Πάλι για τις πάπιες –δεν είναι παπάκια πια!– της Λίμνης θα γράψουμε τώρα.
Αξίζει να διαβάσουμε τι μας έγραψε η Δώρα σε μια νέα επιστολή της: «Όπως τα λες είναι, Λεωνίδα, πως οι πάπιες της λίμνης είναι μια όμορφη εικόνα. Δυστυχώς κάθε μέρα τσακώνομαι με τον κόσμο, προπαντός με Έλληνες, που αφήνουν τα παιδιά να κυνηγάνε τις πάπιες! Το απόγευμα της Τετάρτης ήταν δύο κύριοι με δύο μεγάλα παιδιά και μόλις είχα τελειώσει την φροντίδα τους. Τα παιδιά είχαν ένα κλαδί στο χέρι και με αυτό τις κυνηγούσαν. Τα ρώτησα γιατί το κάνουν και η απάντησή τους ήταν “θέλουμε να τα πιάσουμε” . Τους είπα να τα αφήσουν ήσυχα γιατί δεν είναι γατάκια ούτε σκυλάκια για να τα πιάνουμε! Με ρώτησαν οι πατεράδες των παιδιών αν υπάρχει κανένα πρόβλημα και τους απάντησα ότι είναι κρίμα να τα κυνηγάμε. Η δική τους απάντηση ήταν “ε, παιδάκια είναι!”. Τι να τους πω! Μου λένε, “γιατί τα έχουμε εκεί στην Λίμνη;” “Ασφαλώς όχι για να τα κυνηγάμε!” τους απάντησα. Ο ένας κύριος συνέχιζε να σχολιάζει ότι “μάλλον δεν έχετε παιδιά”. “Έχω και παιδιά και εγγόνια” τους απαντώ!»
«Την Πέμπτη», προσθέτει, «πάλι το ίδιο με άλλους Έλληνες! Τα καημένα βρε Λεωνίδα! Δεν βρίσκουν την ηρεμία τους! Και κάτι άλλο! Είδα με τα μάτια μου, τώρα και μερικές μέρες τις πρώτες πάπιες να ζευγαρώνουν! Σε λίγο καιρό θα έχουμε άλλα 50 παπάκια!».
Εμείς θα σχολιάσουμε «να τα… εκατοστίσουμε!».
♦ Αυτά για τις πάπιες και συμπληρώνει: «Δεν ξέρω αν πήγες μέχρι το τέρμα της λίμνης να δεις τα πολλά μπουκάλια κοντά στα βράχια. Λέω να βάλω το μαγιό μου να βουτήξω να τα μαζέψω! Τραβάνε φωτογραφίες, δεν πάει όμορφα! Θα μπορούσε ο κάθε ένας που έχει μια βάρκα εκεί, με μια απόχη, μέσα σε 5 λεπτά να τα μαζέψει. Έχω πολύ θυμό μέσα και σίγουρα σε έχω κουράσει με όλα αυτά», μας έγραψε η Δώρα.
Δεν είναι κούραση Δώρα, είναι απογοήτευση! Είναι απογοήτευση γιατί τα χρόνια περνούν και οι κακές νοοτροπίες μας δεν αλλάζουν.
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΛΩΝΤΖΑΣ


































































































