Είναι «για γέλια και για κλάματα» όλα αυτά τα οποία διαβάζουμε τα τελευταία χρόνια -ακόμα και πρόσφατα στην ΑΝΑΤΟΛΗ- για την περίφημη παράκαμψη της Ελούντας. Τόσα χρόνια χαμένα, για ένα τόσο σημαντικό έργο.
* Βέβαια υπάρχει ένας ακόμα δρόμος που είναι «για γέλια και για κλάματα» και δεν είναι άλλος, πάλι της Ελούντας, από το τμήμα του δρόμου από τα Χαβάνια μέχρι τα Λενικά και τον Αντρακό. Ίσως είναι ο χειρότερα ασφαλτοστρωμένος δρόμος της Κρήτης, γεμάτος μπαλώματα και μπαμπούρια, που οδηγεί, πού; Σε μερικά από τα πιο πολυτελή και ακριβά ξενοδοχεία της Ελλάδας. Μιλάμε για ένα δρόμο που θα έπρεπε να είναι της απολύτου προτεραιότητάς μας ως προς την εμφάνισή του, που όμως παρουσιάζει αυτή την απαράδεκτη και δυσφημιστική εικόνα.
* Έχουμε λοιπόν… την πρώτη ταλαιπωρία των επισκεπτών -και όλων όσων ζούμε σ’ αυτόν τον τόπο- για να φτάσουμε μέχρι την Ελούντα και μετά μια δεύτερη ταλαιπωρία στον κεντρικό δρόμο, πλησιάζοντας την Ελούντα μέχρι να φτάσουμε στην πλατεία του χωριού.
ΛΕΩΝ.Κ.






























































































