Με μυστική ψηφοφορία και με ψήφους 11 υπέρ και 10 κατά εγκρίθηκαν από τη Γενική Συνέλευση του ΤΟΕΒ Μεραμπέλλου οι αυξήσεις, που εισηγήθηκε το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού στην προσπάθεια να λειτουργήσει ο ΤΟΕΒ απρόσκοπτα και καλύπτοντας το λειτουργικό του κόστος κατά το 2022.
Η Γενική Συνέλευση έγινε παρουσία 21 εκπροσώπων και κινήθηκε σε επίπεδα συναίνεσης και συνεργασίας. Εξαίρεση υπήρξε ένα επεισόδιο προσωπικής αντιπαράθεσης, αλλά το σημαντικό ήταν ο μεγάλος προβληματισμός και η αντίθεση που προέκυψε για την πρόταση των τιμολογίων. Η αλήθεια είναι πως ο Πρόεδρος Κωστής Κασσωτάκης, παρουσιάστηκε μελετημένος και με αναλυτική πρόταση, και το Διοικητικό Συμβούλιο είχε επεξεργαστεί στοιχεία για να καταθέσει την πρόταση. Είναι εξίσου αλήθεια, ωστόσο, πως η καλλιέργεια γίνεται προβληματική με τις αυξήσεις που αναγκαστικά λαμβάνονται, γιατί το κόστος εκτινάσσεται. Ειδικά αν δεν υπάρξει καλή χρονιά και η προσδοκία για αυξημένη ποσότητα στην επόμενη συγκομιδή, δεν αναγκάσει τους καταναλωτές του ΤΟΕΒ να πληρώσουν το κόστος.
Οι απαιτήσεις της ΔΕΗ
Να σημειωθεί πως το κόστος έχει ανέβει, επειδή η ΔΕΗ απαιτεί καταβολές οφειλών από τους ΤΟΕΒ, αν θέλουν να διατηρήσουν το αγροτικό ρεύμα και τις ευνοϊκές του ρυθμίσεις. Αυτό πρακτικά σημαίνει για τον ΤΟΕΒ Μεραμπέλλου πως πρέπει να καταβάλλει τις 89 χιλ. € που χρωστά στην εταιρεία. Οι 59.000 θα δοθούν ως προκαταβολή και κάθε μήνα θα καταβάλλει 17.000 € και μαζί τα τρέχοντα έξοδα στη ΔΕΗ. Συνολικά μπορεί να φτάσει σε 18 δόσεις και θα πρέπει να καταβάλλει και 10.400 € για νέα συμβόλαια προκειμένου να υπάρχει το αγροτικό ρεύμα στον ΤΟΕΒ. Αν συνυπολογίσει κάποιος και την ρήτρα αναπροσαρμογής, η οποία από τον Αύγουστο του 2021 έως τον Δεκέμβριο του 2021 διαμορφώθηκε στα 89.686 €, κατανοεί πως το ενεργειακό κόστος γίνεται στο λαιμό του ΤΟΕΒ θηλιά, που μπορεί να προκαλέσει ασφυξία.
Οι αυξήσεις
Απέναντι σε αυτά τα δεδομένα, οι αυξήσεις είναι αναγκαίες, όπως είπε ο Πρόεδρος κι υποστήριξε όλο το Δ.Σ. Αφορούν τόσο την κατανάλωση ανά κυβικό, όπου η αύξηση είναι σχετικά μικρή (από 24 στα 28 λεπτά ανά κυβικό), όσο και στο πάγιο, όπου είναι σημαντικά μεγαλύτερη (από 6 σε 16 € ετησίως, ποσό που μοιράζεται σε τέσσερις λογαριασμούς). Με τις αυξήσεις αυτές η Διοίκηση επιδιώκει να εισπράξει 100.000 € από την αύξηση στο πάγιο, για να καλύψει λειτουργικά έξοδα και ταυτόχρονα προχωρεί και σε μείωση υπαλλήλων για να κερδίσει 17.000 €.
Εκπτώσεις συνέπειας
Αναγνωρίζοντας πως υπάρχει πρόβλημα, η Διοίκηση αποφάσισε και εισηγήθηκε να στηρίξει όσους ανταποκριθούν με εκπτώσεις. Συγκεκριμένα: Με την έκπτωση συνέπειας, που θέλει να εφαρμόσει, όποιος πληρώνει το λογαριασμό του στο χρονικό περιθώριο που έχει οριστεί για την εξόφλησή του, θα έχει έκπτωση επί του παγίου και της στρεμματικής εισφοράς κατά 10%. Εφ’ όσον, κάποιος αποφασίσει να είναι συνεπής στην πληρωμή και να κάνει και πάγια εντολή θα ανταμειφθεί με επιπλέον 5%.
Ακόμα, αν ακολουθήσει το σύστημα ηλεκτρονικής πληρωμής (e-bill) θα έχει έκπτωση επιπλέον 2%.
Μια ακόμα έκπτωση αφορά το κόστος της αποστολής του λογαριασμού με χαρτί. Έτσι, εφ’ όσον το μέλος του ΤΟΕΒ δεν θα θέλει να έχει τυπωμένο σε χαρτί το λογαριασμό, θα κερδίζει 1 € έκπτωση στο πάγιο. Συνολικά η έκπτωση μπορεί να φτάσει στο 17%.
Μονόδρομος
Παρά το γεγονός πως τα παραπάνω αποτελούν μια σύγχρονη πρακτική εκπτώσεων, είναι σαφές πως οι αυξήσεις προκαλούν μεγάλη δυσαρέσκεια λόγω της γενικότερης ακρίβειας που επιβαρύνει τα νοικοκυριά.
Το πρόβλημα, όπως επισημάνθηκε από τους εκπροσώπους του ΤΟΕΒ, είναι πως το κόστος θ’ ανέβει κατακόρυφα, αφού το χαρακτηριστικό των ελαιοπαραγωγών στο Μεραμπέλλο είναι πως έχουν μικρό και κατακερματισμένο κλήρο. Αυτό έχει ως συνέπεια να έχουν πολλά υδρόμετρα με αποτέλεσμα πολλοί καταναλωτές του ΤΟΕΒ να καλούνται να πληρώσουν μια αύξηση που μπορεί να κυμαίνεται από 100- 300 € ετησίως μόνο για τα πάγια.
Ωστόσο, η Διοίκηση υπεραμύνθηκε της επιλογής αυτής, αντιμετωπίζοντάς την ουσιαστικά ως μονόδρομο. Διότι γνωρίζει πως αν η αύξηση στο κυβικό το νερό ανέβαινε στα 37- 40 λεπτά το κυβικό, δηλαδή θα είχε αύξηση κατά 14- 17 λεπτά από τη σημερινή τιμή, για να μείνουν σταθερά τα πάγια, τότε η πλειοψηφία των καταναλωτών θ’ απέφευγε να ποτίσει και συνεπώς θα υπήρχε τεράστια υστέρηση εσόδων για τον Οργανισμό. Το ερώτημα στα τωρινά δεδομένα πλέον, είναι πώς οι καταναλωτές θα συντηρήσουν τόσα υδρόμετρα ακόμα κι αν δεν ποτίζουν, αφού το μέτρο έχει τη μορφή μιας ιδιότυπης φορολόγησης, που κρίνεται απαραίτητη, για να μην καταρρεύσει ο Οργανισμός υπό το βάρος του ενεργειακού κόστους.
Παρήγορο δεδομένο πως μαζί με την έγκριση του προϋπολογισμού προχωρούν και τα μεγάλα έργα που προσδοκάται πως θα δώσουν ανάσα, αφού σχεδιάζεται η αλλαγή των υφιστάμενων υποδομών με νέες και σύγχρονες, που θα μειώσουν το κόστος.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ


































































































