Ο απολογισμός μιας Δημοτικής Αρχής δεν πρέπει να είναι μια λίστα από δελτία τύπου, αλλά η αποτύπωση της ποιότητας ζωής στις γειτονιές μας, στη καθημερινότητά μας.
Δε θα σχολιάσω τίποτα συγκεκριμένο αναφορικά με τον Απολογισμό που λάβαμε καθώς οι πληροφορίες είναι πολλές, χρήσιμες αλλά δε ξέρω ειλικρινά διαβάζοντάς τες, ποιος πολίτης θα πει «ναι, αυτά που διαβάζω, τα έχω δει στη καθημερινότητά μου». Κατανοώ απόλυτα πως μια νέα ομάδα που διοικεί χρειάζεται χρόνο, να βρει ρυθμούς, να σχεδιάσει, να υλοποιήσει. Όμως περνώντας ο καιρός, αναρωτιέμαι αν αυτό είναι το έργο είχε στο νου της η Δημοτική Αρχή αναλαμβάνοντας την Διοίκηση του Δήμου. Φυσικά και δεν αμφισβητώ ότι έχουν γίνει έργα, προσπάθειες, ειδικά σε συγκεκριμένα ζητήματα όπως η προσβασιμότητα, θέματα παιδείας και πολιτιστικά. Όμως δε γίνεται να μην αναφέρουμε πως πολλά από τα έργα στον Απολογισμό της Δημοτικής Αρχής είναι οι αναμενόμενες υποχρεώσεις μιας Διοίκησης!
Θα αναφερθώ μονάχα σε βαθύτερα ζητήματα που κατά την άποψή μου ταλανίζουν την τοπική μας κοινωνία και θα μας απασχολήσουν ακόμα παραπάνω τα επόμενα χρόνια εμπράκτως.
1)Το Γενικό Νοσοκομείο Αγίου Νικολάου αποτελεί το στήριγμα όλου του νομού, όμως σήμερα βρίσκεται σε οριακή κατάσταση. Η Δημοτική Αρχή παραμένει, κατά την προσωπική μου κρίση, «παρατηρητής» των εξελίξεων.
Δεν αρκούν οι δηλώσεις συμπαράστασης. Ούτε το επίδομα που δίνουμε στους γιατρούς που καλώς αποφασίσαμε. Απαιτείται μια Δημοτική Αρχή που θα μπαίνει μπροστά, θα κινητοποιεί την κοινωνία και θα πιέζει την κεντρική διοίκηση με συγκεκριμένο σχέδιο για τη στελέχωση και την αναβάθμιση των υποδομών υγείας. Η υγεία των δημοτών δεν είναι «αρμοδιότητα άλλων», θα έπρεπε να είναι η πρώτη προτεραιότητα του τόπου.
2)Η τύχη των πανεπιστημιακών σχολών στον Δήμο μας παραμένει μετέωρη. Ενώ άλλοι Δήμοι διεκδικούν και κερδίζουν τμήματα, εμείς παρακολουθούμε την αποδυνάμωση του εκπαιδευτικού μας χάρτη.
Χωρίς σχολές, ο Δήμος στερείται νέους ανθρώπους, ζωντάνια και- κατ επέκταση-οικονομική προοπτική. Η απουσία μιας δυναμικής και τεκμηριωμένης διεκδίκησης για τη διατήρηση και την προσέλκυση νέων τμημάτων είναι μια ήττα που θα φανεί στα χρόνια που έρχονται με δυσοίωνα αποτυπώματα τόσο οικονομικά αλλά και ψυχολογικά σε όλους μας καθώς ο τόπος θα ερημώνει σταδιακά από νέους ανθρώπους.
3)Επιπλέον, η υποστελέχωση των υπηρεσιών του Δήμου αποτελεί μία από τις βασικές αιτίες που πολλές φορές ένας Δήμος αδυνατεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες των πολιτών. Δεν αρκεί φυσικά να διαπιστώνουμε το πρόβλημα. Χρειάζεται δυναμική διεκδίκηση από την κεντρική διοίκηση για μόνιμες προσλήψεις επιστημονικού και εργατοτεχνικού προσωπικού. Ταυτόχρονα, απαιτείται ορθολογική αξιοποίηση του υπάρχοντος ανθρώπινου δυναμικού και εκσυγχρονισμός των μέσων, ώστε οι εργαζόμενοι του Δήμου να μπορούν να επιτελούν το έργο τους με αξιοπρέπεια και αποτελεσματικότητα. Ένας Δήμος χωρίς ισχυρές υπηρεσίες είναι ένας Δήμος που δεν μπορεί να υλοποιήσει κανένα όραμα.
Εν γένει, μια Δημοτική Αρχή πρέπει να βλέπει τον Δήμο ως ένα ενιαίο σύνολο. Σήμερα, βλέπουμε παρεμβάσεις «σημειακές» – λίγο καλλωπισμό εδώ, μια επισκευή εκεί, πέραν ευτυχώς κάποιων εξαιρέσεων.
Την ίδια στιγμή που τα μεγάλα ζητήματα μένουν στάσιμα, η καθημερινότητα στις γειτονιές και τα χωριά μας υποβαθμίζεται. Η καθαριότητα, η ανακύκλωση, η ασφάλεια των παιδικών χαρών (όπως έχουμε τονίσει επανειλημμένα), οι δρόμοι και τα πεζοδρόμια μας, οι χώροι στάθμευσης, η στέγαση σχολείων σε ασφαλή κτίρια παραμένουν ζητούμενα, αποδεικνύοντας ότι λείπει το μεγάλο όραμα.
Ο Δήμος Αγίου Νικολάου δεν χρειάζεται απλώς έναν «διαχειριστή». Χρειάζεται μια Δημοτική Αρχή που θα έχει το θάρρος να διεκδικήσει, να συγκρουστεί- αν χρειαστεί- για το Νοσοκομείο και τις Σχολές μας, και να εμπνεύσει με ένα σχέδιο που θα μας αφορά όλους. Χρειαζόμαστε μια Δημοτική Αρχή που θα αναρωτηθεί αρχικά και στη συνέχεια θα δώσει μια ξεκάθαρη «ταυτότητα» στον Δήμο μας. Τι Δήμος θέλουμε να είμαστε; Μια πόλη με υψηλές υπηρεσίες ιδιωτών, ένας Δήμος «σεζόν», ένας τόπος νέων που ασχολούνται κυρίως με την παροχή υπηρεσίας όντας υπάλληλοι άλλων , ένα μέρος με ενοίκια για εκπαιδευτικούς, γιατρούς, οικογένειες όσο ένας ολόκληρος μισθός,; Ή ένας Δήμος που θα χαίρεται να ζει ένας μόνιμος κάτοικος με ασφάλεια, αξιοπρέπεια, πράσινο, χώρους ελεύθερους για τους πολίτες, υγεία, παιδεία, πρόσφορο έδαφος για μόνιμη εργασία και θα απολαμβάνει να κυκλοφορεί και ο επισκέπτης;
Εν όψει των μεγάλων κοινωνικών και οικονομικών αναταράξεων που ζούμε και θα συνεχίσουμε να ζούμε αλλά και τις αλλαγές σε τοπικό επίπεδο με την αύξηση του τουρισμού στη Κρήτη με τα μεγάλα απαραίτητα έργα, είναι σημαντικό να ανασχεδιάσουμε την «ταυτότητα» του τόπου μας και να εστιάσουμε σε βιώσιμη ανάπτυξη που θα έχει ρεαλιστικό καθημερινό αντίκτυπο στις ζωές μας και τις ζωές των επόμενων γενεών. Προσωπικά θεωρώ πως στο τέλος της ημέρας το μεγαλύτερο μέρος των πολιτών νιώθουν πως ζουν σε μια πόλη δύο ταχυτήτων με μια Δημοτική Αρχή που επιμένει στην «εικόνα». Δε στέκομαι εδώ για να ακυρώσω τις προθέσεις και τις προσπάθειες των μελών της Δημοτικής Αρχής αλλά για να επισημάνω ότι ο Δήμος μας δε χρειάζεται «προσπάθεια», χρειάζεται άλλο σχέδιο, πιο βαθύ και ουσιαστικό από αυτό που υπηρετήθηκε ως σήμερα. Και με βεβαιότητα το σχέδιο αυτό δε θα έχει κανένα ουσιαστικό αντίκρισμα στην πλειονότητα των πολιτών όσο υπάρχουν πολιτικές εξαρτήσεις είτε προς τα «πάνω» είτε προς τα «κάτω».
Χανιωτάκη Άννα
Δημοτική Σύμβουλος «Στην Πράξη»
