Στο κέντρο της πόλης του Αγίου Νικολάου, στα Στεφανιανά, υπάρχει μισοερειπωμένο σπίτι, από την εποχή
που ο Άγιος Νικόλαος ήταν το… Μαντράκι. Παρατηρώντας το σπίτι προσεκτικά, πίσω από τα κάγκελα του μικρού παράθυρου, διαπίστωσα ότι εκτός από τα απλά υλικά που οι άνθρωποι τότε χρησιμοποίησαν για να χτίσουν το σπίτι (πέτρες και ξύλα), την οροφή την είχαν καλύψει με δωματόχωμα.
Είναι ειδικό χώμα της περιοχής, σχεδόν αδιαπέραστο από τη βροχή του χειμώνα. Το μόνο που απαιτούνταν να γίνει, μια μικρή συντήρηση κάθε χρόνο και να προστεθεί μικρή ποσότητα χώμα σε κάποια σημεία του δώματος, που τυχόν είχαν ξεπλυθεί από τις βροχές.
Σε σελίδα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) για τα δώματα διαβάζουμε: Στα δώματα, η επιφάνεια ισοπεδώνεται με το στρώσιμο του πρώτου χώματος, που έχει πάχος 5-10 εκατοστά. Με αυτό δίνουν την πρώτη κλίση για την απορροή των νερών, το ρέμα. Στη συνέχεια στρώνεται ειδικό χώμα, αργιλικής σύστασης, η λεπίδα ή δωματόχωμα, το οποίο έχει θερμομονωτικές και στεγανωτικές ιδιότητες. Έχει πάχος 10-15 εκατοστά, κοπανίζεται με ειδικά κόπανα, τα δωματοκόπανα και κυλινδρίζεται με κυκλική πελεκητή πέτρα, τον κύλινδρα. Και αυτή η στρώση χώματος ακολουθεί το ρέμα. Έχει παρατηρηθεί και η χρήση φυκιών και χλωρών χόρτων που προστατεύουν το χώρο του σπιτιού από τα χώματα που θα έπεφταν από το δώμα.
ΛΕΩΝ.Κ.
