Η έναρξη των υποχρεώσεων της ανδρικής ομάδας του ΝΟΑΝ στο πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας βρίσκει τον Όμιλο γεμάτο αισιοδοξία αλλά και προκλήσεις. Ο άνθρωπος που για χρόνια κράτησε το επίπεδο του αγιονικολιώτικου πόλο ψηλά, ο προπονητής Γιώργος Τζώρτζης, μιλά στην ΑΝΑΤΟΛΗ για τη μεγάλη προσπάθεια που έχει γίνει, τη σημασία της στήριξης από την τοπική κοινωνία, το ζήτημα του κολυμβητηρίου και το όραμά του για το μέλλον του αθλήματος στην πόλη.
«Χάρηκα πάρα πολύ την άνοδο της ομάδας στην Α2 μετά από δεκαπέντε χρόνια», τονίζει ο κ. Τζώρτζης, «όπως πιστεύω και όλοι οι φίλοι του ΝΟΑΝ οι οποίοι είναι κοντά στον Όμιλο και, φυσικά, στους παίκτες, τον προπονητή και το Δ.Σ. Πρόκειται για μια τεράστια επιτυχία, που ήρθε μέσα από δύσκολες συνθήκες, αν αναλογιστεί κανείς ότι η ομάδα δεν δούλευε όλη μαζί, καθώς αρκετοί παίκτες προέρχονταν από άλλες περιοχές. Ήταν μια τρομερή προσπάθεια των παιδιών και του Γιώργου Κερούλη».
Ωστόσο, η χαρά αυτή επισκιάστηκε από την αδυναμία της ομάδας να χρησιμοποιήσει το κολυμβητήριο του Αγίου Νικολάου για τους αγώνες της.
«Είναι λυπηρό», αναφέρει, «να μη βλέπουμε την ομάδα μας να αγωνίζεται στην πόλη μας, με επτά και περισσότερα παιχνίδια υψηλού επιπέδου. Η Ομοσπονδία, βασιζόμενη στον κανονισμό των 25×20μ., ενώ είχε προχωρήσει σε συνεννόηση με τον ΝΟΑΝ για τη διαμόρφωση του τερέν (με διαδρομές, χρονόμετρα, σημάδια πέναλτι, των 6μ. κ.ά.), την ημέρα της κλήρωσης γνωστοποίησε ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί κολυμβητήριο που πληροί τις πλήρεις διαστάσεις. Εκεί πέταξε το μπαλάκι στον υφυπουργό Αθλητισμού. Όμως η Πολιτεία δεν μπορεί να παρέμβει σε ζητήματα αυτοδιοίκητου Ομοσπονδιών και διεθνών κανονισμών, άρα το θέμα είναι καθαρά της Ομοσπονδίας που θα έπρεπε να το χειριστεί καλύτερα και να μην αφήσει ομάδα σαν τη δική μας χωρίς έδρα. Για άλλη μια φορά, η Ομοσπονδία πέταξε το μπαλάκι στην… κερκίδα, απογοητεύοντας όλη την οικογένεια του ΝΟΑΝ».
Η σημασία της έδρας και το «μάθημα» του παρελθόντος
«Η προηγούμενη άνοδος είχε έρθει με γηγενείς παίκτες», θυμίζει ο κ. Τζώρτζης. «Κάναμε όλοι μαζί προπονήσεις και στη συνέχεια στην Α2 προστέθηκαν δύο μόνο παίκτες, εκ των οποίων ο ένας δεν προπονούνταν μαζί μας. Είναι πολύ διαφορετικό να παίζεις στην έδρα σου και να έχεις τη συμπαράσταση του κόσμου. Η απουσία της έδρας στοιχίζει όχι μόνο αγωνιστικά, αλλά και συναισθηματικά και οικονομικά. Η μετακίνηση στο Ηράκλειο, τα έξοδα χρήσης, η απόσταση από τους φιλάθλους, όλα αυτά επηρεάζουν. Η Α2 έχει άλλες απαιτήσεις, και το οικονομικό βάρος για τον Όμιλο είναι τεράστιο».
Πέρα όμως από τα οικονομικά, υπάρχει και η απώλεια της επαφής με τον κόσμο.
«Όταν ο Άγιος Νικόλαος δεν βλέπει παιχνίδια, δεν μπορεί να γεννήσει νέους αθλητές. Αν οι μικροί έβλεπαν αγώνες της ομάδας τους στην υψηλότερη κατηγορία, θα έπαιρναν κίνητρο να ασχοληθούν με το άθλημα. Η παρουσία θεατών, παιδιών, σχολείων στο κολυμβητήριο θα ήταν ανεκτίμητη. Είναι άδικο να στερείται η πόλη αυτή τη χαρά».
«Η Ομοσπονδία δείχνει αδιαφορία για τις μικρές πόλεις»
Ο έμπειρος προπονητής δεν κρύβει την απογοήτευσή του για τη στάση της Ομοσπονδίας.
«Η Ομοσπονδία δεν δείχνει να ασχολείται με σωματεία που έχουν δυσκολίες, όπως το δικό μας», σημειώνει. «Ο ΝΟΑΝ έχει ιστορία στο άθλημα, προέρχεται από μια μικρή πόλη, αλλά καταφέρνει χρόνια τώρα να διατηρείται σε υψηλό επίπεδο. Ο υγρός στίβος είναι στο DNA του Αγιονικολιώτη. Το αποδεικνύουμε συνεχώς με πρωταθλητές στην κολύμβηση και επιτυχημένες ομάδες στο πόλο. Δεν αξίζουμε αυτή την αντιμετώπιση. Το Δ.Σ. έκανε ότι του ζητήθηκε, όμως και πάλι δεν μας επιτρέπεται να αγωνιστούμε στην έδρα μας».
Ο κ .Τζώρτζης θυμάται χαρακτηριστικά ότι «την προηγούμενη φορά, όταν συμμετείχαμε στο Κύπελλο, κληρωθήκαμε με τον ΝΟ Χίου, μια από τις κορυφαίες ομάδες της Α1. Η Χίος αποδέχθηκε το αίτημά μας να παίξουμε στον Άγιο Νικόλαο και το κολυμβητήριο ήταν κατάμεστο. Τέτοιες στιγμές μένουν αξέχαστες και είναι κρίμα να μη ζήσουμε ανάλογες φέτος».
Το όραμα για ένα νέο, σύγχρονο κολυμβητήριο
Ο Γιώργος Τζώρτζης στρέφει το βλέμμα του στο μέλλον, λέγοντας με ειλικρίνεια «Δεν έχουμε το λυχνάρι του Αλαντίν να βγει το τζίνι και να φτιάξει νέο κολυμβητήριο. Όμως η επιστολή του Δημάρχου προς τον Υπουργό δίνει ελπίδα. Η Δημοτική Αρχή, όπως αναφέρεται στην επιστολή, έχει την πρόθεση να καταθέσει τεχνικό δελτίο με εμπεριστατωμένο προϋπολογισμό για τη χρηματοδότηση ενός σύγχρονου κολυμβητηρίου. Οραματιζόμαστε μια νέα πισίνα 33×25 μέτρων, με δεκατρείς διαδρομές, που θα επιτρέπει τη διεξαγωγή αγώνων πόλο, την προπόνηση όλων των τμημάτων και θα εξυπηρετεί και τους πολίτες. Μια τέτοια εγκατάσταση θα μπορούσε να φιλοξενεί ακόμα και προετοιμασίες άλλων ομάδων, καθώς το κλίμα του Αγίου Νικολάου είναι ιδανικό».
Όπως λέει, μαζί με τον Μανόλη Κακουλάκη επισκέφθηκαν τον Δήμαρχο και του πρότειναν τη λύση. «Το ζητούμενο είναι να υπάρξει όραμα, σχεδιασμός και κατασκευή. Αυτή τη στιγμή έχουμε μια “στέρνα”, όπως λέω χαριτολογώντας, που όμως έχει αναδείξει πρωταθλητές. Ήρθε η ώρα ο Άγιος Νικόλαος να αποκτήσει το κολυμβητήριο που του αξίζει».
Η ανάγκη προσωρινής λύσης και το παράδειγμα των Χανίων
Σε ερώτηση για το τι θα γίνουν τα τμήματα του Ομίλου σε περίπτωση ανακατασκευής της πισίνας στο υπάρχον κολυμβητήριο, ο έμπειρος προπονητής τόνισε πως φυσικά και δεν πρέπει να υπάρξει περίοδος «παγώματος». «Δεν πρέπει επ’ ουδενί να μείνουν οι αθλητές μας χωρίς πισίνα για το διάστημα που θα χρειαστεί», τονίζει. «Το παράδειγμα των Χανίων είναι χαρακτηριστικό. Κατά την ανακατασκευή του κολυμβητηρίου τους, φτιάχτηκε μέσα σε τέσσερις μήνες μια προσωρινή πισίνα. Μπορούμε κι εμείς να μάθουμε από εκείνους, να ρωτήσουμε, να δούμε τις διαδικασίες, να βρούμε λύσεις. Ο χώρος υπάρχει, οι τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου έχουν εμπειρία. Αυτό που χρειάζεται είναι δράση».
Η στήριξη που χρειάζεται ο ΝΟΑΝ
Για τη νέα χρονιά η οποία είναι απαιτητική, λέει ότι «η ομάδα πρέπει να στηριχτεί από τους χορηγούς, ακόμη κι αν παίζει στο Ηράκλειο. Οι μετακινήσεις είναι πολλές, Καλαμάτα, Χίος, μακρινά ταξίδια, αυξημένα έξοδα. Οι φίλαθλοι πρέπει να σταθούν δίπλα στα παιδιά, έστω και με την αγορά μιας κάρτας διαρκείας, ακόμη κι αν δεν πάνε σε όλους τους αγώνες. Αυτή η προσπάθεια αξίζει. Δεν είναι εύκολο να ανταγωνίζεσαι ομάδες της Αθήνας που κάνουν εύκολα μεταγραφές».
Η ανάπτυξη των ακαδημιών και η νέα γενιά
«Το μέλλον της υδατοσφαίρισης είναι οι ακαδημίες», λέει με έμφαση. «Τα τμήματα πρέπει να ξεκινούν από τον Μάιο, όταν αρχίζει η κολυμβητική περίοδος εκμάθησης στη μικρή πισίνα. Εκεί περνούν δεκάδες παιδιά, τα οποία πρέπει να έχουν επιλογή να γνωρίσουν και το πόλο από την ηλικία των έξι ετών. Είναι μύθος ότι πρέπει πρώτα να μάθουν τέλεια κολύμπι. Τα παιδιά μπορούν να μάθουν κολύμβηση και πόλο ταυτόχρονα. Έτσι γίνεται σε όλα τα σωματεία», σημειώνει.
«Αν το εφαρμόσουμε και στον ΝΟΑΝ», συνεχίζει, «θα έχουμε σύντομα δικούς μας αθλητές να στελεχώνουν την ομάδα. Υπάρχουν άνθρωποι να βοηθήσουν, όπως ο Γιώργος Κερούλης, ο Μάνος Καμπανός και άλλα παιδιά που προέρχονται από τα σπλάχνα του Ομίλου. Ο ΝΟΑΝ πάντα έχει συνέχεια. Κανείς δεν είναι αναντικατάστατος. Το απέδειξε με δύο ανόδους, από τη Γ΄ στη Β΄ και τώρα στην Α2 μετά από εμένα, όταν και τότε υπήρχε αβεβαιότητα για την επόμενη μέρα».
Προτείνει επίσης τα παιδιά των ακαδημιών να παρακολουθήσουν αγώνες της ανδρικής ομάδας. «Αξίζει να δουν από κοντά πώς παίζεται το άθλημα σε υψηλό επίπεδο. Να είναι δίπλα στην ομάδα, να γνωρίσουν την εμπειρία. Υπάρχουν ακόμη γονείς και παιδιά που δεν έχουν δει αγώνα πόλο από κοντά και αυτό πρέπει να αλλάξει».
Κλείνοντας, ο Γιώργος Τζώρτζης στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα: «Όλη η τοπική κοινωνία πρέπει να στηρίξει αυτή την προσπάθεια. Να μείνει κοντά στην ομάδα, να τη βοηθήσει όπως μπορεί. Είτε με φυσική παρουσία στους αγώνες, είτε με την αγορά μιας κάρτας διαρκείας, ακόμη κι αν δεν μπορέσει να πάει σε κάθε αγώνα. Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για να ανταμείψουμε τους κόπους αυτών των παιδιών και του προπονητή τους».
ΜΑΝΟΛΗΣ ΜΑΡΚΑΚΗΣ
