ΕΛΕῼ ΚΑΙ ΧΑΡΙΤΙ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ
ΤΩ ΙΕΡΩ ΚΛΗΡΩ ΚΑΙ ΤΩ ΘΕΟΦΡΟΥΡΗΤΩ ΛΑΩ
ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ
ΧΑΡΙΝ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΝ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝ ΒΗΘΛΕΕΜ ΤΕΧΘΕΝΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ
«Η Παρθένος σήμερον τον υπερούσιον τίκτει… δι’ ημάς γαρ εγεννήθη παιδίον νέον, ο προ αιώνων Θεός» (Κοντάκιο της εορτής των Χριστουγέννων).
Αγαπητοί μου αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω,
Φθάσαμε και πάλι στη μεγάλη εορτή της κατά σάρκα Γεννήσεως του Σωτήρος Χριστού και μένουμε έκθαμβοι και εκστατικοί ενώπιον του «ξένου και παράδοξου» μυστηρίου της Θείας φιλανθρωπίας. Η Εκκλησία με την υμνολογία της εκφράζει τη μεγάλη χαρά του ανθρώπου και όλης της δημιουργίας για τη χαρμόσυνη αγγελία της επιφάνειας του Θεού στον κόσμο, με την οποία φανερώθηκε η άπειρη αγάπη και το έλεός Του προς τον άνθρωπο της πτώσης (Ιω. 3,16). Μας προσκαλεί να συμμετάσχουμε σε αυτό το μεγάλο πανηγύρι, να δοξολογήσουμε και να υποδεχθούμε, να «υπαντήσουμε»«Χριστόν εξ ουρανού».
Τα Χριστούγεννα είναι «η γενέθλιος ηµέρα όλου του ανθρωπίνου γένους», σύμφωνα με τον Μέγα Βασίλειο, καθώς αποτελεί το μέγιστο και συγκλονιστικότερο γεγονός στην ανθρώπινη ιστορία. Είναι ένα ιστορικό γεγονός, που έλαβε χώρα σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο. Είναι όμως και υπερφυσικό γεγονός• είναι η πλήρωση του μυστηρίου της Θείας Οικονομίας. Πρόκειται για το προαιώνιο θεϊκό σχέδιο της σωτηρίας του ανθρώπινου γένους, που ο ίδιος ο Θεός ενώνεται υποστατικά με τον άνθρωπο «ασυγχύτως, ατρέπτως, αδιαιρέτως και αχωρίστως», και χωρίς να παύσει να είναι Θεός εισέρχεται στη ζωή μας ταπεινά και αθόρυβα, λαμβάνοντας «δούλου μορφήν» (Φιλιπ. 2,7).
Ο προαιώνιος Υιός και Λόγος του Θεού από θεία αγάπη και συγκατάβαση γίνεται όμοιος με εμάς και μετέχει πλήρως στην ανθρώπινη φύση μας, για να κάνει και εμάς κοινωνούς της θείας φύσεως και μετόχους της ουράνιας βασιλείας Του. Ο Χριστός γίνεται τέλειος άνθρωπος και προσλαμβάνει όλα όσα ανήκουν στον άνθρωπο, τα λεγόμενα φυσικά και αδιάβλητα πάθη, χωρίς όμως την αμαρτία. Συμφιλιώνει τον άνθρωπο με τον Θεό και αποκαθιστά τη σχέση κοινωνίας και το αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ Δημιουργού και δημιουργήματος. «Μη εκστάς της φύσεως, μετέσχε του ημετέρου φυράματος»ψάλλουμε.Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής μας εξηγεί ότι, όπως η φωτιά που διαπυρώνει το σίδηρο, όχι μόνο δεν μετέχει στη σκουριά και τις άλλες ατέλειές του, αλλά αντίθετα του μεταδίδει λάμψη, θερμότητα, ελατότητα και άλλες έκτακτες ιδιότητες, έτσι και ο Θεός Λόγος θεώνει την ανθρώπινη φύση, στο βαθμό που αυτή μπορούσε να θεωθεί, χωρίς να μετέχει στην αμαρτωλότητά της. Δεν είναι απλώς «παιδίον» αλλά ο «υπερούσιος» και «απρόσιτος», «ο Μέγας που έγινε μικρός… και ο Παντοδύναμος που την αδυναμία περιεβλήθη», κατά τον Άγιο Εφραίμ τον Σύρο, καθώς παραμένει ένα μέρος της Αγίας Τριάδος και ταυτόχρονα μετέχει στην πληρότητα της ανθρώπινης ζωής.
Και διερωτάται ο λογικοκρατούμενος άνθρωπος της εποχής μας, πως είναι δυνατόν ένα μοναδικό και αδιαίρετο πρόσωπο να είναι και σε όλα Θεός και πλήρως άνθρωπος; Αυτή ακριβώς η παραδοξότητα της Θεανθρωπότητας του Χριστού συνιστά την καρδιά της χριστιανικής πίστεώς μας. Εμείς οι άνθρωποι δεν μπορούμε να κατανοήσουμε με τη λογική το μυστήριο της ενσαρκώσεως του Υιού και Λόγου του Θεού, το οποίο μόνο προσευχητικά και λατρευτικά προσεγγίζεται. Αλλά κι αν δεν μπορούμε να εξηγήσουμε το πως συντελέσθηκε η ενανθρώπηση του Θεού, μπορούμε να γνωρίζουμε το γιατί έγινε. Το Σύμβολο της Πίστεως μας διαβεβαιώνει ότι η Θεία Ενσάρκωση έγινε «δι᾿ ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν».
Η ταπείνωση και η κένωση του Χριστού δεν συνίσταται στο ότι γεννήθηκε φτωχός μέσα σε ένα απέριττο και άσημο σπήλαιο. Ότι βίωσε την προσφυγιά, τον διωγμό και το μίσος των ανθρώπων. Ότι υπέστη στερήσεις, συκοφαντίες και τελικά τον σταυρικό θάνατο, αλλά γιατί προσέλαβε τη θνητή και παθητή ανθρώπινη φύση.
Αγαπητοί μου αδελφοί,
Για να γορτάζουμε τη μεγάλη αυτή Δεσποτική εορτή, το κοσμοϊστορικό και ανεπανάληπτο γεγονός που χώρισε τον χρόνο στα δύο, δεν αρκούν μόνο το άναμμα των πολύχρωμων λαμπιονιών, η φωταγώγηση του χριστουγεννιάτικου δένδρου και ο στολισμός με φανταχτερά στολίδια των σπιτιών, των δρόμων και των πλατειών. Απαιτείται, κατά τον άγιο Συμεών τον Νέο Θεολόγο, η Γέννηση του Σωτήρος Χριστού να γίνει μέσα στις καρδιές μας. Γι᾿ αυτό ας βιώσουμε οντολογικά, εντός μας, το γεγονός της θείας Γέννησης στο σπήλαιο της Βηθλεέμ.
Ας παρακαλέσουμε, λοιπόν, τον νεογέννητο Χριστό, τον Εμμανουήλ, που ερμηνεύται ο Θεός μαζί μας, τον Άρχοντα της ειρήνης, Κύριο ημών Ιησού Χριστό, να είναι παρών στη ζωή μας. Να γαληνεύει τις τρικυμισμένες από τα πάθη και βάσανα της ζωής ψυχές μας, να δίνει ελπίδα, νόημα και προοπτική στην πορεία μας. Να μας λυτρώνει από τη λαίλαπα του πολέμου, την πανδημία, την ενεργειακή κρίση, τον πληθωρισμό, την κλιματική αλλαγή και τόσα άλλα αδιέξοδα που μας δημιουργούν φόβο, αβεβαιότητα και ανασφάλεια. Και όταν στην καθημερινή μας βιοτή είναι «ο Θεός μεθ’ ημών», τότε «τις καθ’ ημών;» (Ρωμ. 8,31).
Εύχομαι εγκάρδια να υψώσουμε λατρευτικά τον νου και την καρδιά μας στον Λυτρωτή Κύριό μας, για να ζήσουμε αληθινά Χριστούγεννα, να αναγεννηθούμε ψυχοπνευματικά και να νοιώσουμε τη θαλπωρή, την ειρήνη, την ασφάλεια, την παρηγοριά και τη χαρά που προσφέρει η παρουσία Του στη ζωή μας. Αμήν!
Αδελφοί, Χριστός Ετέχθη!
Αληθώς Ετέχθη!
Χριστούγεννα 2022
† Ο Ιεραπύτνης και Σητείας ΚΥΡΙΛΛΟΣ
Διάπυρος προς τον Ενανθρωπήσαντα Σωτήρα ευχέτης πάντων υμών
