα σε ανταμείψει! Έπειτα στήσιμο των σκηνών στον κατασκηνωτικό χώρο ανατολικά του οικισμού δίπλα στην έξοδο του ποταμιού κάτω απ’ τα κέδρα και το βράδυ η μεγάλη φιέστα: Το γεύμα στην προβλήτα κάτω απ’ το τεράστιο πανό των διοργανωτών «Χίλια Καλώς Ορίσατε»: βραστό και γαμοπίλαφο όπως μόνο οι Χανιώτες ξέρουν να κάνουν, παρουσίαση των ομάδων (απαρτία σήμερα, καθώς ήρθαν και οι τελευταίοι), ανταλλαγή δώρων, ευχές για ασφαλείς πορείες, για διατήρηση της ομορφιάς των βουνών μας από ανθρωπογενείς παρεμβάσεις κ.α. Μετά αρχίζει το γλέντι κι ο χορός με τη συνοδεία τοπικού συγκροτήματος παραδοσιακής μουσικής. Ο ήλιος που δύει βάφει κόκκινα τα χρώματα της δύσης, βγαίνει και το φεγγάρι κι όποιος δεν αρέσκεται στα πανηγύρια την αράζει στην παραλία και χάνεται στο απέραντο της θάλασσας και του έναστρου ουρανού.
Κυριακή 19 Ιουλίου: Ανάβαση στον Κούλε Αγίας Ρουμέλης
Την επόμενη μέρα μετά από το πρωινό: μαλωτήρα, ελιές τσακιστές, τυράκι και παξιμαδάκια, ξεκινάμε αντιπροσωπείες από όλους τους συλλόγους για τον Κούλε, το οθωμανικό κάστρο στην κορυφή του λόφου. Η προσέγγισή του θα γίνει από νότια με ένα όμορφο στριφογυριστό μονοπάτι μέσα απ’ τα πεύκα και η επιστροφή από το άλλο πιο απότομο μονοπάτι στα βόρεια που προσφέρει θέα στον οικισμό και τις ακτές. Έξω απ’ το κάστρο θα απλώσουμε τις σημαίες μας σε μια αναμνηστική φωτογραφία. Στη συνέχεια η μέρα είναι ελεύθερη. Μιας και είναι ζέστη οι παραλίες έχουν την τιμητική τους. Προλάβαμε ωστόσο κάποιοι πριν σηκωθεί η μέρα να επισκεφθούμε τα γεφύρια στο ποτάμι, τον σπηλαιώδη ναό του Αγίου Αντωνίου και την παλιά εκκλησία του οικισμού χτισμένη στα ερείπια παλιότερης παλαιοχριστιανικής και αρχαίου ναού.
Το απόγευμα, αφού φάμε μια τελευταία σφακιανή πίτα με μέλι, θα επιβιβαστούμε στα καραβάκια της ΑΝΕΝΔΥΚ για Χώρα Σφακίων (μιάμιση ώρα) και μετά στο λεωφορείο μας και πάλι πίσω το μακρύ ταξίδι του γυρισμού!
Απολογισμός – Ευχαριστίες
Η 84η Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση, παρόλο που ανατέθηκε στον Ε.Ο.Σ. Χανίων την τελευταία στιγμή είχε πολύ καλή οργάνωση και μεγάλη επιτυχία κατά τη γνώμη μας. Χωρίς πολύ πανικό και στρες, πάντα χαμογελαστά και με θετική ενέργεια έγιναν όλα χωρίς παρατράγουδα. Τα μέλη του Ε.Ο.Σ. Χανίων, που εμείς, οι εξ ανατολών, πρώτη φορά γνωρίσαμε από κοντά, μας έκαναν εξαιρετική εντύπωση από τον Πρόεδρο ως το τελευταίο εθελοντή. Ήταν πάντα δίπλα μας –αναρωτιέμαι πότε ξεκουράζονταν- και τους ευχαριστούμε πολύ-πολύ! Ειδικά εμείς, που ήρθαμε νωρίτερα, τους γνωρίσαμε καλύτερα, έτσι ώστε όταν «καλωσορίσαμε» τους υπόλοιπους συλλόγους, νιώθαμε ήδη λίγο-πολύ Χανιώτες! Για να μην τα πολυλογούμε «επεράσαμε όμορφα εις την εκδρομή κι όσοι δεν ήρθανε χάσανε πολλά!!!
