Μία μοναδική εμπειρία έζησε ο εξαιρετικός ξυλογλύπτης του Αγίου Νικολάου, ο Νίκος Μάνεσης, δέχθηκε πρόσκληση και συμμετείχε στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Ξυλογλυπτικής που διοργανώθηκε στην Οσάκα της Ιαπωνίας (World Wood Day 2025 Japan Organising Committee, International Wood Culture Society IWCS, World Wood Day Foundation WWDF και Japan Wood Culture Society JWCS). Ζητήσαμε από το Νίκο να μας μεταφέρει τις εμπειρίες του:
«Αρχικά να σας ενημερώσω ότι το ξύλο σαν υλικό είναι ένα μεγάλο και αναπόσπαστο κομμάτι της Ιαπωνικής κουλτούρας. Φτάσαμε λοιπόν μαζί με άλλους 25 καλλιτέχνες από όλες τις ηπείρους και ξεναγηθήκαμε στην πόλη. Την επόμενη πήγαμε στο πάρκο που είχαν οργανώσει και άρχισε το δημιουργικό πανηγύρι. Καθένας επέλεξε ένα ζώο από το πάρκο για να το αποτυπώσει πάνω στο ξύλο. Εγώ σκάλισα έναν γύπα, που είναι και προστάτης των τεχνών. Μαζί μου κρατούσα και παρέδωσα μία σαύρα, που σκάλισα στην Κρήτη, καθώς όλοι οι συμμετέχοντες έπρεπε να κάνουμε ένα δώρο στον Οργανισμό».
»Το αποτέλεσμα ήταν υπέροχο. Το κλίμα μεταξύ ανθρώπων, διαφορετικών χρωμάτων, γλώσσας, κουλτούρας και εθνοτήτων, με συνδετικό κρίκο το ξύλο ήταν στην κυριολεξία αδελφικό. Μοιραστήκαμε όλοι τα πάντα με όλους. Κάναμε καινούριες φιλίες, συνεργασίες και μοίρασμα της κοινής αγάπης μας για το ξύλο! Παντού χαμόγελα. Η οργάνωση άγγιζε το τέλειο, με πολλούς εθελοντές, ανθρώπους που με χαμόγελο έκαναν πράξη την επιθυμία του καθενός! Ιαπωνική κουλτούρα, βλέπεις!
» Η έκθεση των αντικειμένων που δημιουργήθηκαν και η τελετή λήξης μας απογείωσε. Τα έργα μας τώρα κοσμούν τον ζωολογικό κήπο και είναι η τρανή απόδειξη ότι συνεργασίες παγκόσμιων οργανισμών με δήμους και περιφέρειες δεν είναι κάτι ουτοπικό».
Ρωτήσαμε το Νίκο αν, θέλοντας και μη, έκανε κάποιες συγκρίσεις με την Ελλάδα:
«Είναι αλήθεια ότι ένιωσα άβολα, μόνο σκεπτόμενος τις διαφορές μεταξύ των χωρών μας. Μιλάμε για μια τεράστια πόλη που κυριολεκτικά έλαμπε από καθαριότητα. Όλες αυτές τις ημέρες δεν είδα ούτε έναν κάδο, ούτε έναν οδοκαθαριστή και με την ανακύκλωση στο υψηλότερο σημείο. Χωρίς κόρνες στο δρόμο. Πάντα με μια μικρή υπόκλιση και με χαμόγελο! Παρ’ ότι τα αγγλικά τους είναι χάλια, κατανοούν το τί ζητάς απ’ αυτούς και σ’ το δίνουν απλόχερα. Οι δημόσιοι χώροι με πρόσβαση για ΑΜΕΑ και οι τουαλέτες πιο καθαρές κι από κουζίνα. Η ακρίβειά τους συναγωνίζεται τους Εγγλέζους και η σημασία στην λεπτομέρεια είναι χαρακτηριστικό τους».
«Ίσως να είναι μια ευκαιρία για να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε, ο καθένας από το μετερίζι του, για τον τόπο του. Όταν στο όνειρο σου θα χαμογελάω, θα είμαι εκεί…», ολοκλήρωσε την ωραία διήγησή του ο ξυλογλύπτης Νίκος Μάνεσης.
ΛΕΩΝ.Κ.
