«Τον γάιδαρο τον φάγαμε, στην ουρά θα κολλήσουμε;» θα αναρωτηθούν κάποιοι για την κατάσταση στον ΒΟΑΚ. Αν, βέβαια, βρισκόμαστε στην… ουρά.
Γιατί, βλέποντας την εικόνα του δρόμου και τα κομμάτια του έργου που παραμένουν ακόμη ανέτοιμα, δεν είναι εύκολο να αισιοδοξεί κανείς ότι η μεγάλη ταλαιπωρία βρίσκεται στο τέλος της.
Και το πρόβλημα είναι πως, μέχρι να ολοκληρωθούν τα έργα, η καθημερινότητα συνεχίζεται με κλεισίματα, παρακάμψεις, καθυστερήσεις και νέες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις. Μία ακόμη τέτοια ρύθμιση έρχεται τώρα να προστεθεί με τον δρόμο να κλείνει για έξι συνεχόμενες ημέρες από σήμερα Δευτέρα έως και το Σάββατο από τις 09.00 έως τις 17.00.
Αυτή η τελευταία ανακοίνωση του κλεισιματος του δρόμου προκάλεσε την έντονη αντίδραση των επαγγελματιών της εστίασης σε Άγιο Νικόλαο, Σητεία και Ιεράπετρα. Οι επαγγελματίες αναγνωρίζουν την ανάγκη κατασκευής του νέου ΒΟΑΚ και εκτέλεσης των απαραίτητων εργασιών ασφαλείας, διαμαρτύρονται όμως έντονα για τον προγραμματισμό τους μέσα στην τουριστική περίοδο και, μάλιστα, στις ώρες μεγαλύτερης κυκλοφορίας.
Όπως επισημαίνουν, οι επιπτώσεις αφορούν την τουριστική κίνηση και την εστίαση, την τροφοδοσία των επιχειρήσεων, τις μετακινήσεις εργαζομένων και κατοίκων, ενώ εκφράζουν ανησυχία και για τις καθυστερήσεις σε περιπτώσεις έκτακτων διακομιδών.
Οι τρεις φορείς ζητούν να επανεξεταστεί το ωράριο των εργασιών, με λύσεις όπως η εκτέλεσή τους κατά τις νυχτερινές ώρες ή η εφαρμογή εκ περιτροπής κυκλοφορίας.
Παράλληλα, καλούν την Περιφέρεια Κρήτης και τους βουλευτές του νομού να παρέμβουν, ώστε να περιοριστούν οι επιπτώσεις και να μην αποκόπτεται ουσιαστικά το ανατολικό Λασίθι από την υπόλοιπη Κρήτη.
Η αντίδραση αυτή αντανακλά τη συσσωρευμένη κόπωση μιας περιοχής που εδώ και καιρό καλείται να προσαρμόζει την καθημερινότητά της στις ανάγκες ενός τεράστιου έργου.
Και φυσικά, κανείς δεν ζητά να σταματήσει ο ΒΟΑΚ. Το αντίθετο. Όλοι θέλουν να ολοκληρωθεί. Αυτό που ζητείται είναι να υπάρχει καλύτερος προγραμματισμός και μεγαλύτερη μέριμνα για εκείνους που πρέπει να χρησιμοποιούν τον δρόμο κάθε μέρα.
Γιατί, τελικά, το ερώτημα παραμένει: πόσο ακόμη θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι να μπορούμε να πούμε ότι πράγματι μπήκαμε στην τελική ευθεία;
