Να διορθωθούν τα προβλήματα που έχουν προκύψει με χιλιάδες αγροτεμάχια στο Δήμο Σητείας που παρότι ανήκουν σε φυσικά πρόσωπα, εμφανίζονται ως δασικές εκτάσεις και ιδιοκτησία του Δημοσίου, ζήτησε ο βουλευτής του ΚΚΕ, Μανώλης Συντυχάκης στη διάρκεια Επίκαιρης Ερώτησης που συζητήθηκε στη Βουλή. Το θέμα έχει ξανακαταθέσει ως Ερώτηση προς την κυβέρνηση, το ΚΚΕ, από τις 8/10 αλλά δεν έχει απαντηθεί.
Ο Μ. Συντυχάκης σημείωσε ότι πρόκειται για ιδιοκτησίες που ανήκουν σε φυσικά πρόσωπα που πρόσφατα, μάλιστα, πλήρωσαν εκατοντάδες ή χιλιάδες ευρώ για να τις δηλώσουν στο Κτηματολόγιο και πολλές από αυτές έχουν χαρακτηριστεί δασικές, χαρακτηρισμός ο οποίος υπό προϋποθέσεις αμφισβητεί την ιδιοκτησία των εκτάσεων, άλλες δηλώνονται στις αιτήσεις αγροτικής ενίσχυσης, άλλες μισθώνονται ως βοσκοτόπια σε κτηνοτρόφους,
Μάλιστα, πρόσθεσε, εδώ έχουμε και το παράδοξο, να εμφανίζονται μεγάλες εκτάσεις ως ιδιοκτησία ενός ΑΦΜ, που ανήκει στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου και Ιονίων Νήσων.
Επισήμανε, επιπλέον, ότι ως αιτία κτήσης των ακινήτων αυτών από το Δημόσιο εμφανίζονται διατάγματα του Βασιλιά Όθωνα του 1833 και 1836 ενώ στην Κρήτη δεν ισχύει το τεκμήριο κυριότητας υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου για τα ακίνητα που έχουν χαρακτηριστεί δασικά, αμφισβητώντας ιδιοκτησίες που διαθέτουν τίτλους μετεγεγραμμενους πριν το 2001, βρίσκονται σε χρόνια νομή και χρήση κι έχουν ιστορική συνέχεια. Συμπλήρωσε ότι η ανάδοχος εταιρεία όφειλε να λάβει υπόψη την ειδική νομική μεταχείριση για την Κρήτη και αυτό εγείρει πολλά ερωτηματικά.
Υπογράμμισε ακόμα ότι το Κτηματολόγιο δεν μπορεί να εξελίσσεται σε ένα μηχανισμό αμφισβήτησης της κοινωνικής και ιστορικής πραγματικότητας του νησιού. Συχνά μάλιστα, σύμφωνα με καταγγελίες που γίνονται, υπάρχουν ακόμα και αγροτεμάχια που είναι ελαιώνες, αμπέλια και χορτολιβαδικές εκτάσεις που χαρακτηρίζονται δασικές, ακόμη και δρόμοι, γήπεδα και τμήματα του αεροδρομίου Σητείας.
Πολλά ερωτήματα προκύπτουν, συνέχισε, κι ενώ είναι σε εξέλιξη η εξέταση αντιρρήσεων κατά του δασικού χάρτη στο Λασίθι, μία διαδικασία που προχωρά με αργούς ρυθμούς με συνέπεια να μην είναι ξεκάθαρο, ποιες από αυτές τις εκτάσεις είναι πραγματικά δασικές, ενώ είναι μεγάλη και η υποστελέχωση της διεύθυνσης δασών Λασιθίου. Ανέφερε ακόμα ότι οι κτηνοτροφικοί σύλλογοι Λασιθίου και Ηρακλείου έχουν καταθέσει μήνυση κατά του Κτηματολογίου, κατά εργολάβων και παντός υπευθύνου.
Να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα επιχείρησε στην απάντησή του εκ μέρους της κυβέρνησης ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος – Ενέργειας, Ν. Τσάφος. Παραδεχόμενος το πρόβλημα και το μπάχαλο που εμφανίζεται, σημείωσε ότι οι δασικοί χάρτες δεν αποτυπώνουν ιδιοκτησίες παρά μόνο τον χαρακτήρα των εκτάσεων, χωρίς πάντως να μπορεί να δώσει μία συγκεκριμένη απάντηση στην κατάσταση που έχει δημιουργηθεί.
Ειδικότερα για τα αγροτεμάχια που εμφανίζονται δηλωμένα στην αποκεντρωμένη διοίκηση Πελοποννήσου και Ιονίων Νήσεων, αναφέρθηκε στη δευτερολογία του ο Μανώλης Συντυχάκης, σημειώνοντας ότι αυτό έγινε αποκλειστικά στο νομό Λασιθίου, όπου δεν ισχύει το τεκμήριο και κάλεσε την κυβέρνηση να ξεκαθαρίσει και ν’ απαντήσει εάν η ανάδοχος εταιρεία ενήργησε με δόλο ή επέδειξε βαριά αμέλεια, καθιστώντας το δημόσιο και μάλιστα σε φορείς εκτός Κρήτης ως ιδιοκτήτη, προκαλώντας προβλήματα στους ιδιοκτήτες που θα πρέπει να μπλέξουν με τη γραφειοκρατεία, δικαστικά έξοδα κλπ.
Σημείωσε επιπλέον ότι προκύπτουν πολύ σοβαρά ερωτηματικά ως προς το ξεκλήρισμα μικρών ιδιοκτητών ακόμα και για την επιτάχυνση της εμπορευματοποίησης της γης και της παράδοσής της σε μεγάλους ενεργειακούς, τουριστικούς, μονοπωλιακούς ομίλους, οι οποίοι, αξιοποιώντας το θεσμικό πλαίσιο που τους έχουν στρώσει διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις, μπορούν να παρακάμψουν το αγκάθι του μικρού κλήρου και του ιδιοκτησιακού καθεστώτος που υπάρχει στην Κρήτη.
Πρόσθεσε, ακόμα ότι ο νομός Λασιθίου και ειδικότερα ο Δήμος Σητείας έχει επιλεγεί λόγω θέσης, ως κόμβος ανάμεσα στο Αιγαίο, στη Μεσόγειο θάλασσα, από όπου θα περάσει και το καλώδιο από Ισραήλ-Κύπρο στην ηπειρωτική Ελλάδα και από εκεί στην υπόλοιπη Ευρώπη, κατέχει ένα ισχυρό ανεμικό σύστημα, με πολύ ζεστό κλίμα, για επενδύσεις που αφορούν και μάλιστα υψηλής έντασης και κόστους, όπως είναι μεγάλες τουριστικές επενδύσεις, ενεργειακές μονάδες ΑΠΕ, επενδύσεις αποθήκευσης ενέργειας και άλλες.
