Ο υπερτουρισμός είναι η κατάσταση κατά την οποία ο αριθμός και η συγκέντρωση των επισκεπτών σε έναν προορισμό ξεπερνούν τις δυνατότητες του τόπου να τους υποδεχθεί, χωρίς σοβαρές επιπτώσεις στην καθημερινότητα των κατοίκων, στις υποδομές, στο περιβάλλον και στους φυσικούς πόρους.
Τα τελευταία χρόνια, οι άνθρωποι του τουρισμού επισημαίνουν όλο και συχνότερα τους κινδύνους του υπερτουρισμού, δηλαδή της υπερβολικής συγκέντρωσης επισκεπτών σε έναν τόπο, σε βαθμό που αρχίζει να δημιουργεί προβλήματα, αντί για οφέλη.
Στο Μεραμπέλλο δεν μπορούμε να πούμε ότι αντιμετωπίζουμε φαινόμενο υπερτουρισμού. Υπάρχουν, όμως, συγκεκριμένα σημεία και ώρες της ημέρας, που η τουριστική πίεση γίνεται αισθητή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το κυκλοφοριακό στον Άγιο Νικόλαο, ιδιαίτερα τον Αύγουστο, αλλά και η ταυτόχρονη συγκέντρωση μεγάλου αριθμού επισκεπτών στη Σπιναλόγκα ορισμένες πρωινές ώρες.
Στην περιοχή μας, το βασικό ζήτημα υπερτουρισμού αφορά περισσότερο το κατά πόσον η συνεχής τουριστική ανάπτυξη και οι μεγάλες ξενοδοχειακές επενδύσεις μπορούν να συμβαδίσουν με τις πραγματικές δυνατότητες του τόπου: την επάρκεια του νερού, τις αντοχές του οδικού δικτύου και την ανάγκη προστασίας του ιδιαίτερου περιβάλλοντος. Γιατί, τελικά, ο υπερτουρισμός δεν μετριέται μόνο με αφίξεις και αριθμούς επισκεπτών. Μετριέται και με την πίεση που δέχονται οι υποδομές, οι φυσικοί πόροι, το περιβάλλον και, βέβαια, η καθημερινότητα των ίδιων των κατοίκων.
ΛΕΩΝ. Κ.
