Στην αγορά του Αγίου Νικολάου είδα να πουλούν το σινιάβρι -της ντοπιολαλιάς-, γνωστό και ως σινάπι (σύμφυρση των λέξεων: σινάπι + αβρύ (βρύω=ανθίζω).
Πρόκειται για ένα πολύτιμο χόρτο που τα παλιά χρόνια οι άνθρωποι το αναζητούσαν πολύ, όχι μόνο για κατανάλωση. Ο Μιχάλης Κασσωτάκης αναφέρει ότι θεωρείται πολύτιμο καλλιεργήσιμο βότανο και χρησιμοποιείται είτε μόνο του είτε σε συνδυασμό με άλλα βότανα ή ουσίες (π.χ. ρακόμελο) για τη θεραπεία πολλών ασθενειών. Ιδιαίτερα ωφέλιμο είναι το αφέψημα που γίνεται από σινιαβρόσπορο: «ανε πονεί ο λαιμός σου, κάμε γαργάρες με σινιάβρι και ρακόμελο, να σου περάσει ντελόγο».
Για το σινιαβρόσπορο ο Μανώλης Πυτικάκης αναφέρει ότι στη λαϊκή ιατρική, το αφέψημα με σινιαβρόσπορο χρησιμοποιείται σαν θεραπευτικό στις δηλητηριάσεις από μανιτάρια. Βρασμένος σε πολύ νερό συνιστάται επίσης για ποδόλουτρα σε περιπτώσεις παθολογικών εφιδρώσεων, όπως και ανακουφιστικό στους πόνους των ποδιών. «Ως γιατρικό των ομματιών εβάνανε τα ρόδα και σιναπόσπορο ‘βαζαν στα πονεμένα πόδια». (Μ.Γ. Διαλλινά).
ΛΕΩΝ.ΚΛ.
