Την Κυριακή 17 Αυγούστου, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Φάρων, ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου πραγματοποίησε μια ξεχωριστή απογευματινή πεζοπορία στον Φάρο του Αφορεσμένου με τη συμμετοχή 30 περίπου πεζοπόρων.
Η διαδρομή ξεκίνησε από το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη, στο αιολικό πάρκο του Βρουχά. Περνώντας μια θάλασσα από ανεμογεννήτριες, που μας δημιουργεί ανάμεικτα συναισθήματα, είχαμε και μια αναπάντεχη συνάντηση με έναν κουρασμένο γύπα, που μάλλον ήρθε να ξεδιψάσει στην πηγάδα στην άκρη του πάρκου κι άργησε πολύ να ανοίξει τα φτερά του, για να φύγει μακριά μας: μια συμβολική εικόνα της άγριας φύσης που έρχεται αντιμέτωπη με τον αμείλικτο τεχνολογικό πολιτισμό μας!
Ακολουθώντας έπειτα το καλά σηματοδοτημένο κατηφορικό μονοπάτι με θέα στο ακρωτήριο του Αγίου Ιωάννη στο ΒΔ άκρο του κόλπου του Μεραμπέλλου, περάσαμε πρώτα δίπλα από τον γραφικό κόλπο της Χωματίστρας, όπου κατά τον θρύλο προσορμίστηκε κάποτε το καράβι που κουβαλούσε τη σωρό του δικαστή του Ιησού, Καϊάφα, ο οποίος πέθανε εν πλω, για να τον θάψουν. Από τότε η θάλασσα μάνισε κι είναι μόνιμα φουρτουνιασμένη, γιατί εκεί θάφτηκε ο κακός, ο «αφορεσμένος». Έτσι ονομάστηκε όλη η περιοχή και ο Φάρος του Αφορεσμένου. Θρύλος, που βέβαια δείχνει ότι το μέρος ήταν επικίνδυνο για τους ναυτικούς λόγω του δυνατού αέρα, των βράχων και της φουρτουνιασμένης θάλασσας. Έτσι δικαιολογείται και η ύπαρξη εδώ του μεγάλου αιολικού πάρκου, αλλά και του φάρου, στον οποίο φτάνουμε τελικά από όμορφο μονοπάτι παράλληλα με το μπλάβο πέλαγος.
Ο Φάρος, μολονότι ακόμα εντυπωσιακός, μας προκαλεί θλίψη λόγω της εγκατάλειψής του. Ένα μνημείο του παρελθόντος σε μία ονειρεμένη περιοχή, που αν ήταν σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα είχε αξιοποιηθεί τουριστικά και δυσκολευόμαστε να δικαιολογήσουμε την ερήμωσή του στους αρκετούς ευρωπαίους συνπεριπατητές μας σήμερα από Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, Πολωνία. Κτίστηκε το 1864 από τη Γαλλική Εταιρεία Φάρων σε θέση που προϋπήρχε πύργος. Δίπλα του έχει λαξευτή στον βράχο σπηλιά, παλιό παρατηρητήριο των Γερμανών στον πόλεμο. Στην κορυφή του λόφου υπάρχουν ερείπια ενετικής βίγλας, καταγεγραμμένης από το 1590 στους ενετικούς χάρτες. Αν εδώ υπήρχε αρχαία φρυκτωρία, όπως λένε πολλοί, δεν ξέρω. Θα μπορούσε όμως, γιατί η θέση παρέχει εποπτεία σε όλο το πέλαγος και τις ακτές τόσο τις δυτικές όσο και τις ανατολικές, επόμενο είναι να έχει χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν για αμυντικούς λόγους με τον στρατηγικό ρόλο του στον έλεγχο της εισόδου στον κόλπο του Μεραμπέλλου.
Οι πιο πωρωμένοι απ’ την ομάδα ανέβηκαν ως την κορυφή, στα ερείπια της βίγλας, όπου αντί για πειρατές είχαμε την τύχη να ατενίσουμε το πιο φανταστικό ηλιοβασίλεμα!!! Η επιστροφή έγινε από το ίδιο μονοπάτι κι όταν φτάσαμε πίσω στα αυτοκίνητά μας μας περίμενε το εκκλησάκι με τις ανεμογεννήτριες τριγύρω σε ένα θέατρο σκιών στα χρώματα της απερχόμενης δύσης. Ήταν μια ακόμη όμορφη εμπειρία, γεμάτη ιστορία, φύση και συγκίνηση, που άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις σε όσους συμμετείχαν.
Περισσότερες πληροφορίες, φωτογραφίες, βίντεο και χάρτη διαδρομής στο blog του Συλλόγου: ΦΑΡΟΣ ΑΦΟΡΕΣΜΕΝΟΥ – ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ
